Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
18 maart 2019, om 19:40 uur
Bekeken:
75 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
12 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Een dure bar aan de kust opgeduikeld"


Toen ik en mijn wederhelft niks deden dan verdienen in de jaren tachtig en negentig  we sowieso vijf mille schoon per maand exclusief  koerswinsten en dat sinds vijf jaar. En zo ging het maar door.

Ik lijd in financieel opzicht een risikoloos leven en daar heb ik keihard naar toe gewerkt. Vijf uur slaap per nacht was jaren lang genoeg tot ik instortte en Valium moest slikken, omdat ik rare brieven ging schrijven.

Het geld kwam met bakken binnen, het ging met bakken de deur uit, maar dat is nu al lang over. Ik heb financieel niets meer. Krijg wel wat subsie van de Nederlandse staat. Ik kocht bronzen en terracotta  Jugendstilbeelden op diverse veilingen en antieke meubelen (vanavond moet ik weer naar een sjieke veiling in Ijlst) want dat is een prima geldbelegging ener zijds en anderzijds zijn het mooie voorwerpen om naar te kijken in mijn Franse huis dat tien kamers telt en gesitueerd is op vier hecare onder de Loire,die daar nog erg wild stroomt met zand bank en er in, dus als je langs komt op de brommer kan ik je je eigen zandbank aanwijzen. De Harley Davidson Goldwing van dertig mille, de Jaguar E-type, de  goud gespoten opgevoer-de zestiger jaren scooter met twintig koplampen en een zestonige claxon (als ik toeter zie je de andere weg gebruikers in paniek de berm in duiken), de bestel Opel de luxe voor het vervoer van antieke voorwerpen voor onze twee zaken en mijn schilde rijen naar tentoonstellingen in heel Europa,enz. enz . maar dat is allemaal verpatst om de tonnen hoge schulden te delgen. Nou dat dekte een en ander bij lang niet, dus kwam de deurwaarder. Betalen of leeg halen. Ik had geen cent dus ik zei; ga jij maar lekker leeg halen. Ik ben trouwens blij dat ik niet in het onderwijs ben gegaan. Godtzalmebeware! Dan was ik er nu net zo aan toe als jij al jaren!Ik was van de week de bloemetjes aan het buiten zetten in zuid Frankrijk (het vrouwtje natuurlijk thuis gelaten,dat mag de pret niet druk ken) met Serge,horeca eigenaar aldaar,een goeie vriend van mij en een echte wilde jongen,net als ik zwarte band karate, kickboxer, chinees messenvecht expert en judoka en even wild,dat heb ik zelf meer dan eens meegemaakt bij een partijtje matten in een bar. Het bloed zit nog tegen het plafond! Deze keer verplaatsten wij ons in één van zijn sportwagens, een zilverkleurige Mercedes en een paar geile meiden achter in die we in een dure bar aan de kust hadden opgeduikeld,‘s nachts om half vier half strontlazerus van de aangeboden konjakkies en wiskey na diskotheekbe zoek, zwaar onder invloed van coke en en paar sticks door de bergen terug naar Laquepie aan het scheur en langs onverlichte weg getjes met haar speld bochten van twee meter breed met rechts of links van je driehonder meter lager een ravijn,d’r moet toch echt godtverdomme geen tegenligger aan komen of het is bekeken. Die wijven gillen en krijsen, weet je wel, die deden het van pure angst in hun doorweekte tangaslipjes op de achterbank, van doodsangst werden ze bloedgeil en wilden het staande tegen de rotswand nog één keer doen voor e de pijp uitgingen! Hoe doen berggeiten het?Tegen  de klippen op? Ik dacht;we komen godtverdomme nooit meer levend in het ho-tel aan, dus ik scheet bagger, maar liet het niet merken als ex-commando ! Zelf heeft Serge na een dronken nacht al eens met zijn Merce des half op de rand van een ravijn gehangen en is er toen wel veilig uitgekomen. Hij zuipt als een geranium bij tijd en wijle en ik ook!



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.