Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
7 november 2019, om 23:04 uur
Bekeken:
37 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Vertel mij wat! Daar is geen sluitende therapie voor..."


Vertel mij wat! Daar is geen sluitende therapie voor en je zult er mee moeten leren leven. Niks aan te doen. Velen gingen je voor op het levensspoor met al hun makkes. Wat kan jou het verder verdommen! Veel wederhelften van terecht ontslagen onderwijskrachten weten er wel een mouw aan te passen door de voedselbank te bezoeken doordat hun inkomen is geslonken tot op bijstands nivo. Ik ken de vrouw van een totaal talentloze tekenleraar op vrijgemaakt gereformeerde grondslag artikel 31, je weet wel, je kent de religieuze problematiek stinkfabriek uit ervaring. Vrijgemaakt, wat dat ook moge wezen, mij geleidt des Heren Wil. Wellicht iets in de sfeer van vrij gevochten of juist niet, weet ik veel. Nou die vrouw, voor zover je dat paard nog vrouw kunt noemen die verkocht met de wanhopige vindingrijkheid die veel werkelozen van de vrouwelijke kunne eigen is, heur eigenste niet al te appetijtelijke intiem op niet zo intieme wijze aan zeelieden met verlof en een matrozenpakje voor een krats. Echt een bargain. Een paar joetjes alhoewel Kees Bregman altijd al zei: een hoer kost je de kop. Wilde klant iets extra in de SM sfeer kwam het toch nooit boven een meier uit terwijl professionele Meesteressen met den staat van dienst van heb ik jou daar wel drie meier vragen per uur. Dat wordt te begrotelijk zul je zeggen. Je hebt gelijk. Nimmer heb ik van haar diensten gebruik gemaakt. Affijn, affijn, een kut is geen konijn. Haar lichaam van die teef geleek op een Michelin mannetje. Op een dag ging een vage kennis uit café De Hofnar, een horeca gelegenheid voor jongens van de gestampte pot zoals jij en ik dus naar die goedkope dame toe in een verloren ogenblik omdat ze toch de hele dag geen reet te doen hadden, naar die hoer omdat ie nog een paar joetjes over had en de poen in zijn zak brandde. Versta mij niet gans verkeerd, die kennis had het ook niet makkelijk dus betaalde hij het hele bedrag in centen, dubbeltjes, kwartjes en guldens  om het bedrag eerst in rijen van tien op het glazen blad van de Onyx salontafel met krom-me, goudkleurige pootjes terneder te leggen voor ie zelf horizontaal ging. Hij schoffelt achter haar aan op weg naar de zolderkamer waar zij haar free lance beroep bedreef. Een zolder vol gestouwd met overtollig huis raad, zoals wrakke stoelen met rotte zittingen, doorgeseken matrassen, ouwe karpetten, boeken, fietswielen met gebroken spaken en banden die llek waren, oude, stoffige lampenkappen met schroeiplekken uit de tijd dat je opoe jong was, dus brak de manlijke klant in kwestie zowat zijn nek en zijn penisbotje schoot uit de kom door de asociale  mufzuur ruikende rotsooi alvorens hij de daad kon vol trekken, een activiteit en tijdverdrijf voor het onderlijf, die alle daden te boven gaat. Jij en ik als fatsoenlijke jongens zouden er dan al lang genoeg van hebben om een snelle wip op te bouwen zonder voorspel, dus van gelijk er in rammen en stompen kwam ook niet veel. Daar gaan je goeie centen, waar moet dat naar toe, zal hij gedacht hebben! Okee, een mensch moet vooral maar doen waar hij zin in heeft met zijn tum tum. N



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.