Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
14 november 2018, om 14:50 uur
Bekeken:
30 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
10 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"De Heer is mijn herder, vertel het niet verder..."


EN DE HEER IS MIJN HERDER, VERTEL HET NIET VERDER....

Je moet van je naaste houden, maar niet van iedereen. Hetgeen ook niet kan als ik aan Jeanne denk of aan die slijmbal Piet , hetzij die fijn gristelijke lummel Niek die wel al dood zal zijn onder tussen na een zelfmoordpoging door tegen een andere auto frontaal op te rijden, waarbij de andere automobilist om het leven kwam en Niek zelf in een rolstoel. Kleedt Pietie zich nog steeds zo goed en zit haar kapsel nog even netjes als vroeger ? Ik hoop maar van wel. Kun je haar de groeten doen ? Ik vond haar altijd wel wat dommig maar dat is normaal in pinkstergemeente kringen maar wel sympa, zoals de Frans man het zegt. Ik ben trouwens een paar maanden geleden over een stoofpeer gestruikeld en kwam onprettig terecht op mijn linkerknie op de weg. Weer iets geheel anders. Twee maanden geleden werd ik benoemd tot “Kunstenaar van de maand” door het bestuur van Pulchri Studio te Den Haag en een ere tentoonstelling aangeboden, die ik heb afgewezen. Niet uit bescheidenheid, welneen, maar uit praktische overwegingen. Het stelt verder niets voor, denk ik. En het is in de zomer en dan ben ik liever niet in Den Haag. Verder bedreigd met twee aangiftes bij justitie dankzij mijn proza door een mevrouw uit Voorthuizen die ik nog nooit gezien heb sinds mijn tweede levensjaar en door een ex-tekenleraar uit Kampen (lulletje M., hij stond pas in de EO gids omdat hij zich eerst van Jood tot christen en nu weer bekeerd had tot Messias belijdende Jood, om in de publiciteit te komen) , die ik “een verkeerd uit gepakte, gefrustreerde, niet al te koos jere, Jiddiesje gehaktbal’ noem in mijn interessante diep menselijke

verhandelingen en zijn onappetijtelijke, kijven de vrouw betitelde als “een bovenmaatse schopschijf kleikunstenares van twee meter hoog met uit de natte klei opgetrokken bespataderde biljart poten’. Hij beweert dat het allemaal niet waar is en zou aangifte doen bij de politie. Ik heb hem aange raden dat vooral te doen. Niets op gehoord dus. Beiden zijn leden van de vereniging Christian Artists waar half talenten en knoeiers lid van zijn. De directie, R. en L. kwamen we regelamtig bij op bezoek, maar sinds ik hem mailde dat ik hem lid wilde maken van de BVKK (Bond Van Kriste lijke Klootzakken) niets meer op gehoord. Hij mailde mij namelijk dat het bestuur van die club grote bezwaren tegen mij en mijn werk had vanwege mijn ruwe taal, onbehouwen manieren, drankzucht en aanvechtbare levenswandel. Sommigen weten nog meer over mij dan ik zelf en I. bij elkaar. Knap werk. Ze zijn hier dus niet meer welkom. Verder is hier net een cv installatie aangelegd en in werking. Gelukkig kunnen we Nederland 1,2,3 en de rest ontvangen. Op internet kan ik zelfs de Leeuwarder Courant, het Friesch Dagblad, Nieuwsblad van het Noorden en de Grouster courant lezen. Soms reageer ik op een artikel of regeert iemand op mij. Tot mijn grote vermaak soms met de meest onzinnige laster- en leugenpraat over mijn vermeende seskjuwelen activiteiten. Ik speel graag voor de Bad Guy en het Onbegrijpelijke Zeer Gevaarlijke Onberekenbaar Psychopaatje, maar vooral niet voor Psychopatiese Paljas of Droefgeestige Druiloor, dat laat ik over aan de leden van Chris tian Artists. Ook een sport. Op mijn web log zet ik regelmatig zeer absur de verhalen, soms te groof voor woorden, dus lees ze maar niet, anders is het laatste sprankje geloof in mijn integriteit helemaal weg. In mijn verha len ben ik qua subject matter beinvloed door de Amerikaanse auteur Charles Bukowski, die in de sixties in de Underground pers begon. In de barokke schrijfstijl mij eigen ben ik echter helemaal niet door hem bein vloed. Zijn taalgebruik is van een kaalheid en economie die treft. Geen woord te veel, terwijl ik juist houd van een omhaal van woorden. Ook in het Neder lands is Bukowski al lang vertaald. Uitg. Bezige Bij. Post kantoor is zeer vermakelijk. Hiermee werd hij internationaal beroemd.

