Gegevens:

Categorie:
Horror
Geplaatst:
26 september 2018, om 22:01 uur
Bekeken:
203 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
92 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Ingesloten in Cimitière Lachaise"


In de vallende avond, in het schemerdonker, zaten ze dicht tegen elkaar aan in een van de stenen grafhuisjes op de koude tegelvloer. Ze hadden proviand bij zich, twee rugzakken vol.

   ‘Op deze manier heeft Andreï Makine hier ook ergens zijn nachten doorgebracht toen hij berooid in Parijs met zijn manuscripten rondleurde bij uitgeverijen,’ vertelde Jolien. ‘Voordat hij rijk en beroemd werd met Het Franse testament. Misschien was zijn onderdak deze zelfde graftempel, wie weet?’
   ‘Ik heb niets van hem gelezen,’ zei de Belgin. ‘Ga het nog wel doen.’ Haar gedempte stem klonk hol en dof in de enge ruimte.
   ‘In ieder geval ben je hier bij slecht weer uit de regen en wind,’ zei een van de meisjes. ‘Zat hij overdag buiten te schrijven, gezeten op een tombe?’
   ‘Dat weet ik niet,’ fluisterde Jolien. ‘Misschien in een café, zoals Sartre. Dat merkwaardige boek De misdaad van Olga Arbelina, schreef hij nadat hij een bestsellerauteur was en hij zich ’s nachts niet meer als een schim hoefde ophouden in het dodenrijk.’
   ‘De misdaad van Olga… is dat een misdaadverhaal, een thriller?’ vroeg Marianne.
   ‘Meer een psychologische roman. Het gaat over een Parijse vrouw die wordt gedrogeerd door haar zoon van veertien of vijftien – hij doet ’s avonds een slaapmiddeltje in haar thee. Als ze naar bed gaat en in diepe slaap verkeert, kruipt hij bij haar in bed en heeft seks met haar.’
   ‘Nou, als die misdaad daar uit bestaat…,’ mompelde de Belgin. ‘Dat kan je geen misdaad noemen. Ze weet immers niet wat er in haar slaap met haar gebeurt. Een misdaad is het pas als ze het willens en wetens met hem doet.’
   ‘Dat doet ze ook – later. Eerst heeft ze niets in de gaten maar na een tijdje komt ze er achter en ze houdt zich slapende en laat hem zijn gang gaan.’
   ‘Waarom?’ wilde Marianne weten. ‘Ze is zijn moeder, zoiets doe je toch niet.’
   ‘Ze doet het uit medelijden. Uit moederliefde. Hij is ernstig ziek en ze weet dat hij niet lang meer te leven heeft.’
   ‘Ssst! Ik hoor iets buiten,’ fluisterde een van de meisjes angstig.
   Ze hielden zich muisstil en luisterden en keken om de hoek van het stenen gebouwtje de duisternis in. Zelfs de smalle laan voor hun verblijfplaats was onzichtbaar, laat staan de overige graven en de bomen.
  ‘Ik hoor niks, ik zie niks, moeten we niet een kaarsje aansteken,’ vroeg de Oostenrijkse bezorgd. ‘Het is hier pikkedonker, doodstil. Huu.’
   ‘Dat zou mogelijk de aandacht trekken van deze of gene,’ fluisterde de Belgin.

   ‘Van gene zijde…’ fluisterde iemand.

   ‘Toch maar goed dat we dit als vrouwen-onder-elkaar hebben gehouden, dat we een beetje hebben samengespannen tegen de mannen,’ opperde Jolien. ‘Stel je voor dat we gekke Nico, die onhandige stuntelaar, in ons midden hadden. Hij zou hier rare danspasjes uitvoeren en bloemvazen omstoten…’
   ‘Toch keur ik het niet goed wat die vrouw doet, die moeder die zich aan haar zoon geeft,’ vervolgde de Oostenrijkse het gesprek van zo-even. ‘Dat behoort toch niet tot de verzorgende taken van een goede moeder? Zorgen dat zoonlief zijn dagelijkse natje en zijn droogje krijgt, oké, maar dan ook nog eens zijn nachtelijk genotje, dat kan toch niet?’
   ‘Vergeet niet dat dit een extreme situatie is, dat hij binnenkort dood gaat aan een bloedziekte,’ bracht Jolien hier tegen in. ‘Als moeder wil je dan… uit medelijden… uit moederliefde…’
   ‘Ik heb daar geloof ik wel een beeld van op m’n laptop,’ zei een van de meisjes. Ze haalde het apparaat uit haar rugzak, klapte het open en zocht. ‘Ja, hier heb ik het, ik kwam dit filmpje laatst op Youtube tegen. Allen bogen zich over de beelden van een jonge moeder die na lang getwijfeld te hebben zich uiteindelijk geeft aan haar zieke zoon. Uit medelijden. Uit pure moederliefde.
   ‘Ik weet niet of ik dat zou doen als ik in haar situatie verkeerde,’ mompelde de Oostenrijkse. ‘Ik zou naar een andere oplossing hebben gezocht. Maar helemaal afkeuren doe ik het ook weer niet. Ik weet het niet... Jullie?’

  

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.