Gegevens:

Categorie:
Horror
Geplaatst:
17 september 2018, om 13:39 uur
Bekeken:
80 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
26 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Nerds"


‘Nerds zijn we – maar wel aardige nerds. Al zeg ik het zelf.’ Zo stelde Nico, de Übernerd van het gezelschap, met een buiging en een armzwaai zichzelf en zijn medescholieren voor aan hun nieuwe reisgenote. De jonge, blonde vrouw, Lili, zou vanaf Brussel met hen meereizen naar Rome. Ze was al enkele jaren bevriend met reisleider Hans, vandaar.

   ‘Als ik zeg “nerds” spreek ik alleen voor mijzelf en m’n klasgenoten, niet voor onze geliefde docenten en onze gewaardeerde reisleider,’ haastte Nico zich nader te verklaren.

   ‘En Herr Hermann dan? Vergeet die niet,’ merkte Geesje op. Ze gebaarde naar de Duitser, die zo-even binnen verteld had dat hij een paar maanden verlof had gekregen van de Nijmeegse universiteit om wat rust in zijn hoofd terug te krijgen. Hij had zich te lang en te intensief bezig gehouden met Thomas Mann en Goethes Faust. Vijf-en-dertig was hij, de leeftijd van Dante toen die schreef:

Op het midden van mijn levensweg

bevond ik mezelf in een donker woud

want de rechte weg was verloren gegaan

Dus had hij zich maar opgegeven voor deze culturele reis naar het land van Dante.

   ‘Vijf-en-dertig, dat is precies tien jaar ouder dan ik,’ kirde Lili opgewekt. ‘En dat is dan zeker weer tien jaartjes verder dan les jeunes?’ Ze sprak met een heldere, vrolijke stem, met veel modulatie, maar wel met een accent.

   ‘Bijna achttien, zijn we, de meesten van ons. Koen is het al,’ lichtte Geesje haar in. ‘Kakker Koen, de zoon van een graaibankier, le fils d’un banquier fouillant, is al negentien. ‘De andere docenten zijn allemaal tussen de dertig en veertig. Hoe oud Lange Hans is, weet ik niet, ik schat hem op zo’n jaar of veertig. Waar blijft hij, trouwens? Wanneer komt onze bus?’

   ‘En jullie noemen jezelf nerds?’

   ‘Nerds en nerdettes. Redelijk slimme gymnasiasten in ieder geval. Nico, de jongen die constant in beweging is, hij kan nooit lang stilzitten – dat wordt nog wat in het najaar op de collegebanken! – il ne tient pas sa place — Nerd Nico is de allernerdste en ook allerliefste nerd van ons allen. Je zult hem wel een vreemde vogel vinden, un drôle d’oiseau, die lange slungel met zijn melkboerenhondenhaar, ce grand asperge aux cheveux de chien du laitier…’

   De Belgische vrouw proestte het uit. ‘Je spreekt Frans, comme une vache espagnole, als een Spaanse koe,’ lachte ze.

   Maar Saskia liet zich niet ontmoedigen, ze nam het op voor haar onhandige klasgenoot: ‘Hij bedoelt het altijd zo goed, onze aller Nerd Nico, hoewel hij af en toe onzin uitkraamt – il dit des bêtises -, maar hij is briljant in wiskunde, plein de talent.’

   ‘Hear, hear!’ riep de leraar Engels, die zich net bij het groepje wachtenden aangesloten had.

   ‘Écoute, écoute!’ echode Martijn hem.

   De leraar keek even verstoord naar Martijn en vervolgde toen: ‘Ik was zelf ook niet erg goed in wiskunde, moet ik zeggen, nee, wiskunde was nooit mijn kopje thee, daar had ik niet veel kaas van gegeten, I’ve eaten not much cheese of it, je n’y ai pas mangé beaucoup de fromage.’

   De Belgische vrouw deed haar handen over haar oren alsof het haar pijn deed zoveel krompraat te moeten aanhoren, maar je kon aan haar pretogen zien dat ze het eigenlijk wel grappig vond.

   Het werd een spelletje. Ook Kakker Koen liet zich niet onbetuigd. ‘We moeten haar even aan de pgraat zien te houden,’ beweerde hij, ‘il faut tenir la jambe à la Belge tot Lange Hans en Sancho Panza eindelijk eens met onze bus komen. Ze zullen wel weer problemen hebben met de startmotor of accu van de oude schicht. Misschien moet een van ons ze een handje komen helpen.’

   ‘What? Pull this lady’s leg? That’s not nice.’ De leraar deed alsof hij verontwaardigd was.

   ‘Tenir la jambe à quelqu’un, betekent niet to pull someone’s leg,’ merkte Saskia op.

   ‘Ik heb net zo veel verstand van het repareren van motoren als een koe van viool spelen, comme une vache qui joue le violon,’ deelde Nico mee. ‘We zullen rustig moeten wachten. Geduld is een schone zaak, patience, c’est une …’

   Het werd steeds erger en meliger. Lili deed alsof ze het niet meer aan kon horen. Ze wendde haar hoofd af.

   ‘Une vache qui… dat slaat nergens op,’ protesteerde Robert, ‘dat slaat als een tang op een varken, comme une pince sur un cochon.’

   ‘Jongens, dit is nou zo’n typisch voorbeeld van een sociolect,’ onderrichtte de docent. ‘Zo ontstaat dus een groepstaaltje waarmee we elkander laten merken dat we erbij horen.’

   Er viel een stilte.

   ‘Vertel eens iets over jezelf,’ stelde Saskia aan Lili voor. ‘By the way, we zijn opgehouden met het vousvoyeren zo gauw we de Nederland-Belgische grens overstaken. We tutoyeren er lustig op los, aangemoedigd door Herr Hermann die ons vertelde over de Walpurgisnacht in de Toverberg waar zoiets ook gebeurde.

  

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.