Gegevens:

Categorie:
Columns/Blogs
Geplaatst:
3 oktober 2012, om 22:53 uur
Bekeken:
637 keer
Aantal reacties:
2
Aantal downloads:
249 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Een wereld vol vrolijke koppen"


Voordat ik begin, moet ik jullie lezers -er even vanuitgaande dat het meer dan één is - prijsgeven, dat ik me hierop, (dit artikel) niet heb voorbereid. Ik kots het er zowaar even snel uit. Het gaat dit keer, wéér, volledig op gevoel. En over gevoel wil ik het hebben, want dat heeft met dit stuk, de inhoud en de schijn waarover ik je wil vertellen, te maken.

 

 

Linda moet blijven lachen, je zult niet snel een foto vinden waarop ze chagrijnig of ontevreden kijkt. Dat zou het hele spel bederven. Als Linda één keer chagrijnig op de foto wordt gezet, is 20 jaar lachen naar de klote! Zij mag het risico niet nemen. Mensen zullen die ene foto memoriseren!! Al het lachen was dan voor niets... En dan moet je heel veel smoezen verzinnen om die foto recht te breien. Dat is niet haar schuld, maar van alle mensen die nog geloven in de lach. Linda houdt de fabel levend, dank je Linda!


De gelukkige winnaar


De lach is eigendom van de gelukkige, en bij gelukkig zijn, hoort winnen. Ze zijn weliswaar niet aan elkaar gelijk, maar komen wel erg dichtbij. Winnen kun je ruim zien, en als ik het hier beschrijf, denk dan maar aan het behalen van je doel(en).

Wie wint, is een voorbeeld! De winnaar trekt mensen aan, van alle kanten. Denk eens aan de dranghekken voor een popartiest. Iedereen wilt een stukje deel uitmaken van dat succes. Dáár gaat de winnaar. Wie zal het dit keer zijn? Ik zeg, daar gaat Lady Gaga (voor de verandering). Zij hoeft niet meer te lachen. Nee, diegenen die het al hebben gemaakt, die hoeven NIET meer te lachen! Zij lachen van binnen wel (zou je denken, toch).

De lach heeft veel functies. Dus het eerst besprokene is als uiting van blijdschap, wat impliciet gekoppeld is aan succes. Niemand kan zich voorstellen dat diegenen die in een voortdurende rompslomp leven, gokschulden, verslaving en een gestrand huwelijk, nog een reden hebben tot lachen. Dus de lach, kan dus al het voorgaande ook verbloemen! Het is als mimicry in de natuur waarbij een niet giftig insect of reptiel, langzaam over tijd, de kleuren aanneemt van een wel giftige soortgenoot. Die sturende factor is in dit geval de selectiedruk op alles dat afwijkt van het kleurpatroon van die giftige soortgenoot.

De lach...  Wij lachen veel als je de bladen, de kranten, alle foto's daarin als representatie neemt voor de goedgemutstheid van het Nederlandse volk. Wat een vrolijke bende! Raar dat er dan nog mensen zelfmoord plegen. Ook diegenen die een week geleden nog grijnzend op de foto stonden!

Natuurlijk is dit de invloed van de fotograaf, in dit geval zijn aanwezigheid. (ik doel op de fotograaf met camera, die deze dan ook nog op je richt) Waarom allemaal extra lachen? Antwoord: "Om de mensen inclusief jezelf te laten geloven dat je het zowaar naar gelang de fotoexpressie dan ook als logisch gevolg van die fysionomische interpretatie, naar de zin hebt. " M.a.w, "Wij hebben het leuk! Ja!" Wij zijn winnaars"

 

De aanstekelijke deceptie


Wie een ander ziet lachen, vertaalt dit in zijn gedachten-gevoel als gelukkig zijn. Tenslotte is het lachen iets menselijks, en kennen wij het niet anders dan van onze eigen ervaring, bijvoorbeeld wanneer we iets grappigs meemaken. Toch wordt deze geloofwaardigheid sterk op de proef gesteld. Als iets een duidelijk signaal afgeeft, - in dit geval het lachen - en dat wordt vervolgens gekopieerd, om iets te verbergen, dan verliest deze lach haar betrouwbaarheid en zoeken we binnenkort naar dat 'iets' en letten wij niet meer op die lach. Net als de prooi-roofdier relatie waarbij langzaamaan het roofdier doorkrijgt, dat de kans 50/50 is dat de kever giftig is. Trouwens, in Aziatische landen heeft de lach een heel andere functie. Dan zit het verpakt in beleefdheidsregels, of als laatste optie wanneer men geen raad met je weet.

Maar waarom moeten we allemaal lachend op de foto? Is het leuk om 4 seconden een grijns op te houden, terwijl je denken keihard roept:


"Druk nu maar op dat knopje, want deze poppenkast houd ik niet lang meer vol!"


