Gegevens:

Categorie:
Horror
Geplaatst:
28 december 2018, om 20:59 uur
Bekeken:
170 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
61 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Deel 2 Leigh Ledare’s ‘shock art’ foto van zijn moeder"


   ‘Deze foto maakte hij gewoon thuis bij zijn moeder,’ benadrukte haar zoon grijnzend, afwachtend. ‘Ze is zijn moeder, Tina Peterson, heet ze, die moeder van de fotograaf Leigh Ledare. Ze hebben een rare moeder-zoon relatie, wel mooi eigenlijk. Ze was danseres.’

   ‘Ah, vandaar die gespierde mooi gevormde benen,’ mompelde Carin.

   ‘Dat mens ziet er best goed uit, niet? Deze foto heeft als titel Mom Spread with Red Heels.’

   Carin bleef naar de afbeelding kijken. ‘Die vrouw, die moeder zeg jij, die heeft daar een gladgeschoren… eh… gevalletje. Dat heb ik beslist niet, ik heb daar een flinke bos felrood haar,’ mompelde ze bijna onhoorbaar in zichzelf. ‘Niet zo’n kaal mollig heuveltje maar meer iets dat lijkt op de woeste wildgroei die je ziet bij L’origine du monde van Gustave Coubert in Musée d’Orsay. Zo kaal als een gepeld ei, als een stuk zeep – chauve comme un morceau de savon, dat zie je nu bij alle vrouwen overal op het naaktstrand. Maar daar doe ik niet aan mee, hoor. Ik houd mijn flinke vachtje rossig haar,’ concludeerde ze op besliste toon.

   Hij typte gauw L’origine du monde en Gustave in keek naar de afbeelding van het beroemde schilderij.

   ‘Dat zou ook mooi staan op een dergelijke foto,’ zei hij hoopvol. Met één swipe was hij terug bij de naakte moeder van Leigh Ledare, want daar ging het tenslotte om. Carin boog zich nogmaals over de afbeelding.

   ‘Het is net alsof ze daar een grote ovalen rode schroeiplek heeft, alsof ze zich te stevig tussen de benen heeft gewreven met een ruwe handdoek, zo’n schrijnplek… Of dat ze daar bloost.’

   ‘Felrood bij jou,’ vroeg hij. ‘Ik dacht dat schaamhaar altijd wat donkerder was dan het hoofdhaar.’

   ‘Dat is ook meestal zo maar dat hoeft niet per se, bij mij in ieder geval niet. Omdat het haar vanonder in de regel niet blootgesteld wordt aan het zonlicht. Maar ik ben zoals je weet regelmatig te vinden op het naaktstrand met familieleden en enkele collega’s. Daardoor is dat van mij vuurrood op het oranje af.’  

   Ze keek hem plotseling vol in het gezicht aan. ‘En nu verlang je zoiets van mij, zo’n naaktfoto?’

   ‘Ja, waarom niet? Je loopt toch ook in je naakie rond op het nudistenstrand?’

   ‘En waarom nou juist van mij, je bloedeigen moeder? Je zou toch even goed een of ander fotomodel, of desnoods een betaalde hoer kunnen zoeken om een dergelijke foto te maken?’

   ‘Omdat het iets speciaals is, iets extra geeft, als het je eigen moeder is. Het geeft een extra thrill.’

   ‘Zoiets bezorgt je een frisson?’

   ‘Wat is dat nu weer? Is dat iets… wat ik denk dat het is?’

   ‘Wat dacht je dat dat is, un frisson,’ lachte ze. Ze keek hem doordringend aan. Toen ze geen antwoord kreeg zei ze: ‘Un frisson is een huivering… van heilig ontzag of van angst of van verrukking, een rilling van genot, of dat alles met elkaar. Het kan best als iets heel prettigs worden ervaren.’

   Het bleef even stil tussen hen, het was alsof ze beiden niet goed wisten hoe het nu verder moest, of ze niet beter de hele zaak konden vergeten en het over iets anders hebben. Hij wou zijn camera weer in zijn rugzak stoppen.

   ‘En die foto zou jij dan aan die getatoeëerde griezel geven die het daarna vast op internet plaatst. Ammenooitniet! Ik kijk wel uit. Ik zou wel gek zijn. Binnen de kortste keren zou het de hele school rondgaan. Hoe kan ik daar dan nog lesgeven?’ Het klonk alsof het laatste woord hiermee gezegd was.

   ‘Ik kan ervoor zorgen dat je gezicht niet herkenbaar in beeld komt. Als je bij diezelfde pose opzij kijkt, weg van de camera, niet zoals de moeder van Leigh Ledare recht in de lens kijkt, maar met afgewend gelaat dus…’

   ‘Zo? Ze draaide haar hoofd opzij en trok haar lange rode haar over haar ogen en haar wang.

   ‘Precies!’ riep hij enthousiast. ‘Dat zou mooi zijn.’ Hij haalde zijn kleine camera uit zijn jaszak en positioneerde zich ermee aan de voet van de koffietafel, dicht bij de sofa. Hij controleerde de belichting.

   ‘Ik weet het niet,’ twijfelde ze nog.

   ‘Je kunt altijd ontkennen dat jij dat bent, als mensen je gezicht niet goed kunnen zien, je hebt, hoe was die uitdrukking ook alweer… hebben we laatst nog bij een luistertoets Engels gehad… ging over de vroegere Amerikaanse president… o ja, je hebt dan plausible deniability, zo heet dat.’

   ‘Luister,’ zei ze streng en keek hem daarbij recht in de ogen, ‘luister goed naar me, jongen, ik zou best willen dat je zo’n foto van me maakt in die pose maar met afgewend hoofd. Maar alleen op één voorwaarde zou ik zoiets voor jou doen, zodat jij de blits kan maken bij die getatoeëerde oudere vriend van je… En dat is dat jij dit hele laatste schooljaar, dit examenjaar, iedere avond op tijd thuiskomt, overdag je best doet op school, voldoendes haalt voor al je vakken … C’est entendu?’

   Hij stond te knikken.

   ‘Hoor je me? Je staat daar maar wat achteloos met je hoofd op en neer te gaan. Is dat een duidelijk “ja!” dat ik op m’n aanbod krijg?’

   ‘Ja!’ Hij hield zijn fotoapparaat gereed dat hij met een hand kon bedienen.

   ‘Hier? Nu?’

   Hij keek om zich heen in de woonkamer. Zij volgde zijn blik.

   ‘Waar moet ik voor je poseren?’ Ze richtte haar blik op de sofa.

   ‘Hier op de lage koffietafel,’ wees hij.

   ‘Wat je al niet als moderne moeder voor je opgroeiende puberzoon moet overhebben,’ verzuchtte ze. ‘Eigenlijk is dit chantage, ja ik voel me door jou gechanteerd. Waag het niet te spreken met je vader over deze deal die we hebben gemaakt of hem de foto’s die je van me gaat maken aan hem te laten zien. Hij begrijpt vast niet dat zoiets hoort bij de opvoedende en verzorgende taken van de moderne moeder.’ Ze pakte wat kussens van de sofa en legde die plat op de lange lage koffietafel. ‘Moeders moeten nu eenmaal toezien op het welzijn van hun zonen – une mère doit veiller au bien-être de son fils.’ Terwijl ze hem strak aankeek, net zo strak als de moeder van Leigh Ledare op de foto die hij nog steeds met een hand omhooghield, begon ze de knoopjes van haar bloes los te maken.  

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.