Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
23 januari 2019, om 20:28 uur
Bekeken:
51 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
17 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Schrijven is ondergronds water vinden (deel 1)"


SCHRIJVEN IS ONDERGRONDS STROMEND WATER VINDEN (DEEL 1)

 

SLECHTS VOORBEHOUDEN AAN DEN VOLWASSEN LEZER; MINDERJARIGEN DIENEN HIER GELIJK OM TE KEREN EN EEN STRIPBOEK VAN KUIFJE TE PAKKEN OM ZICH IN TE VERMEIEN EN ANDERS KOMT FRED VAN DER WAL WEL EVEN LANGS VOOR WAT PEDAGOGISCHE TIKKEN OP DE POPO! EN DAT LIEVE LEZERS EN – ESSEN DOET VAN AU  AU,  GA MAAR NA EN GA NOU GAUW, BIPSJE ROOD EN DAN HEMELS BLAUW! DAARNA VAN BLOOT SLAAT DOOD HONDERD IN EEN LOOD! WILLEN WE DAT? NEE HOOR, DAT WILLEN WE HELEMAAL NIET!

 

fred van der wal zegt na lang nadenken:”schrijven is ondergronds stromend water vinden…

 

SCHRIJVEN IS HETZELFDE ALS ONDERGRONDS STROMEND WATER VINDEN MET EEN WICHELROEDE…OF EEN PIJPJE AANSLAAN OP EEN OLIEBRON, DAN SPUIT HET ER UIT OP VOLLE KRACHT…DAN IS HET NIET MEER TE STUITEN!

 

Ik schrijf ‘s nachts met een kaars van bijenwas aan voor de mystiek en het zachte gulden fluwelen licht. Madame X. gaf mij drie paarse kaarsen als geschenk, die zijn nu maanden later nog steeds niet helemaal opgebrand. Ze worden alleen aangestoken bij bijzondere gelegenheden. Als het beftijd is, anders niet! Het zijn dan ook lang brandende Superkaarsen, die in een drie armige smeedijzeren Jugendstil kandelaar staan in de aangebouwde serre van mijn Franse landhuis. En met zo’n kaars kun je ook hele andere dingen doen heb ik begrepen alslid van de Raggende Mannen uit Geheime Bronnen Voor Gevorderde Sadomasochisten, maar daar zwijg ik verder over.

Ben je in een dolle bui alleen in huis of met een gevoels geno(ot)(e), dan kleed je je na drie glazen Bordeaux of koele witte wijn helemaal uit, steekt naakt wierrook aan, rook een joint om in een uiterst relaxte sfeer te komen, scheer eerst als intro de benen, billen, rug en borsten superglad, olie de huid in, spuit Chanel Egoiste op de zeven heilige plaatsen, trek doorzich tige zwarte nylons 15 Denier (verplicht nummer) aan en een jarretelgordel aan voor de sfeer, plus een tangaslipje om het een beetje zedig te houden, ga op de rug op een lams vacht voor de brandende houtkachel op de grond liggen, gooi de benen achter het lichtzinnige hoofd, doet de reetveter van de tanga opzij om optimaal toegang te krijgen anders moet je dwars door de stof heen priemen, stop die brandende kaars in de geheime, lustvolle, goed getrainde achter-opening en zwijmel helemaal weg terwijl het gloeiende kaarsvet langzaam in de geheiligde achtergleuf druipt, daar krijg de Ware Kunstena(a)r(es) pas echt artistieke, vreselijk vleselijke inspiratie van… als de hitte van de roos van vlees begint te verzengen jubel je het uit en zingt een psalm of gezang om het geheel een religieus tintje te geven. Pas dan ben je een echt feestbeest.

Heeft dat iets met sadomasochisme te maken? Geen idee! Ik weet niet eens wat dat is. Ik houd er niet van om alles in hokjes te stoppen. Ik doe wat ik doe…

 

Ik ben in feite om die reden een spirituele wichelroede loper met een bever staart aan mijn muts. Een soort Davy Crockett. Symbolies gesproken. Een woudloper met een lauwertak in zijn hand.

Soms loop je tegen Lei lijnen in het landschap aan, dan kan je niet verder als je daar gevoelig voor bent, dan zegt het landschap: Stop.

Ik heb de gave om de ondergrondse bronnen van het onbewuste te vinden met mijn wich-elroede omdat ik door de wolven ben opgevoed.

Niets bijzonders, da’s normaal in artiestenkringen, maar wel makkelijk die ondergrondse bronnen als je dorst hebt en je fles Vittel op is. Levenswater, daar gaat het om.

Ik laaf mij graag aan de springbron van Madamee X. Brak water geeft smaak aan de zaak. Bosjesmannen, Sambos en Aboriginals doen het nog steeds met elkaar of zonder elkaar. Honderdduizend jaar geleden deden ze het ook al. Het is een menselijke supranormale faculteit, die bij ons door onze neurotiese, calvinistiese levenswijze is onder gesneeuwd geraakt, daar moet een opwarming plaats vinden, een Klimatwechsel die het ijs doet smel ten en de harten sneller kloppen, voor het zich weer kan ontplooien.

Toen ik bij Romeinse forten aan het pendelen was geslagen, ergens bij Arnhem in de buurt, ik moest daar toch zijn op een geheime afspraak met She in het bekenden boten bouwers  binnenste buiten gekeerde  boven benedenhuis, daar bij de Rijn, vlak bij het Arnhems Gemeentemuseum, ging ik bepaalde intieme vragen stellen aan die oude forten. Over hun geschiedenis. Je praat gewoon met ze, net alsof het een mens is. Die forten hebbende tijd voor je. Net als je ouwe seniele opa.

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.