Gegevens:

Categorie:
Horror
Geplaatst:
27 september 2018, om 17:25 uur
Bekeken:
239 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
123 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Winkelstraat"


Samen liepen ze door de chique winkelstraat. Moeder en zoon. Op zoek naar een kledingzaak waar ze ondergoed voor hem kon kopen. En sokken. En een of twee spijkerbroeken. Jantien keek naar de imposante modehuizen links en rechts met etalages vol jurken, rokken, zomerjassen. Wat een drukte — stromen van mensen kwamen hun tegemoet en achter hen een drommende menigte.  A crowd flowed... , so many, I had not thought death had undone so many — deze enigszins gehavende dichtregel van T.S. Eliot schoot haar door het hoofd.

  ‘Eerst maar ergens een rugzak aanschaffen waar de hele bups in kan,’ stelde ze voor.

  Hij knikte bedeesd zonder haar aan te kijken.

  ‘En we kopen een sportief zomerjack voor je,’ zei ze enthousiast. ‘En shirts met korte mouwen. Welke kleuren vind je mooi?’ Ze wist nog steeds niet wat ze met de stille jongen aan moest die zowat een vreemde geworden was voor haar. Misschien als hij wat vlotter gekleed ging en er niet als een vogelverschrikker uit zag zou hij wat anschluss kunnen krijgen met de jongeren in het hotelletje en uit zijn schulp kruipen. Ze wist niet wat er in zijn hoofd omging, het hoofd van haar verloren zoon die dagenlang moederziel alleen door Amsterdam had gezworven maar nu gelukkig bij haar was. Hij sprak zo weinig, hij zei bijna niets. Speak to me, dacht ze, God, ik lijk wel dat gekke mens uit dat ellendige Eliot-gedicht: Speak to me. Why do you never speak. Speak. What are you thinking of? What thinking? What? I never know what you are thinking.

  ‘Een jas met veel zakken, met grote binnenzakken,’ zei hij hees, ‘waar ik spullen in kan doen.’

  ‘Je gaat er toch niet wéér vandoor? Na dat van gisteravond?’ Ze wist dat ze hem niet kon tegenhouden, het zou zomaar in hem kunnen opkomen zijn hielen te lichten — vooral na wat er gebeurd was. Ze was machteloos. Maar... what’s done cannot be undone, dacht ze berustend, let determined things to destiny hold unbewailed their way. Hè, wat zat ze toch altijd vol citaten, om gek van te worden.

  Ze liepen door, groepjes winkelende mensen ontwijkend, op zoek naar een tassen- of kledingzaak.     

  Ineens greep ze hem bij de elleboog. ‘Hier naar binnen, kom gauw,’ zei ze gehaast. In de woelende, deinende menigte had ze schuin links van hen, staand voor de etalage van een juwelierszaak, het gecoiffeerde jonge hoofd van Coen Govaerts opgemerkt, een van de jongeren die ze op dit moment liever niet tegenkwam. Nu nog niet. Coen Govaerts, de verwende nietsnut, een van die rijke jongelui, van de jeunesse doré, zoals de lerares Frans hen noemde, die een gouden toekomst tegemoet kon zien — met zijn familieconnecties! Zelfverzekerde Coen Govaerts, the young man... with a bold stare... on whom assurance sits as a silk hat on a millionaire… of zoiets, hoe ging het ook alweer? De jongen met die merkwaardige kakkersstem, die ze vanmorgen nog in de gang voor haar deur en de trap op naar boven luid galmend Erg staat een paargd op de gang, jah jah een paargd op de gang tot groot vermaak van de jongelui in de ontbijtzaal ten gehore had gebracht.   

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.