Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
7 november 2018, om 09:33 uur
Bekeken:
7 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

",Je kan alles opschrijven wat je beleefd hebt, maar je moet..."


,Je kan alles opschrijven wat je beleefd hebt, maar je moet er geen mythe of voorspellende naar achteren geworpen slagschaduw van de echo van de toekomst van maken. Profeten en filosofen stoven de mensen graag een kool.Ik heb dat in het Haarlemse kunstenaarsmilieu van de jaren zestig wel eens gedaan. De animatie filmer Gerrit van Dijk wees mij daar onlangs nog op maar ik herinner mij daar niets meer van. Er is wederzijdse waardering voor elkaars werk en het laatste bezoek een paar jaar geleden aan zijn huis in Haarlem verliep prettig.Het door mij al lang vergeten conflict zal hem meer hebben gedaan dan dat het mij deed. Het enige aspect dat ik mij kan herinneren is het feit dat ik geen deel kon nemen aan de door hem opgerichte Haarlemse kunstenaarsvereniging X-65. De reden van uitsluiting was mij onduidelijk, maar hoe lang is het niet geleden. Ik keerde in 1967 al weer terug in Amsterdam waar een harder, professioneler kunstklimaat heerste dat wel heel anders was dan het ingeslapen Haarlem van de sixties. In die jaren leefde ik bovendien bij the awareness of the moment.Gisteren was vergeten, morgen telde niet. Ik deed maar wat. Ik nam niets en niemand serieus behalve mijn beeldend werk.Op web logs heb ik uitspraken gedaan in het verleden waar ik nu alleen nog maar om kan glimlachen.De vinger aan de pols van het tijdsgewricht houden om de hartslag te ervaren van wat actueel is in de maatschappij? Daar ben je sterk in tussen je twintigste en dertigste. Het is nu een kwestie van aftellen. Op weg naar de Grote Finale! Ik zag het midden jaren niet erg optmistisch in wat de politiek van de VS betrof. Vreesde een oorlog met China en we weten hoe het in Korea verliep.’
Het citaat van Anais Nin dat aan mijn nieuwe reeks weblogs voorafgaat, blijf ik zeer raak vinden: Writers do not live one life, they live two. There’s the living and then there’s the writing.”Ik heb het gevoel dat ik geen twee levens leef maar tien als dubbeltalent en exploreer dat optimaal. Hier sta ik; ik kan niet anders!Vijftien uur per dag werk ik aan mijn teksten en schilderijen. Het is onbegrijpelijk dat veel werknemers uitzien naar hun pensioen om dan de hele dag achter de geraniums te zitten suffen. Vakantie haat ik. Een middag niks doen bij een exositie zitten maakt mij ongelukkig.Ik doe dat schrijven van teksten niet uit ijdelheid maar uit vooropgezette dienstbaarheid om het mijn biografen en om het kunsthistorici makkelijker te maken door ze een overvloed aan materiaal te geven waar ze uit kunnen kiezen. Ik geef ze de volle bak.Een zeer geleerde weblogger mailde mij eens met de duidelijke vraag waarom sommige mensen (waaronder ik mijzelve schaar) hun hele hebben en houwen publiceren op schaamteloze wijze. Hij is daar zelf heel terughoudend in. Het is zijn goed recht, maar ik denk er anders over.



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.