Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
23 oktober 2018, om 06:38 uur
Bekeken:
18 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Avondrood, alle kunst artiesten dood"


AVONDROOD.WATER IN DE SLOOT.ALLE KUNSTARTIESTEN DOOD.

Gedachten die met hele karrevrachten zo maar door mijn hersenpan fladderen alsof er eens chuit met zure appelen over trekt als je net op het terras van De Zwarte Haan zit met je misjpoge die mijn oordeel verkrachten alsof er nest koekoeken met jong fladderen en met de snaveltje tegen de binnenkant van mijn schedeldak pikken net als toen ik indertijd nog in de psychologiatriese gesloten opvang zat en voortdurend vals zat te lachen bij het loensen naar porno pics op de buis.
Kreeg me gisteren toch recht op de bek ergens in een niet nader te noemen gelegenheid een openlijke aanval door een begenadigde kalende ku(ns)tartiest over mijn hoofd heen op laffe wijze gericht aan het daadkrachtige bestuur van een niet nader te noemen kunstartiestenklup waar ik in principe echt enthousiast over ben zo lang als het duurt.
Wat sulle we nou weer beleven dacht ik, alvorens weer eens verbaal vreselijk uit de krammen te schieten, want ik ben me bij tijd en wijle een geweldig brutaaltje, om dat af te wisselen met periodes waarin ik de zwijgzame, bedachtzame fijnvingerige Frederik Fluweel uit hang maar toch mijn gulp gesloten houd, de Gaydar af staat, de tepels bijgepunt als HA potloden die door de Hema puntenslijper zijn gegaan en dat is mooi.
Tekenen doe je met een puntje, zei mij laatst een kunstartiest. Ik gaf ‘m gelijk.
Modulatie dus van standpunten op elk terrein, van je dan weer zus en dan weer zo. Berg en dal parabolen. Sinussen. Wisselstroom. AC DC, homo en hetero, bi voor drie, een maso is geen aso, voor je het wist ben je seksjuweel sadist, kratten bier voor vier, voor elk wijf gelijk op standje stikkie pijf, bij zes kurk van de fles thuis bij Boris Clitoris, maar genoeg geluld laten we over gaan tot de orde van de dag.
Electrosex. Sadomasochismus voor gevorderden. Riempjes voor friempjes, een satraap als een aap en tepel hoedjes met froefroetjes voor de ingepoederde zweetsokken aan moeie voetjes.
Jawohl, Ordnung muss sein, zeiden ze manhaftig met hakken geklap in de bange jaren veertig ten tijde van het Grote Lijden van de Yid die zich willoos ter slachtbank liet voeren.
Ze hebben het geweten. Zum Kotzen meneertje! Ik ga dat niet goed praten. Om dan ook maar gelijk het genade brengende nekschot af te schaffen en het schietmasker, nee, dat is een brug te ver. Auteur Willem Waterman zei mij eens in de P96: “Ik ken heel wat Joden die nog steeds zeggen dat ze nooit meeer zo gelachen hebben als in Dachau!”
Dat zegt mij toch genoeg uit welke hoek de wind waait. Doorsnee piepel bukken graag voor de glimmende laars en de hoera pet.
In ons huidige tijdsbestel is het leven kort en bescheten als een goor kinderhemd van je kleine zusje waar net de beuk bij in is gegooid door pappiewappie met zijn flipperdeflappie, want zo’n kind laat vanzelf alles lopen als ze op onheuse wijze wordt benaderd door de een of andere dikke lul van haast je rep je in je groen groen groen knollen knollendland. Het tolhek van de masturbant gaat even aan de kant. Vrije toegang. Let it all hang out. Het gevolg?
Buikloop dus en hordenloop. Angst kakken. Een druiper uit een kleuterk*tje. Alsof dat zo leuk is. Gaat ontzettend ruiken in het trapportaal en de babykamer. Terecht krijgen ze twintig jaar. Je kunt er geen reclame voor maken. En nog een keer de beuk er in?
Ja, zullu ze zeggen met ze allen: daar zijn de kleine zusjes toch ook voor om de beukenoot er in te gooien? Vraag maar de leden van de Stichting Martijn die er vrolijk op los drillen en boren met de genitale slagboor accumasjien van Makita en hullie zullie d’r rekwisieten bij het zakkenbiljart met toestemming van justitie in het neukebotenbomenbos met de blote billen op het sterretjes mos.
Gotsalmeliefhebbe wat een wereld! Leven we dan op dat Griekse eiland Stekilos? In wat voor tijden leven we? Moet ik dat allemaal zo maar goed keuren? Dan liever vakantie op Lesbos.
