Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
13 februari 2020, om 10:09 uur
Bekeken:
15 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Een geniale kunstenaar gaat niet met pensioen (deel 1)"


Een geniale kunstenaar als Fred van der Wal gaat niet met pensioen

‘Tot nu toe was mijn werk en het leven niet meer dan een intro. Voorspel dus. Er zijn nog steeds galeries en musea die mijn werk weren, vooral in het Noorden des lands. Als ex-Amsterdammer ontmoet ik sinds 1976 als kunstenaar tegenwerking. Over spinnenkoppen, jatmozen, reproductiejongens, kutturele kontlikkers, imitatie boys heb ik het al vaker gehad in mijn weblogs en dan krijg je anonieme hatemails, telefoontjes en stiekeme briefjes. Ik liep op een middag in 1979 een Friese galerie in Leeuwarden binnen, de eigenaar rende twee keer de trap van zijn naast gelegen woning op en neer en stortte toen naar beneden door de zenuwen dat ik in zijn galerie verscheen.

‘De kunstwereld zal nog van mij horen’ zei ik tegen mijn zestiger jaren, rondborstige vriendin/kroeg- tijgerin Monique in Haarlem. Ze glimlachte spottend, maar ik heb het al lang bewezen. Na 1967 heb ik haar nog één keer terug gezien in 1988. Ik kan het ook niet helpen als de collegaatjes of kennisjes zich er aan storen als ik mijn onnavolgbare one liners publiceer. Gnuivend herneemt hij zijn betoog over De Overbodigheid Van Rollators voor de ware kunstenaar die zijn eigen broek moet ophouden en doorgaat tot aan het gaatje. Het zijn immers sterke benen die de weelde dragen en ik heb ze. Wil je ze zien? Ik heb wel zwarte nylons van 15 denier aan maar daar kijkt een kenner dwars doorheen. Want op zijn 77-ste gaat hij vanwege zijn constitutie never nooit niet aan de rollator, dankzij drie keer sportschool in de week. Een van der Wal op krukken met een etalage been, een lamme arm en een gehoor apparaat, die ook nog zwaar brilt met een ziekenfondsfiets op zijn neus waarin glazen ter dikte van colaflesbodems het zicht belemmeren?

Zo’n raaskallende bejaarde kulturele kabouter als die gebogen gestalte Freek de Jonge wil hij niet worden. Zeg, ben jij nou helemaal besodemieterd. Zie ik zo bleek?

‘Als je gezond leeft en kracht training blijft doen ben je niet stuk te krijgen en als je dan ook nog leeft, zoals je nog nooit geleefd hebt, nou, dan kijk je weer naar de wereld als die onbevlekte jongeling heb je weer de blik op het leven als van een 17-jarige.’

Nederlandse vrouwen zijn over het algemeen trouwens niet echt leuk. Een paar uitgezonderd. De creatieve Bibi is een van die uitzonderingen. Trixie ook. En nog een paar Friese wijven. Hollandse wijven uit de artistieke sien verder? Hoefijzerbekken, bloemkool permanent, compressiekousen, eigele zeil joppers, groene rubberlaarzen, trainingspakken. Type Ma Flodder. Spinnenkoppen zijn het! Sufkutten.

In Frankrijk is dat heel anders. Daar is het is een relaxte, aangename manier van leven voor een mooie jongen zoals ik ben. Hier in Holland zie je alleen maar van die grauwe, puisterige, pinnige, links draaiende zuurpruimenkoppen . Ook in galeries waar ik al jaren kom, kijken ze je dan altijd aan of ze stront ruiken.’

Agressief, naar, verongelijkt, bekrompen dominees landje, dat Holland. In Frankrijk, de Bourgogne zat ik aan tafel bij een diner en was mijn tafelgenote een prachtige Francaise, die op Brigitte Bardot in haar beste jaren leek. Het eerste dat ze zei met een pruil lip was toen ik haar complimenteerde met haar uiterlijk: ’Je suis très timide’. Ik zei lachend terug: ’Meid, je hoeft helemaal niet timide te zijn. Je ziet er schitterend uit! Mooie kop. Prachtig figuur.’ Zoiets kun je in Frankrijk tegen een mooie dame zeggen. Als je dat in Holland doet denken de wijven dat je er gelijk in wil met je pientere pookje, krijg je vervolgens een lel voor je kanus, want het zou sexisme zijn. Me too, weet je wel. Uitgehold gezeur van belegen feministes die geen kerel kunnen krijgen. Alleen moeten ze mij niet gelijk vragen te poseren in nylons, een open gewerkte beha, jarretelgordel, slipje en nylons als travestie slaaf, want dat doe ik alleen op feest- en zondagen, dan kies ik om bij de les te blijven voor de boeien, blinddoek, tepelklemmen, zwiepende zwepen.

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.