Gegevens:

Categorie:
Humor
Geplaatst:
19 juli 2012, om 13:51 uur
Bekeken:
859 keer
Aantal reacties:
7
Aantal downloads:
289 [ download ]

Score: 1

(1 stem)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Het gevaar van Nijntje Pluis"


Waarom kon dick Bruna nou niet tekenen? Waarom in 's Hemels naam kwam deze gek op het idee, kleine stompzinnige konijntjes te tekenen? Had die ene meid uit zijn klas geen nee gezegd voor de dansavond, dan was dit allemaal niet gebeurd!

Dick ging naar huis, huilend en teneergeslagen... Pakte zijn potlood en daar kwam het onheil uit voort, Nijntje Pluis!, de draak uit de krochten van zijn waanzin. Het visuele kindvergif anno 1955.

 

Nijntje is zo simpel dat niemand er wat aan heeft. Als er levensvormen bij gebaat zijn, dan zou dat slechts van toepassing zijn op dementerende ouderen in een eindstadium.

Want kleine kindertjes hebben behoefte aan visuele uitdaging. Die oogjes die de wereld opslokken, daarmee aan het rekenen gaan en beelden creeeren, en leren herkennen. Zij interpreteren de wereld aan alles wat hun ogen zien!

 

Arme kindjes, velen van hen kregen die kansen niet, en werden gevoerd met een paar simpele pennestreken op papier, Nijntje. De emotionele grimassen van dit prototype mensdier, leiden niet verder dan de interpretatie van blij, boos, of verdrietig. Zit boos er tussen? Nee hè? Nijntje is nooit boos, of wel? Boos mag niet, krop het maar op.

De wereld is mooi en gedetailleerd. Neem nu een rondje park met de kinderwagen, ik denk dat je kind van 3 meer leert naar verhouding, dan een volwassen mens van 40 tot 50 jaar kan vergaren. Geef je het Nijntje, dan maak je je kind dommer. Ach het VMBO moet ook gevuld, en Dick Bruna is de entrepeneur. Hij houdt als het ware die deur open, "Kom maar binnen jongens en meisjes"(kapsters en timmerlieden)

 

Nijntje trekt als een vergif over de wereld. Ik kom het gvd overal tegen! Je kunt geen dag meer zonder Nijntje.  Ook in Japan erg populair. Daar drijven ze graag de spot met alles. Het lijkt wel of Jappanners expres het stomste adoreren, als persivlage op alle ernst die hun omringt. Een uitweggetje... Dan staat hun miffy symbool voor het innerlijke ongeschonden kind, zo van:

"Dit land heeft ons niet klein gekregen!"


Hier nemen we Nijntje serieus... Oeps! Natuurlijk kijken kindjes ernaar, die nemen alles tot zich wat je ze voorschotelt. Al zou je die Ilias van Homerus onder die naïeve neusjes houden, dan lachen ze even zo hard mee. Daar staan tenslotte ook schepen in en boten en bomen en mensen, maar dan mooi en in detail. En detail is waarin het onderscheidingsvermogen zich vormgeeft.

 

Kinderen hebben visuele uitdaging nodig. Die breintjes zijn erop ingesteld, in korte leertijd alles van de wereld tot een beeld te vormen, waarin zij kunnen interpreteren en begrijpen, en dat gaat nu eenmaal niet met die gestoorde wereld waarin een zielloos karakterloos Nijntje opereert, overgelaten door de eenzijdige instructies van moeder en papa.

 

Ohh Nijntje gaat naar de dokter! De zuster, een goedlachse impotente spuitgraag, zegt even dat het prikje zo voorbij is... Je ziet Nijntje met een traan, en op de laatste bladzijde lachen ze met zijn allen samen. Wat slap. Zou dit de angst voor de dokter dan wegnemen? Of wordt hier een potentiele angst gecreeerd?

 

Dick!, waarom teken je zo ontzettend slecht man? Waarom zoveel blokkades van binnen? Daar zijn goede therapiën voor. Primal, of dynamic,.. encounter...

 

Ja de oerschreeuw-therapie. Schreeuw die Nijntje uit je systeem. Help de jonge kindjes hun verstand te behouden. Voer het niveau van ten minste dit land weer naar de positie waar het eigenlijk hoort te staan. Red ons uit deze financiële crisis...

 

Nijntje is als magnetron voedsel, even die snelle hap. Maar wij weten allemaal dat vers eten met aandacht en tijd, beter is. Van mij mogen ze Dick een grote magnetron geven, symbolisch.  Deur dicht en voluit!

 

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.


Reacties:

Gelukkig teken ik alleen maar heeeel natuurgetrouwe dieren, hoef ik niet bang te zijn voor jouw allesvernietigende toorn! ;-)

Geplaatst op: 2012-07-19 16:46:49 uur

Is het misschien de humor dat je hier het tegenovergestelde schrijft van wat je bedoelt? Mijn ervaring met kinderen is dat het niet simpel genoeg kan zijn. Gedetailleerde tekeningen, spelletjes en knuffels spreken lang niet zo tot de verbeelding als simpele dingen. Er moet iets te fantaseren overblijven. Uit mijn eigen jeugd herinner ik me dat ik een prachtig winkeltje kreeg, waarin je zelf achter de toonbank kon staan. Het eerste wat ik deed is zelf van een schoenendoos een winkeltje maken. Ik heb nog even gegoogled om te kijken of ik meer van deze reacties zag staan. Overal niets dan lof over de psychologische waarde van Nijntje in de opvoeding. Zitten we er met z'n allen zo naast?

Geplaatst op: 2012-07-19 16:29:12 uur