Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
7 november 2018, om 08:30 uur
Bekeken:
9 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

" “Ik ben, euh,een witte reus in’t Friesche kunstenaarsland"


“Ik ben, euh,een witte reus in’t Friesche kleinduimpjes kleiduikers kunstenaars land,” zegt Fred van der Wal al jaren lang en priemt dreigend een wijsvinger in onze richting
november 7, 2018

“Ik ben, euh,een witte reus in’t Friesche kleinduimpjes kleiduikers kunstenaars land,” zegt Fred van der Wal al jaren lang en priemt dreigend een wijsvinger in onze richting.
“Een witte reus bekommert zich niet om kleine kunstvlooien in zijn pels. Ik hoef niet te bluffen. Kwaliteit bewijst zichzelf. Ik had mijn atteljee nu eenmaal niet in het kippenhok. Omdat ik geen aardappel uit Visvliet ben, weet je wel. Ik ben geen eenvoudige volksjongen uit Twente. Er zit heel wat belegen adel, maar ook dat onstuimige Friese bloed in m’n kokende aderen. Vandaar dat savoir vivre, die blonde haren, maar ook de roestvrij stalen blik in de blauwe ogen. Kunst is geen kalmeringsmiddel. Ik ben een Noorman. Er is gotzijdank geen grote norse neger in mij neerge daald, zoals in de literatuurcritius Hans Warren.
Toen ik drie jaar was snuffelde ik al in de goot alle vullisbakken na op zoek naar potlood en papier. Mijn eerste speelgoederen in 1945 waren revolvers en granaat hulzen. Ik ben dan ook van wel een dozijn onderwijsinstellingen en de militaire dienst weg getrapt. Nergens te handhaven. Ik ben nu groot genoeg om op de meeste artiesten neer te kijken. Zeker als ze zitten. Ik kijk nooit naar kunst,ik maak kunst”.
Omgeslagen over het aantal werkuren verdien ik pak weg één tiende van het netto minimum jeugdloon.Voorwaar,ik zeg u: Geen benijdenswaardige positieVoegt u daarbij het leedvermaak,de minach ting,maar vooral die wurgende jaloezie van mijn overgesubsidieerde talentloze kollega’s, mijn weinig daadkrachtige familie en de vage bekenden, dan kunt u zich enigszins in mij verplaats en.Niet dat ik mij er iets aan gelegen laat liggen of één minuut eerder opsta. Zij immers zijn een overwon nen standpunt en om mij kan men steeds minder heen. Maar laten wij er nu niet meer over spreken. Men zoekt het zelf maar uit. Of niet. U ziet maar. En wanneer men alsnog wijzer wil worden, bezoekt men eens een tentoonstelling met magistrale kunstwerken van mijn hand,vraagt mijn adres op aan de funktionaris die daar de hondenwacht heeft of bij de burgerlijke stand en stuurt mij een uitvoerige, liefst geparfumeerde handgeschreven brief met scabreuze bekentenissen van wel heel persoonlijke aard. Toegezonden intieme, eventueel gedragen kledingstukken zoals spannende lingerie mits in mijn maat en schoongewassen of nog nieuw in de verpakking als het een paar pumps maat 42 betreft eveneens een puike optie.
Geheimhouding kan ik niet ten alle tijde garanderen, doch meestentijds wel. Voor enige intieme korrespondentie ben ik nooit te beroerd. Gaarne uw brief onder bijvoeging van enkele banknoten, wat koperkleingeld of een gedroogd viooltje met de geur van weleer. Geschenken in natura van verdere zeer persoonlijke aard (behas, jarretelgordels, nylons 15 denier en nerveus opgesneden slipjes) zijn altijd welkom.
Voor U allen ligt er wel als antwoord zo’n veel kleurige schitterende aanzichtkaart van de vereniging der gereformeerde mond- en voetschilders klaar van Art Revitalized of Chistian Artists.
Postzegel bij sluiten. Belt U ons niet. Wij bellen U.
En verder,wat onze anti-Fred van der Wal provinciale Friese beeldende kunstartiesten en kunstkrietiesie betreft … van af 1.84 m. N.A.P. hoog kijk ik op u neer met brains en ballen.
Misprijzend, dat wel, want wat ik zie, ziet niet alleen geen ander zoals U begrijpt, maar stemt mij vooralsnog niet tot grote vreugde.”

(wordt vervolgd)

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.