Gegevens:

Categorie:
Horror
Geplaatst:
1 oktober 2018, om 16:17 uur
Bekeken:
261 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
123 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Cloaca Maxima"


Een onverwachte situatie deed zich voor. Bij het hotelletje aangekomen merkten de busreizigers dat er het een en ander aan de hand was in het schaars verlichte gebouw maar het was niet duidelijk precies wat. Geschreeuw over en weer in een van de gangen, kwade koppen van wat jongelui. Jonge Amerikanen waren het, dat was evident.

  ‘Wat is hier aan de hand?’ wilde Japien weten.

  Reisleider Hans haalde zijn schouders op. ‘Daar kom ik nog wel achter - later,’ zei hij met zijn Capoditutticapi-grijns. ‘Of anders hij wel.’ Hij wees op de maniakaal grinnikende Caliban-figuur die zoeven de bus had bestuurd door de nauwe straatjes in het schemerdonker.

  ‘Ah, Pangloss – wat voor wereld is dit?’ zuchtte de lerares Frans om zich heen kijkend. Ook de leraar Economie keek vertwijfeld rond. ‘Jezuskriebelendechristus, wat is dit? Wat voor jeugdherberg of armoedig achterbuurt hotelletje heeft die Sancho Panza nu weer eens voor ons geregeld? Waar zijn we in godesnaam terecht gekomen?’

  ‘Het valt allemaal wel mee,’ suste Lange Hans. ‘Als we eenmaal boven zijn op onze kamers...’

  ‘Die vrouw bij de balie lijkt me zwanger te zijn – is ze de eigenaresse?’ vroeg Loes. ‘Ze ziet eruit als een bordeelhoudster. Niet dat ik weet hoe bordeelhoudsters er doorgaans uitzien...’

  De lerares Frans besloot toch maar Candideaans optimistisch te blijven onder alle omstandigheden en mompelde: ’Tout est au mieux...’

  Lange Hans deed een paar schreden naar buiten door de open voordeur, keek naar de lucht en riep: ‘Te oordelen naar de stand der sterren zijn de auspiciën ons gunstig. Ook zie ik zojuist een vlucht vogels overvliegen van links naar rechts – de goden geven dus hun goedkeuring.’ Hij stapte weer naar binnen. ‘Morgen gaan we direct op pad om Roma Aeterna, het Eeuwige Rome, te ontdekken, en de beroemde zeven heuvels te beklimmen waarop de oude stad is gebouwd. Maar inplaats van het bekende programma af te draaien – je kent het wel: Forum, Colosseum...’

  Op dit moment liep een groepje luidruchtige Amerikanen langs de balie en verliet het gebouw. De Nederlanders keken hen na. 

  ‘Die ene, die meid met die paargdenstaargt en die forse paargdenbillen, die neem ik voor mijn rgekening,’ verklaarde Coen Govaerts zelfverzekerd. Volgens hem was zij een van de mannen-etende merries van Diomedes die de superheld uit de oudheid, Hercules, als een van zijn twaalf taken moest zien te vangen. Die taak zou Coen nu weer op zich nemen bij de eerste de beste gelegenheid zodra de Amerikanen waren teruggekeerd in het hotel.  

 

De volgende morgen bezochten ze met met Hans als gids de hoogte van Capitolinus waar aan de zuidkant in de oudheid misdadigers naar beneden werden geworpen. Het was ook de plek waar op last van Cicero de deelnemers aan een samenzwering werden gewurgd.

  ‘Ja jongelui, het ging er toen soms heftig aan toe,’ verklaarde Hans. ‘Bereiden jullie je maar voor op allerlei horrorverhalen.’

  ‘Zoals?’ wilde Nerd Nico, de allernerdigste nerd van het gezelschap weten.

  ‘Zoals... let me see... zoals het verhaal van keizer Nero bijvoorbeeld. Wat weten jullie eigenlijk over keizer Nero?’

  ‘Dat hij nog maar zestien was toen hij keizer werd en dat zijn moeder Agrippina er prat op ging dat ze af en toe seks met hem had om zodoende meer greep op hem te krijgen, om hem in toom te houden,’ zei droogponum Appie droogjes. Hij heette eigenlijk Albert Drooge maar terwijl ze in Rome waren wilde hij Apius genoemd worden.

  ‘Getsie, met je moeder, dat meen je niet,‘ riep Annelies onthutst.

  ‘Jazeker,’ knikte Hans. ‘In die dagen was alles mogelijk. Erg des Romeins. O temps, o mores. Een verdorven vrouw, was die Agrippina, de moeder van Nero. Zulke dingen zul je wel niet in Asterix en Obelix gelezen hebben. Hoe kom jij eraan, Apius?’

  ‘Bij Suetonius gelezen.’

  ‘Niets nieuws onder de zon, dus. Die dingen zijn van alle tijden,’ verzekerde Hans de scholieren. ‘En perverse seks... Homo sum, humani nil me alienum puto, is een bekende uitspraak van de Romeinse komedieschrijver Terentius.’

  Het groepje slenterde verder. Bij de Cloaca Maxima onderaan de heuvel bleven ze even staan.  Hans legde uit: de uitgang van de ondergrondse riooltunnel die ongeveer 600 jaar voor Christus werd aangelegd, een knap stukje Romeins bouwkunst.

  ‘Ik kan er niks aan doen,’ grinnikte André, ‘maar bij het horen van die naam – Cloaca Maxima – moet ik onvermijdelijk denken aan het poepgat van onze koningin. ‘

  ‘Foei André,’ riep Corinne de Wolf.

  ‘Ik zie het voor me,’ zei Erik Bouknegt, die later filmmaker wilde worden en nogal visueel ingesteld was. ‘Koningin Maxima in haar naakte togus staat voorovergebogen...zo...’ - hij hield zijn handen voor zijn gezicht en vormde met beide duimen en wijsvingers een denkbeeldige camera - ‘...en we kijken close-up recht in haar poepgat... oog in oog met haar rectale opening, haar koninklijke cloaca... ‘

  ‘Foei, foei en nog eens foei,’ riep Corinne nogmaals. ‘Trouwens... je weet toch wel dat zo’n uiteinde van het darmkanaal, zo’n cloaca, alleen te vinden is bij vogels en reptielen en niet bij leden van het koninklijk huis. ‘

  Ze liepen verder, in de richting van het Capitool.

  ‘Getverdemme, ik blijf die poepert van koningin Maxima voor me zien, het staat op m’n netvlies gegrift,’ zei Annelies ontstemd.

  ‘Hoe ziet het eruit,’ vroeg Apius droogjes. ‘Heeft ze het ook laten bleken, net als haar haar?’

  

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.