Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
11 oktober 2018, om 13:56 uur
Bekeken:
33 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
12 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Eerste 10 paginas fred van der Wal biografie (deel 5)"


EERSTE 10 PAGINAS FRED VAN DER WAL BIOGRAFIE 1942-2002. EEN AANZET (DEEL 5)

november 18, 2014

 

Door de overheid gesubsidieerd terreur orgaan dat kinderen van NSB-ers bevoordeelt boven nabestaanden van door de overheid erkende verzetsstrijders

Namen, adressen en geboorte data zijn verwijderd uit de dokumenten, mogelijk als ge volg van een verzoek van een familielid van de kunstenaar, die ‘t tot stand komen van deze biografie zou willen verhinderen.Via Marjan van der Wal krijgt Fred toch een ongecensu reerde kopie van de dokumenten in handen.

Het verwijt van de Stichting 1940-1945 dat ik mogelijk gebruik heb gemaakt (tegen de door hem ondertekende afspraak in) van het door de stichting toegestuurde ‘zeer vertrouwelijke materiaal’ (volgens een kontrakt waarin ik mijverplichtte niets te publiceren) berust slechts op vermoedens. De Stichting zag verder af van justitiële vervolging, toen de kunstenaar dreigde de landelijke, zowel als de regionale publiciteit te zoeken.

Cornelia Kruyer; Biologiese moeder Fred van der Wal, die hem in sept.1944 (hij was nog geen twee jaar oud) weg gaf aan de grootouders. Na het vierde levensjaar heeft de kunstenaar haar slechts een keer per jaar terug gezien, doch ook deze eenmalige bezoeken stopten na zijn twaalfde jaar. De ‘moeder’ zag de hooguit één uur durende bezoekjes als ‘een opgave’.

Voor zijn twaalfde verjaardag krijgt hij van haar een Parker vulpen, toen nog iets bijzonders. De ‘moeder en vader’ haatten hun zoon vanaf diens geboorte, zo verklaarden zij in een ‘rapportage’ tegenover de onderzoeks kommissie van Stichting 1940-1945 in 1999.

(Zie kopie brief i.b.v. Marjan van der Wal, Sportstraat 2 , twee hoog, Amsterdam). Auteur dezes gelooft dat het een Godswonder is dat Fred nog in leven is en niet omgebracht als baby door de labiele, onverantwoordelijke, vijandige ‘moeder en vader’.

Tweede echtgenote Frits van der Wal. Zij heeft nooit afstand genomen van haar natio naal socialistiese overtuiging en legde regelmatig bezoeken af aan de nazi weduwe van Rost van Tonningen. Zij woonde sinds 1967 Nassaulaan 16, Ede en vroeg ondanks haar nationaal socialistiese verleden een uitkering aan in het kader van de WUV (Wet Uitkering Vervolgingsslachtoffers).

De Stichting 1940-1945 verklaarde schriftelijk dat Truus Pfann zich niet ‘onwaardig’ had gedragen tijdens de oorlogsjaren, ondanks haar pro-nazigedichten in enkele nazibladen! (Overleden 20 mei 2002 in het R.K. Bejaardenhuis Sint Barbara, Burg. Aalberse weg 44, Ede. Zie overlijdens advertentie NRC Handelsblad 23 mei 2002)

Ik kwam tijdens mijn relatie met de streng gereformeerde Els D. tenminste drie maal per week tussen 1963 en 1966 bij deze familie over huis en bracht eenmaal een weinig prettige vakantie met ze door in Callantsoog. In 1993, na 30 jaar bezocht ik nav. een radio uitzending op de EO de Deutekoms eenmalig.

Het zou een definitief afscheid worden. De gereformeerde Heer en Mevrouw D.C. Deutekom verdachten mij er van (1993) een verhouding te willen beginnen met hun gehuwde dochter Els D.

Zoals de gereformeerde waard is…

Mogelijk is dat van de Deutekoms het herinneringsvermogen is weg gevaagd door de last van de jaren en de daarmee gepaard gaande fysieke en geestelijke aftakeling. Wellicht de reden voor het weigeren van verdere info.

Voor wie zich toch nader wil informeren: D.C. Deutekom, Mariotteplein 17, Amsterdam. Ex-vertegenwoordiger in siropen, grenadines en koolzuurhoudende spuit- en bronwaters. Na 2001 vestigden de hoogbejaarde Deutekoms zich aan de Kalmoeshof,Watergraafsmeer.

Zie fotos, genomen in een evangeliese gemeente te Huizen. Direkteur financiële zaken van de E.O. mid zeventiger jaren waar hij vanwege zijn eigen gereidheid op staande voet werd ontslagen door Bert Dorenbosch.

