Gegevens:

Categorie:
Maatschappij
Geplaatst:
18 maart 2019, om 12:43 uur
Bekeken:
52 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
20 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Een standbeeld voor WIM DANKBAAR"


   Zo stonden ze daar bij elkaar wat te praten over dingen die hun bezighielden, toen plotseling een in een geel hesje gestoken vrouw, die hij niet eerder gezien had, hem vroeg wat zijn reden was om aanwezig te zijn. Hij moest er lang over nadenken. Het was alsof ze hem een microfoon voor de mond hield. Eindelijk zei hij: ‘Het is eigenlijk omdat ik vind dat 2+2=4.’ Ze keek hem verbaasd aan. ‘Wat bedoel je dáár nou mee? We zitten toch niet op de basisschool sommen en tafels te leren.’

   Tja, hij had lang geleden, bijna 80 jaar geleden was dat nu, geleerd: 2+2=4 en niet 5 of een ander getal. Ja, zo zat dat, hij knikte er nadrukkelijk bij, zo was het hem beslist geleerd: 2+2=4 en niet 5 zoals kranten, radio, tv de mensen tegenwoordig wilden doen geloven. Wat hij daarmee nou bedoelde? Welnu, de dames en heren die men op tv ziet of op radio hoort als pratende koppen in kletsprogramma’s of van wie men de woorden leest in kranten… uit hun monden of pennen stroomt tegenwoordig een woordenbrij van leugens over gebeurtenissen in de wereld die men logischerwijs eigenlijk telkens als een simpele waarheid zoals 2+2=4 zou moeten zien maar die door de leugenbrigades van krant, radio en tv alsmaar als 2+2=5 worden voorgehouden. Opiniemakers, politici, medewerkers van justitie en politie, allen doen eraan mee om de simpele waarheden te verhullen, te bedolven onder vette modderstromen van bedrog, ze blijven met man en macht volhouden dat 2+2=5 is. Beroepsbelazeraars zijn het, bergen van bedrog hebben ze gecreëerd langs de flanken waarvan vloeibare massa’s leugens in kolkende brijen naar beneden stromen die simpele waarheden als 2+2=4 overspoelen met lagen van onwaarheid.’

   ‘Nou nou nou,’ zei de vrouw, ‘dat klinkt wel héél heftig wat je daar allemaal zegt. En de wijze waarop… je ogen bliksemen en er komen zowaar pufjes stoom uit je oren en je neusgaten… kun je een voorbeeld geven van zo’n bedolven 2+2=4 en niet 5 - gebeurtenis?’

   Een voorbeeld, tja, hij was behoorlijk op stoom gekomen, dat moest hij toegeven. Waar dat ineens vandaan kwam? Maar een voorbeeld… wacht eens, even nadenken… ‘Ja, ik zal je een voorbeeld voorleggen. Een lichaam van een tienermeisje wordt gevonden in een weiland. Ze ligt niet in een plas bloed hoewel haar keel diep is doorgesneden. Als het lijk wordt onderzocht blijkt dat haar lichaam maar drie liter bloed bevat. Dat wordt officieel vastgesteld en in alle kranten vermeld. Welnu, een menselijk lichaam heeft zes liter bloed in zich, het dubbele dus. Heb ik ook geleerd toen ik als binnenschipper voer en een EHBO-cursus moest doen. Slechts drie liter bloed en verder niets, er is op de plek waar het slachtoffer is gevonden geen spoor van bloed, dat kan dus maar een ding betekenen: het meisje is niet op die plek vermoord maar ergens anders en is daarna in het weiland gedumpt. Een waarheid gelijk aan 2+2=4. Maar wat beweert justitie, politie, openbaar ministerie? Wat staat er in alle kranten, wat wordt er verkondigd in praatprogramma’s op radio en tv? Dat het meisje is door keeldoorsnijding om het leven is gebracht in dat weiland. Door een boer, een man die men onder druk net zo goed kon laten opbiechten dat hij Roodkapje had vermoord. Het tv-kijkend, radio-beluisterend, kranten-lezend volk werd hier dus duidelijk grandioos belazerd. Er werd officieel verkondigd: 2+2=5 en iedereen nam aan dat dat ook zo was. Behalve één man, die zich niet zomaar liet bedonderen, een wat vermogende man met de naam Wim Dankbaar – een wat rare achternaam moet ik toegeven: Dankbaar. Wim Dankbaar hield vol, schreef er en dik boek over: 2+2=4. Niet 5. Het werd hem niet in dank afgenomen. Het had consequenties voor hem: het kostte hem 700 duizend euro in boetes en het kostte hem zijn huwelijk. Dankbaar… In het Fries zou hij Tankber heten. Men had hem dankbaar moeten zijn, tankber foar wat hy dien hat, voor zijn verkondiging van de simpele waarheid dat 2+2 toch echt 4 is en geen 5 zoals de officiele leugen wil. Wim Dankbaar stelt: dat meisje is niet in dat weiland omgebracht maar ergens anders en haar ontzielde lichaam is daarna in het weiland gedumpt. Men zou een standbeeld voor Wim Dankbaar moeten oprichten, op de plaats voor het hek van het gerechtsgebouw te Leeuwarden, dat grimmige gebouw dat ik nu zie als een bolwerk van hedendaags fascisme en collaboratie, waar niet het recht wordt gediend maar grof onrecht wordt gedaan door corrupte rechters en ander juridisch gespuis. Ja, een bronzen beeld van een figuur met in zijn opgeheven hand een bord met daarop gegrafeerd: 2+2=4. Of, als er nieuwe wijk wordt gebouwd in Leeuwarden, dan zou die genoemd moeten worden naar de held Wim Dankbaar: de Tankberwijk. Ze hebben toch ook een hele stad naar ingenieur Lely genoemd: Lelystad?’

  

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.