Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
27 oktober 2019, om 15:46 uur
Bekeken:
5 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Gotsijdanck zie ik als gristen nog prima! Ondanks..."


Gotsijdanck zie ik als gristen nog prima! Ondanks mijn hoge leeftijd. Ik kan nog steeds kakken zonder bril!
juli 17, 2015

Gotzijdank zie ik nog prima! Ondanks mijn hoge leeftijd. Ik kan nog steeds kakken zonder bril!

Nou U!

Wat zeggen we daar van?

Bofkont!

Ik ben een bofkont, en ik zal je vertellen waarom. Ik heb in de silver sixties een tijd meegemaakt in mijn eigen land, waarin er heel veel verwachting was en hoop op ‘ the times they are a changin’, zoals de protestzanger Bob D. neuzelde bij zijn onbeholpen van Woody Guthrie geleende guitaaarspel, de idee dat the answer blowin’in the wind was en er een eindelijk een nieuwe mens zou komen op te staan om al die links draaiende melkzure belegen juffrouwen te bestijgen, wijven die al lang de houdbaarheidsdatum voorbij waren en door de baren van de witte vloed werden geteisterd. Grondsop. Springvloed dus en springtij. Aflandige winden, ook die! Alleen wilde niemand er op in springen.
Een uitgewoonde ouwe doos beidt haar tijd.
DE sixxties! Ik maar denken van Give me hope Johanna, maar niks hoor! Wat zien ik vervolgens tot mijn stomme verbazing? Anneke Kreunloo. Henny Huilman. Albert Mol. Henk Binnensijk. Jan Mulder. Marcel van Dam.
Dat hele verhaal van love and peace, nou, daar pies ik elke ochtend een pot vol van!
En Green peace?
Als je groen piest moet je naar de lullensmid van de Kliniek Voor Geslachtziekten of je pijp eens laten doorblazen in de mannensauna waar Willem Oltmans komt.
Dat zet nog eens zoden aan de dijk.
En tegen die politiek o-zo-korrekte fans van Amnesty International kan ik alleen maar zeg gen als overtuigd, aktief S.M.-er : martelen moet!
Een beetje martelen moet absoluut kunnen en dat is ook politiek!
Ik heb daarentegen in tweede instantie bij voorbeeld de socialisten van het eerste uur nog gekend, die simpele mensen die een absoluut geloof hadden van: niet in onze tijd, maar, eh… pas op, pak ‘m beet Stanzi, in de tijd van onze kinderen, dan … Maar ik heb ook mee gemaakt dat het gebouw van het Vrije Volk, hèt socialistische dagblad, aan een Amerikaanse hotelketen werd verkocht en hun fotograaf Egbert van Zon, een persoon lijke kennis van mij, op straat werd gezet en hoe hij daarna gelukkig miljonair werd door bij dat linkse zootje wereldverbeteraars weg te gaan. En ik heb ook gezien hoe de buurtkoöperatie, die keten van levensmiddelenwinkels op socialistiese grondslag, werd verkocht aan Albert Heijn waar de hoog alcohol houdende zuinig kijkende marketingman JanMaarten Reynders zo goed op de kleintjes let en nu een puik salaris tilt, maar uit zelfhaat en schaamte zijn loon naar de kroeg brengt en drinkt als een geranium met zijn weelderige echtgenote Jacintha, die ik al sinds 1966 ken. Naakt heb ik haar in bed zien liggen, maar ik las liever het Financieel Dagblad. Haar borsten zeiden mij namelijk niets, haar tepels nog minder. In de rest had ik helemaal geen zin. En waar is de Vana eigenlijk gebleven? De Gruyter in de Bilderdijkstraat? De buurtwinkel Pasteuning in Amsterdam Oud Zuid? O, ja, die bestaat nog maar is geheel veran derd in een delicatessenzaak. Begrijp je waar ik heen wil met de Gruyter? Juist! Het snoepje van de week. Missen we dat? Ja, dat mis sen we! En juist die meedogenloze ontwikkeling gepaard gaan de met een angst aanjagende verschraling heeft zich op elk gebied mee dogenloos voortgezet. Het socialisme is al lang failliet, het CDA verworden tot een islamieten, hindoe- en turkenrukkerspartij en de prins heeft persoonlijk een eigen waterhuishouding. Ik ook; in mijn broek! En de hele psychosociale hulpverlening is toch ontaard in grijpgrage gulpverlening, dan is het cirkeltje weer rond. De hele filosofie van ’t socialisme valt nu terug op twee procent prijs kompensatie meer of minder en dat au fond aangename, frisse, blote