Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
21 februari 2019, om 21:19 uur
Bekeken:
91 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
21 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

" Onbekende grootheden van zeer klein kaliber"


BRIEF AAN WOUTER VAN DER HORST 1985

 

Beste Wouter van der Horst

 

Sommigen onder ons zit toch ook alles tegen, zelfs als ze die doodenkele, keer met het hele huisgezin gaan fietsen klapt nog die achterband van de weinig succesvolle conservator van een Streekmuseum dat uitblinkt in het tentoonstellen van zelfgekozen en vertroetelde hielenlikkers, stoet­haspels en vrije tijds kunstartiesten van dertien in een dozijn.

Terecht dat George Kreleger een van jouw protegés terugstuurt naar de, plaats waar hij hoort achter de warme, kachel,kunst is geen kalme-ringsmiddel, maar mijn god; als het aan jou zou liggen zou het lot van de kunst bezegeld zijn, ingekapseld, voer voor schoolmeesters.

Kunst is geen zoethoudertje voor al die trutten die ik geregeld over jouw balie zie hangen als je kaartjes knipt ik zie wel, hoe eenzaam  je bent en hoe verlaten en waarachtig;  het lijkt me ook geen pretje om je leven te moeten slijten tussen vijftiger jaren Philipsshaves en ouwe lek geschoten hel-men om van die agrarische af­daling nog maar te zwijgen, terwijl de moderne, o zo eigentijds ogende, ach­terhaalde ,vrijblijvende kunst. Modern toen je opoe jong was, ik stik daar nog godverdegodverdomme in om maar weer eens het bewijs te leveren dat ik, zoals jij beweert altijd mijn brieven vol  vloeken en "hele vieze woordeN"  door­spek, maar ben je nou heus blijven stilstaan in de vorige eeuw, is dan nooit de literatuur van henry Miller of Cremer tot je doorgedrongen en weet wel; aan mij zul je geen gemakkelijke tegenstander hebben, ik heet geen Jan ‘luldebehanger’ van der Kooy of hoe heten al die onbekende grootheden van zeer klein kaliber, ik had die avond toen je mij intieme dingen vertelde en bijna moest huilen omdat je niet serieus gonomen wordt door de Fryske Kultuerried en kreeg ik zo’n medelijden met je en het drukwerk dat ik pas uitbracht en bij jou in het Bleekershds in de bus gooide er later weer wenend uitgehaald.  De constructie van je brievenbus is zo krakkemikkig dat je er als je wilt als bezoeker gewoon de post uit kan jatten, maar dat dan liever voor een andere keer.

Ik kom nog wel eens langs. Hield je maar eens wat meer die grote bek, dan zouden wat meer mensen sympathie voor je kunnen opbrengen. Waarom toch altijd die egotrip. Je bent geen kunstenaar. Je plaats is bepaald. Jaar in jaar uit. Een kantoorbaan van 9 tot 5. Ik zou zo niet kunnen leven, maar  ik bied dan ook niet mijn moeizaam gestencilde jeugdpowezie to koop aan in een ingezonden brief in de Leeuwarder Courant voor minder dan een knaak en nog liggen er duizenden bundels bij je op zolder ,maar je moet toch ook wel een beet je getikt zijn om, behalve met Sinterklaas, dan mag het, rijmpjes to schrijven over je zieleleven en het leven na de dood, weet wel Wouter.

Wie zich zo graag kwetsbaar wil opstellen zal altijd zijn Meedogenloze Matennaai-ende Magistrale Meester vinden die hem met lust ongenadig kastijdt .Veel van mijn slachtoffers vinden dat nog lekker ook, dat is tegenwoordig geen schande nu het Hard Core Sadomasochisme snel aan populari­teit wint en het bloed doet stromen, vast ook wel in EVP kringen,d ie zo begaan zijn met het lijden en daar wil ik best een handje aan mee helpen, maar dan op mijn condities

Ik eis gehoorzaamheid, onderdanigheid, slaafsheid! Ook begrijp ik niet waarom je onder de vreemde schuilnaam Joke R. schrijft. Vanwaar deze travestie, het doet mij twijfelen aan je he­toroseksjuwelen instelling, alhoe-wel een echte man ook van jongens en man­nen houdt om aan zijn gerief te komen, aldus de zede van Sodom uitbundig beoefent en de Griekse beginselen aanhangt uit volle mannenborsten met verve, dat is toch bespreekbaar.

Zelfs binnen de stijl gereformeerde kerk lust men er tegenwoordig wel pap van. Je ziet dat ik als heilige en stoute jongen het synode nieuws van de laatste jaren bij houd.Maar jij weet toch ook wel dat er on­der die vergeestelijkte pastorale werkers achter de schijn maar al te vaak een wollen watten welzijnswerkers inborst vol aberraties schuilt? Mijn advies: Ziek zijn? Beter worden…

En een natte hand van Fred van der Wal.

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.