Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
8 oktober 2019, om 13:41 uur
Bekeken:
5 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"De nostalgie naar het verleden "


De nostalgie  naar het verleden

 

Ik heb gotsijdanck een negentiende-eeuwse opvoeding gehad bij mijn verbitterde grootouders. Opgegroeid in Amsterdam, dat was toen niet meer dan een dorp. In Amsterdam waren ze decennia verder dan in de Friese dorpen want daar leefde men toen nog in de achttiende eeuw.

Omdat plat Amsterdams spreken bij ons thuis in het chique Amsterdam zuid niet werd aangemoedigd, had ik het gevoel er maar half thuis te horen bij mijn klasgenoten. Men zegt dat ik een buitengewoon verlegen jongetje was op  de lagere school. Mijn zwijgzame grootvader was een succesvol zakenman. Liberaal, dat is wel een prettig soort geloof. Ze vallen je er niet echt mee lastig. Voor een toekomstig kunstenaar wel handig, want je komt al vroeg in aanraking met de onrechtvaardige vrij-heid van het kapitalisme. Maar als kind geen leuke positie, het kleinzoontje van de succes aanhangers met vaak een beperkte intelligentie.

 

Ervoer je het als een isolement?

 

Ik ervoer het niet als zodanig, het was gewoon zo. je moet dingen zien zoals ze zijn. Ik was een buitenbeentje. Het heeft zich uiteindelijk wel ten goede gekeerd. Dat overweldigende isolement heeft me naar het kunstenaarsplantsoen gedreven.

 

Er waren helemaal geen lotgenoten? 

 

Ach, er was altijd nog wel een andere bleekscheet die er buiten lag, zoals mijn maatschappelijk totaal mislukte schoolvriend K. B., overleden in 2006 op 62-jarige leeftijd. Maar op de lagere school ben ik wel uiterst ongelukkig geweest. Ik begon pas te leven op mijn 24-e en dat is wel erg laat.Mijn grootvader zei dan niet troostend: later kom jij pas tot je recht. Hij zei niks. Het bleef een aculturele boerenkinkeltroep.

 

 

 

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.