Ask Frau von Pappschachtel, fictieve vrouw uit het verzet, die als verzetsdaad één keer een eigen teelt sigaretje heeft gerookt bij het clandestien luisteren naar Radio Oranje onder het genot van een cup brandnetelsoep en een dampende schaal gekookte suikerbieten om de suikerspiegel te handhaven. Die mensen haddden het gewoon nog veel te goed. En maar klagen. Het lied van de socialistische doctrine. Die socialisten maken zich altijd druk om andermans geld. We leven in een socialistische roofstaat.
Je maintiendrai zeg ik maaar altijd . Hoppakee. Die mensen hadden het hartstikke goed. Cogito erg sum. Ik worstel en kom niet boven dus blijf ik maar liggen en zie wat er van komt. Links richten dus. Veel Joodse medemensen kwamen trouwens dikker de onderduik uit dan ze er in gingen.
Heldendaden, mevroj. Ottenooje von Pappschachtel, práát me d’r niet van!
Ik ken ze de dapperen van het laatste uur. Die bleke gasten van het militair gezeg in blauwe overalls, stoer paraderend met de verroeste Engelse stenguns op de heup en een omgekeerde pispot als helm op hun bleke kankerlijers koppen. Helden werden het pas na de oorlog.
Hoe heldhaftig ze met zijn allen weerloze, zogenaamde moffenmeiden in mekaar tremden en kaal knipten, overgoten met gloeiende teer en bestoven met kippen veren. Echte verzetsstrijders après la lettre als je het geloven wil. Nederlanders waren massaal Jodenverlinkers en versliegeraars.
Laten we de menselijk existentie eens op de keper beschouwen.
Waar is het mensenvlees anders goed voor dan de opgestookte ovens in het crematorium in Driehuis Westerveld?
Voor je het weet kies je het luchruim via de pijp van het crematorium als vlieg as en gassige uitstoot en denk je bij je eige, wat hebbik nou weer met mijn negotie amme fiets hangen als de vlammentongen likken aan de edele delen? De vurige bef. Het knetterden vet van de aangebrande schaamheuvels. Brandend schaamhara is weer een ander lied dan brandend zand in een verloren land. Via pijn naar seksjuwelen ekstase. De gebraden haan uithangen. Pas op dattie niet tussen de zipper komt als je hem dicht trekt.
En daar gaan ze de jonge mokkultjes. Schuimpies zonder schaamhaar. De fakkels. Donkere rook. De geur van aangebrand vlees. Mien bakgraag. Ins Blaue Hinein en dan is het goed bij nacht en ontij en kan de straatverlichting uit. Ja toch?
De één gaat eerder dan de ander of ze gooien je als kleuter over het balkon van een Bijlmerflat van acht hoog in een vrolijke bui en wie het kindje krijgt mag het houden. Jammer dat er net een spijlen hek het kindje aan puntte.
Wie? Oooh, de vanger in het graan met zijn lustbanaan of koning Willem drie. Ik heb het zelf in de Pers gelezen dat ze met babies en kleuters gooien. Vroeger had je het dwerg werpen, die hadden tenminste nog een handvat op hun rug en verdiende er dikke poen mee. Bowlingbaantje trekken.
Daar is toch ook niks op tegen hoor je overal in lijn negen zeggen? Als zo’n kindje een beetje mee veert stuitert ie gewoon weer terug het balkon op van vijf hoog en is er niks aan de hand.
Zo zijn er ontzettend veel diepe levensvragen en evenveel diepe antwoorden aan de boorden van de zee met je ballen in het warme zand en je bescheten kop in de plee voor wie niets anders aan de hand heeft. Vraagt aan Freddie boy en het komt voor de bakker.
Toch moeten we met zijn allen redelijk blijven. Overlopen van compassie dus van je lik me reti in de Serengeti in de tent van Ali Ben Maf Maf naast Moella Ben Boella, neef van Alie Akkebar van de hakkenbar met zijn haatbaard. Altijd handig voor een halluvve zool in een truttenschudder, zo’n leuk 45 km otootje met borden SH achter op en een blindenstok als richting aanwijzer. Voor de doven een megafoon op het dak. Ook leuk.
Ik studeer voor blinde geleidehond en mijn Meesteres laat mij uit, maar alleen als ik een muilkorf voor heb en op elke hoek mijn poot op til tegen een boom. Het holyshitcatpissmotherfuckers ritueel.

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.