Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
11 februari 2019, om 15:33 uur
Bekeken:
13 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Uiteindelijk verdween het residu "


Uiteindelijk verdween het residu (statistische eindresultaten op aan el-kaar gelijmde folio vellen) van al dat werk weer in een kast, bij het on-derzoeksresultaat van alle voorgaande tests en dan kraaide er geen haan meer naar.

Na een jaar of vier vijf kwam ooit eens een gemeentelijke inspekteur van het Haarlemse onderwijsgedoe er achter, dat wij op onze afdeling ‘verwerking van groeps onderzoeken’ van basis en kleuteronderwijs al die gescoorde resultaten netjes per school al jaren en jaren overzichte-lijk bewaarden. Die beambte kraaide bijna van plezier - je had hem eens moeten zien genieten!

‘Hier heb ik nou jaren naar gezocht en op aangedrongen in de onder-wijsraad. Nou, daar zullen ze blij mee zijn! Daar zit voor mij wel een promotie in!’, riep dat mannetje opgewekt. En hij begroef zich tussen de overigens saai geelgrijs en vlekkerig geworden aan elkaar geplakte zwaar beduimelde papieren.

Waar een hoog betaalde ambtenaar al blij mee kan worden gemaakt…

De basis onderwijs testen (begrijpend lezen, tecchnisch lezen, allerlei reken- en taal tests en dergelijke) verliepen volgens dezelfde soort weg en route van handelingen. Bij vlagen hadden we het erg druk en als zo’n testronde verwerkt  was en al die vele duizenden leerlingennamen voorzien waren van de test resultaten en allemaal op lange leerlingenlijsten waren getypt en nog eens gekopieerd voor de leer-krachten en de tussenfiguren plus de zogenaamde ‘remedial teachers’ ( een vrij domme funktie: wat eindeloos praten met leerkrachten over didaktiche probleemgevalllen) – dan kon je weer even de elektrische schrijfmachine opzij zetten en uitblazen. Gelukkig hadden we daar een lunchpauze van twaalf uur tot half tewee, een anderhalf uur afstand nemen van al die stomme cijfertjes was echt wel nodig…

Tussen de middag  buiten lopend (Groot Heiligland en de overige slecht bestrate toeristsiche steegjes van die wijk liggen en lagen overdekt met hondendrollen in alle kleuren en geuren als de zon er op staat) kwam je dan na een barre tocht door de plat gereden en – getrapte stront uit-eindelijk in de Grote Houtstraat of op de Gedempte Oude Gracht. Daar lag iets minder hondenpoep. Er wordt daar nog wel eens geveegd door de gemeentereiniging die dan gelijk alle drollen mee neemt, dat gaat in één moeite door.

Het werken bij de bovengeschetste  school  adviesdienst leverde soms ontmoetingen op met  oud Da Costakweekschool geslaagden, die een korte poos in het regionle onderwijs hadden kunnen werken, maar door opheffingen en fusies van lagere scholen kwam ook die en die zonder baantje te zitten…en dan  vroeg zich een ex-schoolhoofd onderdanig en gemaakt vrolijk aan mij: ‘Ha, die Kees, kun jij mij niet aan een baan-tje helpen?’

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.