billen gezicht van Wouter Bos, die er altijd uit ziet alsof hij net van onder de douche vandaan komt spreekt mij toch echt wel aan. En ik vind dat heel erg, juist voor de jongere mens die net begint te denken dat ie kan denken. Want ik kan nu wel kritisch tegenover ze staan met een zure kop alsof ik stront ruik, maar als ik in hun schoenen, of in hun geval Naaikies (ordinaire Nike gympies), stond, dan moet ik zeggen: ja, jezus keristus, wat hèbben ze ook voor mogelijkheden, ze hebben en kunnen haast niks meer. Geen enkele tegenwind en daarom vallen ze om. Ze kunnen niet wortelen. Er zijn er nog maar weinig die hun eigen weg zoeken. Ook in de beeldende kunst. De artistieke sien wordt beheerst door kleine kruide niers en nog kleinere zelfstandigen van het tiepe benepen kultuur nsb-er zo als fijnpijnige schoolmeesters Diederick Kraaijpoel, Hans van Seventer c.s Dat eigen weg zoeken is ooit zo populair geworden- en het komt ook wel weer eens terug-, omdat het financieel haalbaar was door allerlei subsidies, beurzen, toelages, stipendia en dergelijke zoethoudertjes. Die bejaardentehuizen en de maltentige mantel zorg flatjes zullen dankzij de PVDA ook wel torenhoge subsidies hebben nietwaar, konijnenhokken, al waar hele volks stammen werkschuwe, beroeps invalide loodgieters amechtig achterover liggen voor de buis met een kratje goedkoop hoofdpijnpils en wijdbeens het onmachtig, stopverf kleurig geslachtsdeel onder handbereik en zelfs nog te beroerd zijn het eigen wijf een loden kut met knelkoppelingen aan te laten gieten of het WAO formulier maandelijks korrekt in te vullen. Ja toch? De kollegaatjes in Fries land? Keristenezielen! Dan moet ik altijd weer denken aan die prachtige, klaaglijke, weemoedige country stem van Hank Locklin’; met zijn number one hit in the country charts in de sixties met op de a-side ” Please help me I’m fallin”. Zo is de mentaliteit van de door de overheid in gepamperde, onmondige, gelijkgeschakelde, gesubsidieerde linkse artistieke medemens toch? Ik heb er compas sie mee, diepe compassie! Maar wat doen we d’r allemaal aan? Waar vinden we met z’n allen de oplossing? Ik zeg daarop: de pot op. Misschien is Zyklon B toch de enige oplossing voor veel problemen en heeft de heer A.H. het toch heel goed gezien.
Ja, maar misschien duurt het allemaal niet lang meer als rechts wint.
Wat zullen we nou beleven? Wat niet lang meer? O, maar dit interview komt toch zeker nog wel uit en wat jullie verder doen met je onbeduidende blaadje zal de mensheid een worst wezen. Al veeg je je eigen ontuchtige reet d’r mee af als je maar niet met je middel vinger door het natte papier prikt voordat je me een hand geeft! Ik krijg liever geen vuile handen. Ik ben Sartre niet! Over de mens heid geproken. Balkenende? Kristenezielen nogantoe! De mensen lachen zich sowieso het schompes als ze gekonfronteerd worden met minvermogende sukkels en mallotige minkukels in flatjes (de benummering van die betonnen zelfmoorddozen loopt daar in de tien duizenden. Als ik bij mijn biseksuele ex-minnares op bezoek kom in Z. loop ik van flat 1 tot 2049 meer dan een half uur te zoeken voor ik aan het juiste adres ben omdat dergelijke behuizingen eender zijn en de televisie in al die kijkdozen op dezelfde plaats aan gesloten zijn. Geknipt voor de fantasieloze gemakzuchtige lower mid dle classs. De bewoners zien er allen hetzelf de uit in die casual look. En toch zal ik haar weerhouden van suïci dale pogingen, want daar is zij mij veel te lief voor). Ik krijg veel applaus van mijn kristullukke lezers als ze lezen hoe die Friese artistieke sukkels door mij op effektieve wijze verbaal te pakken worden genomen als het heidenen zijn of ze voelen zich diep in het kruis getast wanneer ik de gemiddelde gristen konfronteer met zijn hypokrisie en zelfbeklag .Weet je eigenlijk wel wat de befaamde Amsterdamse copywriter Fred Portegies Zwart over mij zei in 1976? Nee? Nou, dan zal ik je dat toch nog even vertellen: ” Fred van der Wal? Die jong en