Gegevens:

Categorie:
Vriendschap
Geplaatst:
27 januari 2019, om 14:19 uur
Bekeken:
239 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
114 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Dover Beach .3"


Rogier en Jabba hadden een taxi genomen naar het huis van de familie Fauwkes dat was gesitueerd in een chique buitenwijk van Craynbourne. Het was een kasteelachtig gebouw halverwege een glooiende boomrijke avenue temidden van andere statige huizen. Het feest was al in volle gang; overal mensen in opmerkelijke kledij. Iedereen liep er rond met een glaasje in de hand, er werd gelachen en geconverseerd. Rogier keek beduusd om zich heen, ze waren duidelijk de jongsten hier.
Hun leraar kwam op hen af en stelde de jongens voor aan zijn moeder Gloria, de bekende actrice. De mooie vrouw was het stralende middelpunt van het gezelschap. Ze was gekleed in een donker-rode, laaguitgesneden jurk. Naast haar stond Quentin’s zuster Priscilla, een indrukwekkende verschijning, eveneens gedecolleteerd, geheel in het zwart. Ze droeg een zilver kettinkje om haar hals, een zilveren medaillon bungelde tussen haar prominente borsten, ‘her magnificent cleavage’, zoals Jabba het verwoordde toen ze er later over spraken. ‘Ah, Roger!’ riep de diva Gloria enthousiast. ‘I was Rogered once, not so long ago. By my leading man, Roger Ackroyd. Die kennen jullie toch allemaal? He had his way with me. In de kleedkamer na de voorstelling. Vanavond kon hij er helaas niet bij zijn, hij treedt momenteel op in London.’ Er werd uitbundig gelachen.
‘Oh Mother!’ riep Priscilla met een vermanend vingertje, ‘Don’t frighten the poor boy.’ Er gingen flitslichten af. Rogier zag een rondsluipende fotograaf, een constant grijnzende kale man met een camera in de aanslag. De man bewoog zich als een aal door de menigte, glibberde tussen de mensen door op zoek naar de beste plek om zijn plaatjes te schieten.
Rogier ging bij groepjes mensen staan en luisterde naar hun gesprekken. ‘Though this be madness, yet there is method in ‘t,’ hoorde hij iemand zeggen. Hij herkende de gevleugelde woorden uit Hamlet: Dit mag dan waanzin zijn, er zit systeem in. Iedereen scheen trouwens op z’n Shakespeareaans te praten. Of te parodiëren. Overal vlogen de Shakespeare fragmenten je om de oren. Het was een leuk gezelschapspelletje, men sprak als het enigszins kon in citaten: de ene mooie beroemde zin na de andere rolde uit de mond van de gasten. Ze probeerden elkaar ermee de loef af te steken, zo leek het wel. Hij wist dat hij niet kon aankomen met het afgezaagde ‘To be, or not to be, that’s the question,’ in dit gezelschap; hij zou gewogen en te licht bevonden worden. Hij viel hier wat uit de toon: te onbekend met al die teksten, te onnozel. Te jong ook. Hoewel men waarscijnlijk dacht dat hij van Jabba’s leeftijd was, zeventien of achttien. Hij was immers nogal lang voor zijn leeftijd - veertien jaar, nou ja, bijna dan, over een paar weken. Verder loerden mensen veel naar elkaar. Rogier waande zich aan het hof van de koning en koningin in kasteel Elsinore. Men bekeek elkaar langdurig, men hield iedereen in de gaten. Heren loerden naar de dames, de dames naar de heren, maar ook loerde men naar lieden die behoorden tot hun eigen sekse. Ook beroddelde en bekletste men elkaar. Men sprak openlijk over de Fauwkes familie en het toneelstuk waarmee ze furore hadden gemaakt: The Mysterious Mother. De titel alleen al had op Gloria Fauwkes kunnen slaan.
Er werd gespeculeerd over de band die moeder, zoon en dochter met elkaar hadden: was het een seksuele verhouding die ze met elkaar hadden? Hadden ze een ménage à trois? Quentin had wel een héél sterke moederbinding, je kon zeer zeker stellen dat hij leed aan een Oedipuscomplex, daar was geen twijfel over mogelijk. Ja, Quentin was dol op zijn moeder Gloria, en zij op haar beurt op hem, en beiden weer op Priscilla. Maar hoe ver ging die liefde? Was het ook een lichamelijke liefde, zoals hier en daar wel werd beweerd?
Een oudere heer wendde zich plotseling tot hem en sprak op serieuze toon de overbekendewoorden van raadsheer Polonius tot zijn zoon: ‘Geef wat je denkt geen tong, breng geen idee ten uitvoer als het niet voldragen is.’ Rogier knikte maar wat. De man glimlachte minzaam, draaide zich om en nam een lekkernij van de schaal die Priscilla hem aanbood.
Een man met een boerse kop en een grafstem vertelde dat hij een doodgraver in het volgende stuk van de Fauwkesfamilie zou spelen. Het vorige stuk had hij monsterlijk gevonden. Angstaanjagend. Het publiek ook. Verschillende mensen hadden tijdens de opvoering luidruchtig blijk gegeven van hun afkeuren en hadden vol walging de zaal verlaten. Maar dat was dan ook het beoogde effect geweest van de Fauwkes’. Het had hun populariteit en bekendheid alleen nog maar verder doen toenemen.
Een jonge aantrekkelijke vrouw van in de dertig vertelde over haar werk: ze was verbonden aan een glossy damesblad. Als columniste schreef ze regelmatig uiterst venijnige stukken over toneelvoorstellingen. Men was beducht voor haar pen, zei ze met een triomfantelijke glimlach. ‘Velen die degens dragen zijn bang voor de ganzenveer,’ citeerde ze de bard.
Priscilla keek haar aan met een besmuikt lachje om haar lippen. ‘Ja ja, al ben je kuis als ijs en zuiver als sneeuw, aan laster zul je niet ontsnappen,’ sprak ze vanuit de hoogte.
‘Touché!’ riep iemand.
De dochter des huizes stevende in haar donkere gewaad en halfuitpuilende boezem op Rogier af en kwam, beangstigend dichtbij, pal voor hem staan. Hij probeerde niet naar haar borsten te staren, maar zijn ogen dwaalden steeds af van haar gezicht naar beneden. ‘Her friendly bust gives promise of pneumatic bliss,’ had hij ergens gelezen, in een gedicht. Ze legde een waarschuwende vinger tegen zijn wang en keek hem diep in de ogen. ‘Ooh, als ik geheimen uit mijn kerker mocht onthullen, dan kon ik een verhaal vertellen waarvan ‘t geringste woord je ziel zou openreiten,’ sprak ze met een diepe, langzaam afdalende stem. Een griezelstem. De toehoorders lachten. Er was een lichtflits, de fotograaf had weer een plaatje gemaakt. Na deze ontboezeming draaide ze zich zwierig en abrupt om en verdween in de menigte, hem in verbazing achterlatend.



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.