Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
5 februari 2019, om 21:23 uur
Bekeken:
78 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
24 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Brief ex-studiegenoot Kees Bregman 1969"


BRIEF VAN EX-STUDIEGENOOT KEES BREGMAN 15 FEBRUARI 1969

Hallo Fred!

Beste  kerel, leef je nog? Gisteren kreeg ik met de ochtendpost een stencil van je over een tentoonstelling in Arnhem. Jammer dat ik die niet eerder ontving, ik was er graag naar toe gegaan. Ook omdat ik in die std anderhalf jaar garde-grenadiertje was en vrienden heb. Eindelijk is er nu een groot raadsel opgelost;  NU weet ik waar je vermoedleijk woont. Als het goed is, dan lees je nu mijn briefje op dit adres; Nieuwe Spiegelstraat 48 bv. Je tante en oma weten denk ik nog niet waar je woont en dat hoeven ze van mij ook niet te weten, als je daar geen prijs op stelt. Wat doe je momenteel voor de kost? Indertijd was er sprake van werken voor een reclame bureau. Of leef je van de moderne en realistische kunst? Sinds ik je voor het laatst bij ons thuis zag, heb ik maar twee keer van je gehoord. Toen ik nog Grenadier was, schreef mijn moeder dat je af en toe llangs kwam (gezellig!)  en zelfs een keertje aardappelen voor haar hebt geschild. Dat heb ikz elfs nog nooit gedaan.

De tweede keer, dat was enkele dagen geleden, toen oma van der Wal mij opbelde en vertelde dat je getrouwd was. Gefeliciteerd hoor, ik ben zoals je begrjpen kunt erg nieuwsgierig  naar wat voor vrouw/meisje jij de grootste staphebt willen wagen.

Nou al ik zelf eens wat vetellen. Liesbeth en ik zouden ons gaan verloven als ik was afgezwaaid, nl. op of na 7 mrt. ’66. Helaas overleed toen een jonger zusje van haar aan een huidverbranding van 80 %. Je begrijpt wel dat je je dan niet meteen gaat storten in een familiefeestje. (VERREKS-KUSEER DE TIKFOUTEN).

Daarna was het eerst wachten op een baantje van mij. M’n hele diensttijd door heb ik me rot gesolliciteerd zonder ook maar iets te horen van al die brieven !!!! Snap je dat nou? Eindelijk in april ’68 werd ik door eens schoolhoofdin het stadje Hoogvliet bij de Europoort opgebeld en direkt hapte ik toe. Nou, dat doe ik ook nooit meer. Werken in een havenzootje, wat een ongenietelijk schorum, zowel ouders als kinderen. Dat hield ik 110 dagen vol. Daarna fijn met Lizzy naar Terschelling twee weken.Na een ontieglijke poos solliciteren weer werk, óók weer een tijdelijke baan. Op een school (gloednieuw, 10 klassen) in Schalkwijk  bij Haarlem. Helaas heb ik daar maar drie maanden gewerkt omdat men toch besloot een persoon met een behoorlijke dot ervaring voormij in de plaats te nemen. Nom de ju!Daar stond ik weer….Vanaf 20 januari ’69 ben ik alweer aan het zoeken. Zelfs musuembaantjes, laboratoriumwerk etc. Ook ben ik were lid geworden van mijn oude goochelvereniging  NBG.

ZO, nu ben j weer een beetje op de hoogte. Als je nog eens een goochelaar in Mokum wilt benutten, dan weet je mijn adres en telefoon nummer -82458.

Kerel, tot schrijfs hoop ik of met vrouw tot ziens, je weet dat je bij ons ALTIJD welkom bent. Schrijf je eens terug? De mazzel!

P.S. Die schrijfmachine weigert steeds.

Je vriend Kees

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.