heeft een naar alle kanten schietende torpedobootjager in zijn bek”. Een aanbeveling! Gelijk had ie! Als je de mensen niet recht op d’r lui hun smoel en tege lijkertijd- Godt zegen de greep- bij de klamme kloten pakt, pak je ze nergens meer! Dan heb je je rechten voor goed verspeeld! Je moet pakken wat je pakken kan! Uit wringen en aanschroeven die hap om daarna ze er af te draaien! Zeiden wij vroeg er in Amsterdam niet zo tref fend; Klootzak? Touwtje d’r om, dan heb je een broodzak. Dat was nog voor de uitvinding van het opklapbare aluiminimum brood trommeltje dat zo prima paste onder de zwart rubberen snelbinders achter op de dienstfiets, gestald voor de metershoge blauwe ijzeren deuren van de King peper muntfabriek waar ik in de pauze met mijn padvindersmes het celluloid van de handvaten van andermans rijwiel sneed om het materiaal met een ver grootglas in de zon aan te steken. Dat we onder aanvoering van Ben v. O. gelijk de koplamp, het achterlichtje, de ventielen, het zadel, de bin nen- en buitenbanden maar ook de bedrading mee namen ging in één moeite door. Kreatief dat we waren in die tijd van de padvindersfluit gatvindersfluit! Maar dat blad van jullie wordt toch wel gedrukt of komt het bij voorbaat toch niet door die wurgende kristullukke censuur van die vreselijke school van jullie? En je kent toch wel Nora Grace v. O. met d’r wipneus, d’r strohaar en d’r spille poten, die dochter van de eigenaar van dat dansinstituut in Amsterdam zuid? Waarom hebben de lelijkste wijven altijd van die mooie namen? Vlaggen die de lading dekken? Maar dat blad van jullie, dat…
Ja, desnoods gaan we het stencillen in de fietsenkelder onder ons instituut waar slechts een zuinig gloeipeertje van 40 watt verlichting brengt.
O, maar dat is een heel goede instelling van U. Licht en uitzicht; daar gaat het toch om als je jong bent! En 40 watt nog wel, terwijl U het op Uw leeftijd best met 25 of 15 kunt doen! Nee, U heeft helemaal geen klagen! Het draaien aan de zwengel van een stencil machine is een heel wat gezondere tijdspassering dan voorturend geilpompen, tepeldraaien, porno kijken of wiet roken. Staalt de triceps en dat is mooi mee genomen. Zo hebben wij toen we jong waren ook tijdschriften gemaakt, daar kwam dat lied ook van daan onder het draaien aan de stencilmachine ” In een blauw geruite kiel” en de eerste under ground film die we maakten in de silver six ties hebben we ook met niks en niemendal gedraaid. De titel van die rolprent? ” Met jouw waldhoorn tussen mijn alpen!” Porno aus Tirol maar dan opgenomen in Kennemerland ergens in een duinpannetje. Op super acht gedraaid met een simpel Super 8 Eu mig ka meraatje. Experimentele film. Zwart wit. Mijn bisexuele vriendinnen Mila, Marijke en Yvonne stonden o.a. model. Ik heb bonnen na laten drukken om aan materiaal te komen. Allemaal oplichting en zwendel, dat wel, maar we hadden wel een avond vullende porno bioscoopproduktie in het grijze circuit van het toen nog klandestiene filmhuis op de Zeedijk, zonder rookvergunning want de brandweer was Heer en Meester, die wakkere spuitgasten konden er geen genoeg van krijgen. De titel van mijn tweede film? Krijg nou gauw tieten! Die geef ik niet vrij! Die heb ik al bij voorbaat aan de pornomaffia verkocht. Dat gaat je verder niks aan! En verder die co-produkties “Bruiden voor één nacht” en “Ontmaagd door de S.S.” naar de gelijknamige roman en “De Uitredding” over blanke slaven en slavinnen die vlak voor hun executie door een islamitische beul worden gered door een peleton SAS commandos. Waar gebeurd! Al die wijven kwamen trouwens prima terecht want die waren afgetraind met de varkenslederen zweep en de bullepees! Zijn nu allemaal goed geëpileerde direkteursvrouwen in Wassenaar of Aerdenhout met gladde, gebronsde benen, keiharde rechtop staande, goed doorknede, enigszins beduimelde siliconentieten en met een gladde poes als de gesmeerde bliksem in het eigen overdekte zwembad

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.