Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
21 september 2019, om 23:05 uur
Bekeken:
7 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Josje Crince Le Roy; Fred van der Wal Wat erg voor je!"


Fred van der Wal Hoe verder van de Greute Eurlog hoe populairder ach en wee geroep onder kunstartiesten over WO 2 om applaus te verwerven onder de collegaatjes. Politiek correct hoor, moralistisch, maar geen enkel historisch inzicht over de onmogelijke positie van een kunstenaars vereniging onder de bezetting. Achteraf horen wij de self proclaimed dappere helden na de oorlog zichzelf op de borst kloppen.Na dato, zoals de Hollander betaamt.

 

Hans Kuiper

Hans Kuiper Je hebt (te) snel je oordeel klaar, informeer jezelf eerst eens voordat je begint te blaten. Natuurlijk is het ver na dato, maar Arti heeft zich m.i. nooit adequaat tot die periode verhouden, ondanks alle ja maar het was oorlog. Dan zeg ik ja maar er zijn wel vijftien mensen op hun etnische afkomst geroyeerd en daarom zwaar in de problemen gekomen, tien zijn er later in kampen vermoord. Ik wist eerst niet eens van het bestaan van deze mensen af, moeilijk iets over te vinden, in Arti geen enkele gedenkplaat voor hen; ik kreeg er vragen over; ik heb zes weken onderzoek moeten doen en ook redelijk goed inzicht gekregen in de moeilijke positie van de vereniging in die tijd, dus wel historisch inzicht gekregen (je lult dus maar wat en informeert je niet of stelt niet eerst een vraag en staat meteen met een oordeel klaar). Twee van hen (Samuel Garf en Moses Cohen) blijken wel verzet te hebben gepleegd (persoonsbewijsvervalsingen) en zijn hierom vermoord. Ik zie nergens in Arti ook maar een expliciete onderscheiden verwijzing naar deze mensen, die n.b. bij het Niod een expliciete vermelding krijgen voor hun verzet. Dit werk is ontstaan als schouwwerk en inderdaad in your face, maar niet om patsertjes als jij blijkbaar denkt te zijn uit de tent te lokken of een wit voetje te halen bij wie dan ook, maar omdat ik vind dat Arti zich visueel nog steeds niet goed genoeg heeft verhouden tot deze inktzwarte periode in haar geschiedenis. Er zullen zo steeds weer vragen komen aan leden en bestuursleden als ja maar Arti was toch fout in de oorlog? En zie dan maar eens een genuanceerd antwoord te geven, daarvoor moet je je informeren. Feit blijft dat de vereniging vijftien mensen heeft geroyeerd vanwege etnische afkomst. Feit. Arti had de tent ook kunnen sluiten en niet collaboreren. Deze schaduw hangt nog steeds rond de vereniging m.i. mede omdat latere generaties het probleem niet genoeg hebben getackled. Een tentoonstelling erover of een essay in een jaarboek is niet permanent zichtbaar bijv. waardoor nieuwe generaties er steeds weer mee te maken krijgen. Daar heb ik een lezing over gegeven, om juist feiten te informeren en een beeld te geven van de zoektocht naar wat er precies gebeurd is en wat de beweeg redenen waren, ook van het toenmalig bestuur. Ik begrijp best wel dat het bestuur en de vereniging in een uitzonderlijk moeilijke situatie zat en begrijp dat ze gedaan hebben wat ze hebben gedaan. Maar moedig was het niet. Ik heb nog nergens gevonden dat ze de vijftien geroyeerde Joodse leden ook maar in enigermate (clandestien of niet) hebben gesteund (financieel of anderszins). En dat hadden ze wel kunnen doen, maar ja, dan hadden ze zelf kwetsbaar geworden en daar hadden ze, zo lijkt het mij tot op dit moment (want mijn onderzoek gaat voort), de moed en visie niet voor. Wat had je zelf gedaan?

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.