Gelukt, poe poe.... die staat er op! Weet tenminste iedereen dat het leuk was. Ik kan zelf slecht tegen lachende mensen in bladen. zo'n Linda de Mol of Chantal jansen. Een zo'n foto maakt me zelfS een beetje boos. Goed verklaren kan ik dit niet, vrees ik. Maar het moet te maken hebben dat ze ontdanks hun status en gesteldheid, toch nog de brutaliteit van geest hebben ons lezer en kijker te bedonderen. Dat je eenmaal aan de top, toch nog doet alsof je een van de onzen bent. "Wij zijn ook gewone mensen"

Maar feitelijk is er geen noodzaak meer tot lachen. In wezen zouden ze gewoon moeten doen. Hun strategisch systeem, het innerlijk model tot doelverwezenlijking, waarbij mensen in staat zijn tot huichelarij, zelfverloochening, en onderdanigheid, alles om maar datgene te bereiken wat zo van belang is voor die garanties in het leven die je doelen de moete waar maken. Er is geen noodzaak tot lachen, en je bent niet altijd even blij. Maar die lach staat op 100% telkens weer. Deceptie! Kijk, zij staat lachend in haar blad, zodat jij als consument ook denkt gelukkig te worden wanneer je artikelen koopt uit haar blad. Linda neemt het niet zo nauw met haar fans, want haar blad staat bomvol raclame voor roken. Een zuivere moraal volgt ze sowieso niet.

Ik weet niet hoe het met u zit, maar ik voel me letterlijk in de zeik genomen wanneer ik met mijn ogen over die grijnzende koppen glijd. Maar een poppenkast kun je niet zomaar afbreken, en fabels moet je doorgeven. Die verraad je niet, want dan is de kracht eraf. Wij, het volk, zouden massaal met z'n allen triest worden, zodra popiejopie Nederland stopt met lachen. Ik durf te wedden, dat als, als vanaf een bepaalde datum, lachend op de foto staan verboden werd, deze impact zo groot zal zijn, dat de mate van depressiviteit met 400% stijgt. Omdat wij ons spiegelen aan hen, de winnaars.

 

De geprezen naïeveling


Wij lachen na en dit gaat ten koste van het ingebouwde systeem wat aanzet tot blijdschap. Truckje: Maak eens een lach op je gezicht, en houdt dit 5 seconden vol. Even een brede lach graag! ;) Lekker hè? Deze spiertrekking zit nl. gekoppled aan neuronen, die precies daar prikkelen in het brein waar vreugde momenten ook geprikkeld worden. En omdat wij apen zijn, en iemand zien lachen, lachen wij mee. Hun plezier wordt zo ons plezier. Het meelachen met de baas, gewoon hetzelfde. De baas is voor het brein ook een voorbeeld. Een meedere, een hogere rang, een alfa. Wij volgen de alfa. Als de baas lacht, lach je mee, anders geen promotie. Hier hoef je je niet voor te schamen, dit gaat vanzelf. Als Linda lacht, als Umberto Tan lacht, dan lachen wij mee. Zijn vrolijke kop, werkt als honing voor de bijen. Wij zijn de hongeringe slaafjes die mee willen rijden op hun succes. Dáár komt jouw lach vandaan. Dat is de chaotische menigte in een publiek tijdens een concert. Het is niet haar muziek, maar haar succes.

De fan wilt een aai over zijn of haar bol, maar een handtekening is ook goed. Dit omdat die aai over de bol, een aversie teweegbrengt bij de rest van de fans. Maar die handtekening is een prima surrogaat! Zo leidt je slim de aandacht af, en je krijgt in principe hetzelfde, maar dan indirect.

Als ik je een beetje heb wakkergeschud, dan heb ik daarbij voor een flink deel in de toekomst je lachen ontnomen. Dat spijt mij niets. Wees maar wat meer trots op uzelf. Lach terwijl je naar je spiegelbeeld kijkt.


~Want onder die grote luifel waar wij allemaal spelen mogen, klinkt gelach vanuit elke hoek door elkaar~





Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.


Reacties:

tja...ik ben voor lachen. het werkt aanstekelijk. ik lach tegen iedereen die ik tegenkom en het zijn er maar enkelen die niet positief reageren. ik raak met iedereen (bijna) in gesprek en men zegt dat als ik er ben een wachtkamer duidelijk levendiger is. de bakker zegt dat ze me miste als ik er een dag niet was. dat zou niet zo zijn als ik constant liep te klagen met een chagrijnige trek om mijn mond.
ik heb echt wel twijfels en verdriet, maar dat hoeft toch niet iedereen te dragen? het mag je misschien onecht in de oren klinken, maar ik prefereer gezelligheid.

Geplaatst op: 2013-01-27 09:20:54 uur