Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
8 oktober 2019, om 08:57 uur
Bekeken:
5 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Uit wat voor gezin kom je? "


Uit wat voor gezin kom je?

 

Mijn grootvader? Een tamelijk raadselachtige man. VVD stemmer. Zeer gereserveerd. Een succesvolle zakenman met dertien huizen, een make-laardij en een fabriek van bouw materialen. Hij zweeg doorgaans. Bij hem vergeleken ben ik een open boek. Ik mocht hem wel tutoyeren. Mijn moe-der was afwezig vanaf mijn kleutertijd. Ik was nog geen anderhalf toen ze mij weg gaf aan de grootouders. Daar werd ik dagelijks ingepeperd dat ik niet een gewenst persoon was binnen de familie. Ik heb daar lang veel last van gehad. Een schuldgevoel dat je er niet mocht zijn. Dat ging zo ver dat ik voor mijzelf dingen kocht en dan me schuldig voelde. Mensen die in een normaal gezin zijn opgegroied kunnen zich dat niet voorstellen.

Hoewel ik een jonger zusje heb, heb ik altijd het gevoel gehad dat ik enig kind was. Ik heb in veertig jaar haar twee maal een half uurtje gesproken. Ze heeft iets tegen mij of tegen mijn kunstenaarschap. Leidt een moei-zaam, treurig leven. Ze zegt zelf dat haar leven altijd kut is geweest. Waarschijnlijk is mijn beroep als beeldend kunstenaar haar een doorn in het ook.  Ze kiest groen links, dan weet je het wel. Mijn familie had geen enkele culturele belangstelling. Gelezen werd er niet. In musea kwamen ze nooit.

Het manipuleren van situaties gaat me trouwens steeds makkelijker af.

Het verbaast me weleens dat er politiek correcte links draaiende melkzure verkeerd uitgepakte Gut-menschen zijn die denken dat de wereld om hen en hun weinig verheffende ideetjes draait en alles en iedereen naar de ver-dommenis moet worden geholpen door Europa te ondermijnen met hun leugens en bedrog. Die maken een ernstige vergissing. Ik noem ze altijd de neo-NSB-ers.  Potentiële landverraders.

 

Pas na de kweekschool begon ik het leven wat aangenamer te vinden. Ik heb me in het begin van mijn kunstenaars carrière geweldig aangesteld omdat ik gelezen had in boeken over kunst dat het zo hoorde.

 

Dateert uit die periode de karakterisering poseur ?

 

Ja, ik was in het begin min of meer een artistieke aansteller. Vond dat ik moest uit drukken wat ik allemaal was. Nu, dat was als je begint niet zo-veel, maar toch. Dus moest ik er wat aan toevoegen. Ik liep uitgedost met zwarte kleding en eeen coltrui met daar op Saint Tropez waar ik nooit geweest ben. Gewoon doen in kunstenaars- of burgermanskringen is nooit erg mijn fort geweest. Ik wilde ten koste van alles opvallen.

Ik ben mijn angsten en paranoia volledig kwijtgeraakt, kies voor White Power, al speelt racisme nog altijd geen belangrijke rol in mijn leven. 

En weet je wat het gekke is met religie?

De mensen die mij het meest pijn hebben gedaan waren joods, orthodox rooms katholiek of stijl gereformeerd. Fijn gelovige mensen, fatsoensrak-kers, nog fijner dan poppenstront.

Hoe zou dat toch komen?

Ik heb veel vrouwen in mijn leven gehad, maar waren ze gereformeerd, dan gaf dat steeds verschrikkelijke problemen en wilde ik er zo snel mo-gelijk van af. Dumpen zoals ik zelf gedumpt ben. Ze lulden me de oren van mijn hoofd af. Extreem linkse totaal los geslagen juffrouwen met een kut die openbaar toegankelijk was heb ik nooit belangstelling voor kunnen opbrengen. Relteven. Takkenwijven. Ik vind nog steeds dat een beha be-reid behoorlijk meisje haar kut niet als een zak tum tummetjes ziet om uit te leuren en voor Jan en Alleman mee te geuren.

 

Ik zou ook nooit met een zwarte samen willen leven. Je krijgt gelijk de hele stam over huis die je koelkast leeg vreten en zuipen want dat zijn ze gewend dankzij die sloten ontwikkelings hulp.

Niks zelf doen. Laat het die blanke varkens het zelf maar op knappen.

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.