Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
1 december 2019, om 17:46 uur
Bekeken:
5 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Ik ben toch geen dominee bralleput."


Bij vergaderingen van kunstenaars collectieven is de Heer van der Wal gewend zijn mond te houden om reden van voortgang van het geheel alsmede de snelle afwikkeling van de agenda. En de Heer van der Wal hoeft niet zonodig zijn stem te laten horen in het grotere geheel want waarom zou hij dat doen? Meneer van de Wallen heeft aan zichzelve genoeg en beslist niet de bek vol bruilenbal of zoiets. Gatverdegatver; je zal de bek daar maar vol van hebben, zeg! Ik ben toch geen dominee bralleput.
Onze man glimlacht, zwijgt een twee minuten en kijkt veel betekenend naar de interviewer…
Gimme a break, zegt hij zo minzaam.
Roken is helemaal verboden bij de vergadering in de soos dus dat doen we buiten. En word ik een keer openlijk aangevallen door de een of ander minkukel dan staat mij weinig anders te doen dan den ander even met een oerschreeuw te overrulen, op te staan en vervolgens naar de bar te lopen voor een opfrissertje.
En dan? Recht door naar school of kantoor? Welnéé!
Naar de rook salon om een bolknak op te steken en even later de contestant die mij verbaal aanviel den klamme hand te drukken, want waarom niet?
Never mind the potatoes.
We kunnen namelijk niet aan de gang blijven, weet U. Nee, dat doen we namelijk helemáál niet en zit er eens een haar in de soep dan lepelen we er omheen tot aan het laatste restje.
Gaat het niet over rechts dan gaat het wel over links en gaat dat ook niet dan door het midden, maar wel tot aan het gaatje, gelijk de LP van The Velvet Underground, een bootleg van een concert uit 1969 waar de gehele oorspronkelijke bezetting van musici op trad, een LP die ik voor veel geld wist te verwerven op een veiling…en wat is me dat niet een enorme troost!

fredvanderwal

Op een gegeven ogenblik denk je; het is pompen of verzuipen en ik doe geen van beiden, ik zal me daar een beetje mesjoggenaas wezen. Hallo, bennu daar meneer en mevrouw Plotskie? Als ze me roepen dan ben ik net poepen en als ze me missen ben ik aan het pissen.
Het is namelijk altijd hetzelfde in artistieke genootschappen; de talenlozen oreren apodicties van hun kansels die helaas bestaan uit omgekeerde appelkistjes met rotte bodem dat komt van al het zuur en de optredende houtrot.
Ik heb dan ook geen vrienden in het kunstenaarsplantsoen, behalve Isis Nedloni maar dat is weer een ander verhaal, dan kan ik nog uren door gaan.

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.