De dorre, fantasieloze, fundamentalisties christelijke, humorloze, ex-klerk Lieko H., die als kristullukke fanatiekeling (na zijn pensioen noemde hij zich koket Liekele i.p.v. Liko, daarmee een Friese afkomst suggererend), die aanvankelijk veel liever Bijbel teksten uit het hoofd leerde dan bankcurussen volgde (bron: Els Deutekom, 1964), werd later ondanks alles toch nog bankdirekteur van de bank Parisbas bij gebrek aan beter. Lieko H. houdt na zijn pensioen als lekeprediker regelmatig vlammende toespraken tot gemeenteleden van een streng fundamentalistiese sekte in Huizen.

Oudste, gezette, zwaar brillende, zuster (van beroep: onderwijzeres) van Els Deutekom, deze laatste mijn vaste vriendin van sept. 1963 tot sept. 1965.

De Diepfries A. Stienstra had er wellicht bezwaar tegen dat ik als ex-Amsterdammer mijn aanvraag in het Nederlands en niet in het Fries stelde en sloot hem onder druk van de stijl gereformeerde, bleke bankklerk Lieko Helmus uit Hilversum zelfs enige maanden voor straf af van de genealogie site. Een half jaar later meldde Fred zich weer probleemloos aan op de site onder een pseudoniem.

In de orthodoks gereformeerde (maar ook evangeliese) misvormende conservatieve 91-e eeuwse optiek zijn vrouwen nog steeds neukvee en uitsluitend geschikt als broedmachine en prima voor in de keuken als onbezoldigd huis houdster. Mogelijk onderschepte haar ziekelijk jaloerse gereformeerde echtgenoot woonachtig te Meppel de brief.

Echtgenote van Antoine Laurent Bigot (geb. 23-8-1903 en overleden 3-4-1981 roep naam Ton en als zodanig vermeld in het brievenboek ‘De Kookaburra lacht’ van Koos Schuur. Uitg. De Bezige Bij, Literaire Reuzenpocket 197 en uitg. 1953) .

Mevrouw Johan na Margarethe Maria Bigot (geb. 7-11-1903, overleden 4-7-1995, roepnaam Hans) , kende het verschil wel tussen een van der Wal en een Bigot, maar niet tussen een foto en een schilderij, bleek die middag in de galerie waar Fred zijn schilderijen exposeer de. Hans en Ton Bigot waren neef en nicht en om deze reden zagen zij af van kinderen. Zij bezaten een tweede huis in zuid-Frankrijk waar uitsluitend Bigots welkom waren, volgens Nettie van der Wal, dochter van Henk van der Wal en Elisabeth Bigot. Zowel Nettie van der Wal, als Nettie Oostervink, dochter van Annet Bigot en huisschilder Willem Ooster vink wilden uit snobisme hun achternaam veranderen in Bigot.

In de jaren ’80 van de twintigste eeuw tentoonstellingsruimte van Arti et Amicitiae. Na enkele weinig succesvolle jaren geruisloos opgeheven eind tachtiger jaren. Marjan bezoct de expositie en maakte ruzie met een Arti lid die een schilderij van Fred wilde kopen. De verkoop gaat dan ook niet door. Toen Marjan bezoekers van de tentoonstelling op eigen initiatief glazen Sherry ging aanbieden verzocht ik mijn zuster dit na te laten of de galerie te verlaten.

Zie foto van de publicist/kweekschool direkteur Louis Bigot uit de nalatenschap, zowel als uit het gedenkboek ‘De kweekschool van onderwijzeressen te Anhem 1860 – 1910’.

L.G. Bigot, Elzencamp 3, 7907 AZ HOOGEVEEN.

De foto van C.P.T. Bigot was al sinds 1985 in het bezit van Fred. Een gesigneerde foto van tante Net niet. Guy Bigot beantwoordde na 15 dec. 2001 geruime tijd geen verdere emails. Waarschijnlijk hiertoe geprest door familieleden uit Ede . Maanden later reageerde hij alsnog op een verhuisbericht van Ina en Fred waarin de verhuizing van Oldeboorn, Friesland, per 7 sept. 2002 naar Couloutre, Frankrijk werd aangekondigd.

Email Dinsdag 11 Dec 2001 van Guy Bigot:

 

Wat wilt u weten over C.P.T Bigot? Mogelijk kan ik u helpen. Met vriendelijke groet, L.G.Bigot

 

Email Donderdag 13 dec. 2001:

 

C.P.Th Bigot was mijn overgrootvader, Hij was in die tijd een bekend toneelspeler en was getrouwd met Anna Maria Elisabeth Berkman (geb. 1-12-1841 en overleden 3-4-1903

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.