Gegevens:

Categorie:
Horror
Geplaatst:
5 oktober 2018, om 12:35 uur
Bekeken:
262 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
121 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Belgin"


En aldus geschiedde dat de jonge vrouw, Lili heette ze, die in Brussel was ingestapt en naast Rooie Bertus was komen zitten, tot Belgin werd gebombardeerd.

  Bertus had haar een hand gegeven en zich voorgesteld: ‘Bertus… Bertus den Haan. Oftewel Bertus le Cocq.’ Hij vroeg haar: ‘Vind je het goed dat we je tegen je zeggen, we voustoyeren, of hoe dat ook mag heten mekaar allemaal, leraren en leerlingen, dat hebben we zo afgesproken voor deze reis. Of wil je als Belgin liever dat we je met gij aanspreken, dat kan ook?’

  ‘Belgin?’ zei ze met grote verbaasde ogen.

  ‘Zo zeg je dat niet,’ stelde Deborah, die aan de andere kant van het gangpad zat. ‘Als een vrouw uit Rusland komt, ja, dan noem je haar Russin, dan wel, of uit Friesland Friesin, maar iemand uit België…’

  ‘Jewel hoor, Belg – vrouwelijke vorm: Belgin,’ hield Bertus vol. ‘Net als bij jou: jood – jodin en paus – pauzin, koning – koningin, vorst – vorstin, leeuw – leeuwin…’

  ‘Aap – apin,’ riep iemand achter in de bus.

  ‘Gek – gekkin, zot – zottin,’ klonk het ergens voorin.

  Anderen begonnen mee te doen. ‘Boer – boerin, zigeuner – zigeunerin, vriend – vriendin, kok – kokkin, held - heldin.’

  ‘Goed, goed, ik zal wel een Belgin voor jullie wezen tijdens deze reis, geen enkel probleem,’ zei de vrouw opgewekt. Ze had een prettige stem en sprak met een grappig Vlaams accent. Haar huid was opvallend licht en paste bij haar asblonde haar en haar heldere groen-grijze ogen vol pretlichtjes. Ze vertelde dat ze reisleider Hans, Le Grand Chauve, al jaren kende, dat ze een soort collega van hem was. Ze zou meereizen tot Parijs, waar ze wat zaken had te regelen met een uitgever van toeristische brochures die ze had geschreven en vertaald. Ze was eigenlijk tolk-vertaalster maar ze had ook wel eens meegespeeld in theaterstukken die Lange Hans in verschillende steden opvoerde. Ze was opgegroeid in een dorpje tussen de koeien en maïsvelden waar de Vlaams-Waalse taalgrens dwars doorheen liep, aan de ene kant van de straat kraaide de haan ’s morgens vroeg kukeleku, bij de overburen cocorico.

  ‘Ik kom oorspronkelijk ook uit een dorp – we komen niet allemaal uit Amsterdam,’ zei Annemiek. Vinkeveen, daar ben ik geboren en heb ik gewoond tot m’n veertiende. Bij de Vinkeveense Plassen.’

  Nerd Nico sprong op. In het gangpad deed hij enkele spastische danspasjes. Hij zong:

     Ze kwam uit Vinkeveen

     Ze was een meid van klasse

     Maar als ze te veel bier op had

     Dan moest de Vinkeveense plassen.

  Er werd geapplaudisseerd en hij maakte een houterige knipbuiging. ‘Met dank aan een van onze meest ondergewaardeerde dichters, de onvolprezen Toon Hermans,’ stamelde hij.

  ‘En als je die dingen met de uitgever hebt afgehandeld, reis je dan niet verder met ons mee?’ wilde Annemiek weten. ‘Helemaal naar het zuiden – van Parijs naar Lyon naar Marseille en dan langs de kust naar Rome?’

  ‘Wie weet? Qui sait? Als die gesprekken aldaar voorspoedig verlopen zou ik wel mee willen gaan tot even voor Marseille,  naar Arles… ik heb een opdracht om een nieuw goedkoop toeristisch boekske te maken over Van Gogh, de beroemde oorafsnijder van Arles.’ Ze draaide haar hoofd opzij naar Bertus en zei: Jij lijkt wel een beetje op die bijzondere Hollander, Bertus. Met je rode stoppelbaard van enkele dagen. Jij zou kunnen poseren voor een foto in Arles.’

  Bertus streek trots over zijn kin. 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.