Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
31 oktober 2019, om 19:55 uur
Bekeken:
13 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Huub Mous: Ha die Fred, telkens verbaas je me weer met je..."


Huub Mous: Ha die Fred, telkens verbaas je me weer met je parate feitenkennis…
oktober 31, 2019

Ha die Fred,
telkens verbaas je me weer met je parate feitenkennis. Het laatste manuscript van Camus werd inderdaad niet op de achterbank gevonden, maar wel in een schoudertas die zich ergens tussen de brokstukken van de auto op de weg bevond. We hebben dus allebei een beetje gelijk en een beetje ongelijk. De pagina’s lagen immers niet her en der verspreid, zoals jij beweert. Het manus cript was overigens onvoltooid. Je fysionomische beschrijving van Camus klopt verder heel aardig. ikzelf heb over het gezicht van Camus geschreven in het verhaal ‘Het was in Nevers’, dat elders op deze site te vinden is. Wat die ‘pikkies van de Kultuerried’ betreft, ach daar kun je over van mening verschillen. Er liep daar inderdaad wel eens raar volk rond. Mevrouw Faber had al rare kostgangers en dat is altijd zo gebleven. Overigens ben ik jou daar zelden of nooit tegengekomen. Behalve dan die halve gare ‘nieuwsbrieven’ die er liet bezorgen. Camus is overigens niet dood en vergeten. Sinds enige tijd is er duidelijk sprake van een Camus-revival. Vooral zijn standpunt in het debat over terreur en ethiek (met Sarte en Merleau-Ponty) heeft na 9/11 opnieuw actualiteit gekregen.

Beste Huub,
Nog erger! Oranjeboombierhuis! Waarom heeft je vrouw niet in gegrepen en je bij je oor hard handig die gribuskroeg uitgetrokken. Mee naar huis! Heeft zij wel genoeg overgewicht op jou om je in toom en binnen de perken te houden? Je tuin is trouwens ook niet veel soeps. Weten wij niet allen dat een ieder uit het openbare kunstleven meer in neemt dan goed voor hem/haar is en dat die activiteit niet het beste in de man naar boven brengt??? Om over de blijvende nawerking maar te zwijgen waar je nu mee te kampen hebt en het voor altijd te laat is. En dat is goed want wij moeten manmoedig de gevolgen onzer misstappen dragen tot in lengte van dagen. Je hebt dus niets te klagen en moet maar doorgaan op de onzalige brede weg waar je een flink stuk op gevorderd bent! Toch is het beter ten hele gekeerd dan ten halve gedwaald.
Mis! Ik ben nooit door Fria aan de dijk gezet; ik heb zelf mijn secretariaatschap opgezegd na onregelmatigheden door die visieloze labiele kwaadaardige bochul Ger , die buiten de vergadering om statuten ging wijzigen, een Move die buiten elke verhouding is. Daarbij kwam dat ik een duizend gulden aan voorgeschoten porto- en kopieerkosten pertinent niet terug kreeg van het bestuur met het argument “Jullie wonen nu een maal in een groot huis” en wat later beweerde iemand dat het hele archief van de eerste jaren van Fria tijdens een dronkemanspartij verloren was gegaan en opgestookt door de kunstartiesten. Friese kunstenaars! Mijn Godt! Een aanbod om in mijn bezit zijnd vroeg materiaal ter beschikking te stellen aan de club Fria in 2001 werd door de een of andere mevrouw G. T. afgewimpeld. Even goede vrienden hoor. Het aanbod is een malig en het is toch een tienderangs minkukeltalentenclub, geeft niks.

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.