Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
16 februari 2020, om 19:44 uur
Bekeken:
80 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
22 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

" Sommige van die gestoorden waren berensterk"


Haarlem stond vroeger voor 1965 vol blo scholen, is omgeven door gekkenhuizen en instituten voor geestelijk onvolwaardigen zoals Meer en Bosch. Op zondag werden de gestoorden in rijen van twee uitgelaten. In drommen liepen ze langs de Heemsteedse Dreef in het gezelschap van met knuppels bewapende bewakers, want sommige van die gestoorden waren berensterk, die werden vooruit geknuppeld of om de tien meter tegen de grond gebeukt. Ze hadden leren valhelmen op om de hersenpan te beschermen, niet de inhoud, want die was totaal afwezig. Ja, dat was een vrolijk tafereeltje voor de zondagmiddag na de verplichte kerkgang. Ik heb heel wat afgelachen in die tijd omdat ik stage heb gelopen op 4 BLO scholen in 1963. Ik heb een Haarlemse kennis die beweert dat die er nooit geweest zijn, maar die ontkende ook een CBS constatering dat Amsterdam iets meer dan de helft een Westerse of niet-Westerse allochtone bevolking heeft, dat paste niet in zijn links draaiende CDAopvattingen, tot ik met een uitdraai van de CBS pagina aan kwam zetten.

Aanvankelijk kreeg ik voor mijn standpunten support van enkele tientallen kunstenaars in Friesland toen ik misbruik van overheidsgeld aantoonde, collegaatjes, die zich tegen mij keerden toen de door mij gestelde doelen waren bereikt waarvoor zij hun nek nooit hebben durven uit steken. Friese kunstenaars zijn bij uitstek volgzame, laffe, opportunis-tische kunstenaars, die graag de binnehuiskamer filosoof uithangen. Er heerste in Friesland een monopolie positie van gesubsidieerde links angehauchte nep-en namaak kunstenaars die niets hoefden uit te voeren en voortdurend cashten dankzij hun vrijblijvende geleuter en daar was ik niet voor in, dat vond ik zelfs heel ergerlijk. Wie met spanlappen mee liep in door extreem links georganiseerde volksoptochten en schreeuwerig oproer waande zich “in theorie” een dappere verzetsstrijder. Het was allemaal volkomen vrijblijvend die wereld verbeterende flinke verhalen van extreem links. Een affiche van Che Quevera heb ik nooit aan de muur gehad. Wel had ik affiches van de Ierse zanger Van Morrison en van Bob Dylan in de jaren zestig aan de muur. Ik had najaar 1968 een vriendin, Lila Huisvlijt, de mooiste meid van de Heemsteedse Dreef, die had posters van Mao, Lenin en Stalin boven d ’r bed hangen. Ik heb toen spottend gelachen op d’r slaapkamer om die prenten, waar een portret van mij had moeten hangen, want de Spaans ogende Cataharina of de streng gereformeerde Els bijvoorbeeld hadden alleen mijn foto boven hun bed, om zich bij klaar te vingeren, dat was heel verstandig van deze jonge vrouwen. Toen ik om die kommunistiese posters smalend moest hik lachen mocht ik er voor straf die avond gelijk niet meer bij haar in, terwijl zij anders sexueel heel ruimdenkend was. Onderdehand heeft ze het met meer dan duizend mannen gedaan. Ze heeft de schade aardig in gehaald en de slogan: ‘met de benen wijd voor de klassestrijd’ waar gemaakt. Als “Aldoende leert men” een huis tuin en keuken volksgezegde dat slechts met de mond wordt beleden dan heeft de in Amsterdam wonende Lila daar in concreto heel wat inhoud aan gegeven en aldus een bijdrage geleverd aan de sociaal maatschappelijke struktuur van de hoofdstad en wie weet aan het klantenbestand van de plaatselijke kliniek voor geslachtziekten. In extenso en ad ultimo, die meid moet een juchtlederen, gecapitonneerde binnenvoering in d’r tumtummetje hebben om dat konstante genitaal geweld allemaal aan te kunnen zonder interne schade op te lopen. Het blijft pompen of verzuipen op het genitale vlak. Sjappoo, hoor! Wie daar tegen op kan verdient een Olympische medaille op de lange afstand! Prijswippen met de speciale polsstok! Zakbiljart met de korte keu. Over de schimmels en venerische kwalen zal ik het verder maar niet hebben. Eén van haar vriendjes heeft zich in haar trapportaal opgehangen, die kon het niet langer bolwerken. Ze kwam thuis, zag hem daar hangen, liet hem even bungelen, schoof achteloos zijn stramme achterpoten opzij om er door te kunnen, ging er bij zitten op de hoogste trede en stak een stick op, keek naar zijn blauwe tong die uit zijn bek hing, waar speeksel langs lekte, zag de vlek in zijn broek van het klaar komen, dood en orgasme zijn synoniemen, belde het alarm nummer en wachtte op de politie en de GG&GD.

Mijn standpunten op beeldend gebied hebben mij heel wat gekost, niet alleen aan sympathie, maar vooral financieel.Mijn standpunten hebben mij ten minste acht ton aan misgelopen opdrachten en aankopen gekost, dat is de tol die ik betaald heb, dat vergeten sommige van mijn linkse en fijngristelijke vrienden wel eens.

Ik heb beeldende kunstenaars voornamelijk leren kennen als een ijdel, met zich zelf ingenomen, gemakzuchtig, labiel, laf soort domme mensen, voornamelijk beheerst door jaloezie en rancune van wege hun gebrek aan enig talent en ontstentenis aan karakter. Wie veel wil bereiken in het leven met een minimum aan inzet en talent moet vooral modern kunstenaar worden en een grote, linkse ongeschoren muil open trekken of andermans wijf achterna lopen met zijn lul in zijn hand. Zo kom je door het hele land ! Bij voorbaat succes bij naïevelingen en provincialen.

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.