Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
16 februari 2020, om 19:43 uur
Bekeken:
49 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
18 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Haarlem stond vroeger voor 1965 vol blo scholen"


Hindert het Fred van der Wal dat men in artistieke kringen zoals Arti et Amicitiae sinds 1972 een zeer ongunstige indruk van hem heeft of laat dat hem koud?

 

Natuurlijk heb ik er wel in enige mate hinder van, ja. Zeer veel mensen zijn sterk bevooroordeeld tegen mij zonder mij ooit gesproken te hebben. Daar wordt ook gebruik van gemaakt. Heb ik een verschil van mening in 1984 over de uitvoering van de BKR waar voornamelijk gemakzuchtige, talentloze charletans, knoeiers, luiaards, halve garen, drugsverslaafden en oplichters tussen 1948 en 1986 van vraten, dan zeggen een paar Friese sufferds, die me niet eens kennen : “Fred van der Wal is iemand die in principe met iedereen ruzie maakt. Een echte fascist, hoor!” In 1985 richtte ik de kunstenaarsvereniging Fria op, toen  de zetels verdeeld werden in allerlei commissies wilden het bestuur me er uit werken. Ze zeiden letterlijk: we hebben jou niet meer nodig. Ik zei terug: ik heb jullie ook niet nodig, dus ik neem hierbij afscheid van jullie! Later heeft een of ander pyknisch gebouwd trutje die voorzitster van Fria werd hele bakken laster en smaad over mij verspreid. Ik zou zijn geroyeerd wegens diefstal van lidmaatschapsgelden en iedereen hebben bedreigd met wapens. Integendeel. Ik besteedde 750 gulden aan porti drukwerk. Nooit terug gekregen overigens. De reden? Ik woonde in een groot huis, genoot een gerieflijk inkomen en had een nieuwe auto. Dat viel niet goed in salon socialistische kringen. Toen ik werk maakte in de dagbladen van misbruik tonnen geld voor kunst aankopen in Friesland gaf dat heel wat publiciteit. Het gevolg was de oekaze dat mijn werk en persoon geboycot werd. In het Friese links draaiende melkzure kunstenaarsplantsoen gelden onkunde, oplichterij en vriendjespolitiek, laster, smaad en oplichterij als middel om hoger op te komen. De provincie Friesland is overtrokken door een fijnmazig pvda netwerk dat ook in het kunstenaarsplantsoen gebruikt wordt  om naar willekeur kunstenaars buiten te sluiten. 

Ik maak geen ruzie als ik het niet nodig vind. Helemaal niet! Het is een fabeltje ; in het leven geroepen door een paar Groningse en Friese sukkels van de extreem linkse BBK, maar ook door een stel gereformeerde tekenleraren  die voor artist spelen. Laster tav mij wordt klakkeloos nagepraat in het hele land, zelfs in Frankrijk krijg ik die onzin te horen van een Groningse meneer met een design bril, die hier paddestoelen of bos asperges zoekt en natuurfotos neemt, maar niet van zijn echtgenote, daar is hij al lang op uitgekeken.

Die BKR discussie ging om heel wezenlijke dingen. Bovendien werd de BKR regeling willens en wetens door extreem linkse kunstenaars als Bonies, Vijlbrief en van Bommel om zeep geholpen. In aanleg was de BKR een prachtige regeling ; alleen benadeelde die regeling serieuze kunstenaars die met hun werk wel aan bod kwamen en zoals ik over al konden tentoonstellenin Europa en de VS.  De serieuze BKR kunstenaars moesten twee, drie keer zo hard werken om genoeg schilderijen over te houden. Ik moest noodgedwongen buitenlandse tentoonstellingen afzeggen omdat mijn werken allemaal door de BKR of  collectionneurs, het Rijk der Nederlanden en galeries in Duitsland, Engeland en de VS werden aangekocht.

De BKR was alleen voor luie, talentloze, dus ook een groot aantal Haarlemse pseudo kunstenaars een eldorado. Zij zaten maanden lang het liefst op het strand te niksen, wijven achterna lopen, hasj te roken, heroïne te spuiten, pep te slikken om wakker te blijven, om drie dagen voor de inleverdatum een of ander flauwe kul abstract schilderij in elkaar te flansen, dat regelmatig nog nat werd ingeleverd. Niet BKR kunstenaars telden gewoon niet mee in de cultuurpolitiek, die nog steeds door salon socialisten wordt beheersd, het was net een geleide economie, wie braaf was (links stemde en communist-je speelde als Mao bewonderaar) kreeg lekkers, de anderen niet, daar ging het om en daar was ik tegen. In Haarlem liepen halve idioten rond als de huppelende Hannes Hamstring (hij noemde zich in navolging van de Amsterdamse auteur Johnny van Doorn ‘ Elecric Jesus’ en sloeg waanzinnig brullend op toneel gejatte fietsen in elkaar met een knuppel) die in ruil voor een bijstandsuitkering muren van blo scholen mocht vol klie-deren. Als hij ergens op zijn plaats was; hij had al een stoot geestelijk onvolwaardige kinderen op de wereld gezet, dus er kunnen nog wel wat beeldende mislukkingen bij. Ik denk ook dat hij sloom zaad had, daar ligt het allemaal aan.

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.