Er wordt geen gore taal in gebruikt. Begin sept. 2005 zijn we op bezoek geweest bij een ex-klasgenote uit ‘t begin van de zestiger jaren, Marlou in Haarlem en dat was wel heel leuk. Vroeger een van de mooiste, mediterrane meiden van de school, van Joodse afkomst, nu ook al weer een zeer middelbare dame met een scheiding achter de rug en een wild leventje vol Wein, Weib, Mann und Gesang.

Het merkwaardige is dat ik haar altijd blijf zien in gedachten als dat spontane, jonge, frisse meisje van toen. Zal ook wel weer een ernstige af wijking zijn. Moet kunnen allemaal. Heb overigens nooit iets met haar gehad omdat ik indertijd bezet was door een streng gereformeerde, maar spannende, zeer aantrekkelijke, intelligente, tamelijk zelfbewuste, drie jaar jongere, goed gebekte, dominante dame (klasgenote) , die als haaibaai wist wat goed voor me was (veel kerkbezoek, Youth For Christ weken, Navigators conferenties en Bijbel studie) en me bewaakte als een helle hond. Na drie jaar heb ik mij met veel heisa daar van kunnen bevrijden om enigszins uit de band te springen een jaar of vier om de schade in te halen. Nog regelmatig keert een en ander terug in de vorm van beklem mende nachtmerries, die dan een schaduw over de dag werpen. Helaas. Voor sommige dingen is nu eenmaal geen oplossing, daar moet je je dan maar bij neer leggen dat ‘t zo is. Nou, zeg, ik word wel erg persoonlijk, terwijl ik hier in deze mail van plan was alleen maar lol te trappen ! Een andere ex-schoolgenote, Coby B. kwam ik na twintig jaar weer tegen op een expositie in Alkmaar in 1988. Ik ben indertijd in 1966 kort met haar bevriend geweest. Ze vroeg toen of ik wist wie ze was.

‘ Natuurlijk,’ zei, Coby B. Ik was die dag in het gezelschap van Karin, een op Audrey Hepburn gelijkende, wat ondeugende medewerkster van het Rijksmuseum, waar ik een half jaar een meer dan vriendschappelijke relatie mee had. Haar overleden echtgenoot was een surrealistische schilder en ze heeft nog een relatie gehad met een schilder van Galerie Mokum waar ik wel eens bij thuis kwam. Het is een klein kringetje. Ik houd trouwens van tiepes die niet helemaal deugen, mits van de vrouwelijke kunne, anders niet. Adressen uitgewisseld met Coby en sinds die tijd zijn we bij haar en d’r tweede echtgenoot regelmatig op bezoek geweest. Ze heeft een moeilijk leven achter de rug, twee kinderen overleden, echtscheiding, de hele mikmak. Zo nu en dan zien we haar met echtgenoot, meestal maar kort. De relatie is inmiddels niet bepaald tanende, maar door wonen in de Bourgogne wat weinig intensief. Je bent met sommige personen nou eenmaal op een gegeven ogenblik niet echt uitgeluld, maar de afstand naar Nederland is een bezwaar.

En anderen sturen jaloerse briefjes terwijl ze het zelf dik voor elkaar hebben. Kappen die hap ! Zo blijven we bezig .

Verder hebben we de sleutels van een huis van kennissen van ons uit Haarlem, een leraren echt paar, zodat als het streng gaat vriezen we daar de kachels aan kunnen zetten en de boiler dienen af te tappen. Hij bood mij daar geld voor aan maar dat heb ik afgeslagen. Het is ene kleine moeite. Hun huis ligt op 9 km. afstand. Het merk waardige is dat we in de korte tijd dat we hier zitten meer kennissen en vrienden (alhoewel ik dat een erg groot woord vind) hebben dan in 25 jaar bij die Friese artistieke klootzakken, die zich collegae noemen. Snap er weer eens niets van. Ik hoop nooit meer terug te keren om in Friesland te gaan wonen. Hooguit in Drenthe of de Veluwe en als dat niet kan de Achterhoek. Zandgronden hebben mijn voorkeur. Ik heb wel weer erg veel verteld .

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.