Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
13 januari 2020, om 09:50 uur
Bekeken:
9 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Zo zit het toch in elkaar!"


Het merkwaardige is dat de laatste vijfentwintig jaar via autobiografische boeken maar ook door onderzoeksjournalisten ontzettend veel bekend is geworden over de aanvoerroutes van de hasj smokkelaars, de methodes, de connecties bij de overheid tot op het nivo van de douane, de recherche en de  rechterlijke macht  en veel mensen zijn opgepakt en veroordeeld: maar toch blijven de partijen drugs binnen komen.

Het is allemaal sinds Bruinsma nog veel groter en internationaler gewor- den en daarmee niet meer af te stoppen. Veel meer keiharde maffia dan vroeger.

Jongens die je echt niet voor de voeten moet lopen want dan riskeer je een rolstoelvonnis of erger.

Operatie knieschot en werk je niet mee door je jeans op te stropen wordt het een nekschot.

Zo nu en dan scoort de politie een paar honderd kilo in het gunstigste ge val en dat wordt dan zogenaamd vernietigd, maar vergeet het maar.

De cops brengen het zelf op de markt en stoppen de opbrengst in eigen zak. En de hogere dienders stoppen gewoon de in beslag genomen stuff in hun kluis.

Je weet toch nog wel dat inspecteur Sietsma toen de kluis van commissa- ris Toorenkamer liet open breken, maar Toorenkamer was ze waarschijn lijk net iets voor. Misschien was hij ook helemaal niet omgekocht. Je kunt het niet zeggen. De kluis was leeg. Piep zei de muis in het voorhuis.

Vernietigd wordt er niks door de politie, dat zijn verhalen voor de buiten- wacht om die rustig te houden en de indruk te wekken dat alles onder con- trole is.

Als ze hier dus iemand pakken met een grote hoeveelheid soft drugs komt dat na verloop van tijd weer op de markt.

Ik heb heel vaak mee gemaakt dat er bijvoorbeeld vijftienduizend kilo Marokkaanse in beslag was genomen. Big deal. Al die politie eikels op de foto met big smiles. Toespraken van meneer de commissaris tot en met de minister van justitie hoe goed het gaat met de jacht op drugscriminelen.

Iedereen stopt elkaar een veer in zijn reet en men gaat weer gerust naar huis. Drie weken later ging de prijs van die Marokkaanse stuff dan plot- seling omlaag en kon je het overal kopen.

Rarara, hoe kan dat nou !

Een stel straatagenten kon dankzij die move weer een nieuwe Mercedes kopen en elke avond naar de Yab Yum, met zes hoeren in een bubbelbad flessen champagne van duizend euro het stuk opzuipen.

Zo zit het toch in elkaar!

En niet anders! Laat je toch niks wijs maken.

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.