Gegevens:

Categorie:
Horror
Geplaatst:
21 juli 2018, om 12:28 uur
Bekeken:
25 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Jeanne d’Arc en Gilles de Rais"


Ze waren bij het vergulde ruiterstandbeeld van Jeanne d’Arc beland, dicht bij het Louvre.

   ‘Een meisje van jullie leeftijd, zeventien of achttien is ze hier, denk ik,’ zei Herr Hermann, duidelijk bereid om ter plekke een mini-college over het onderwerp te geven. ‘Ze werd naar Orléans gestuurd om de staat van beleg aldaar op te heffen, wat haar in negen dagen lukte. Wel met behulp van een van de afschuwelijkste figuren uit de Middeleeuwen: Gilles de Rais.’ Hij pauzeerde even en keek de kring rond. Hij wachtte tot Gansje zijn woorden vertaalde voor hun drie nieuwe reismakkers: Gulle Dave, Aussie Rodney en Yuki.

   ‘Wel eens van gehoord, die Gilles de Rais,’ mompelde Karel, ‘in ieder geval iets over gelezen in een of ander science-fiction horrorboek…’

   ‘Over die monsterlijke figuur Gilles de Rais zullen we het maar liever niet hebben; daar zouden jullie vannacht alleen maar nachtmerries van krijgen,’ stelde Herr Hermann vast.

   ‘De titel van dat boek was Image of the Beast, schiet me net te binnen,’ verklaarde Karel, een verwoed SF-lezer. ‘Van de schrijver Philip José Farmer. Wat ik me van het verhaal herinner is dat het ging over een vrouw die Jeanne d’Arc genoemd werd en die behept was met een wel heel bijzondere vagina, een vagina dentata, waarin zich een slang verschool, Gilles de Rais geheten, die mannen tijdens de geslachtsgemeenschap met Jeanne in hun pik beet en verlamde.’

   ‘Afschuwelijk!’ riep Wanda onthutst. ‘Zo’n verschrikkelijke pikkenbijter in je … nou niet in mijn…uh… in die van mij hoor! Dat is bij mij niet het geval, daar hoeft echt niemand bang voor te wezen, dat beloof ik je.’

   Arie zocht intussen een afbeelding van het verschijnsel vagina dentata op zijn i-Pad.

   ‘Hoe kunnen we daar zeker van zijn, Wanda?’ grijnsde Karel.

   ‘Vraag maar aan Marianne. Die heeft me eens geholpen mijn eerste tampon in te brengen toen we nog samen in de brugklas zaten. Het touwtje van de tampon was zoek, foetsie, verdwenen, nergens meer te vinden, en toen heeft zij… Weet je nog, Marianne? Nou, Marianne kan dus getuigen dat ik niet behept ben met zo’n …’

   ‘Ah, maar één getuige is geen getuige; testis unis testis nullus,’ merkte Nico wijsneuzerig op.

   Bertus legde uit aan Aussie Rodney waar het over ging en wees hem de afbeelding aan van een vagina dentata op het schermpje dat Arie voor hem hield. ‘Teeth, you know, sharp teeth… down under… I mean down there …’ en hij klepperde met zijn tanden als een castagnet.

   ‘Over dat monsterlijke, duivelse onmens Gilles de Rais, zullen we het daar maar niet meer over hebben?’ probeerde Herr Hermann nogmaals.

   ‘Gilles? Zou die hoogleraar in Groningen die Moderne Nederlandse letterkunde geeft, genoemd zijn naar die middeleeuwse figuur? Die professor heet ook Gilles… rare naam vind ik,’ zei Sue Xue bezorgd. Zij zou in het najaar neerlandistiek gaan studeren in Groningen.

   ‘Vast.’

   ‘Groningen,’ snoof Karel. En met een als grappig bedoelde sombere stem citeerde hij: ‘Achter me hoorde ik een deur krakend opengaan maar toen ik omkeek zag ik dat het een Groninger was die sprak.’

   ‘Wat is zijn achternaam? Dan zoek ik even op het internet hoe die prof eruit ziet,’ bood Arie aan. Een foto van professor Dorleijn was gauw gevonden. ‘Valt mee. Zijn voornaam wordt trouwens ietsje anders geschreven,’ zei Arie.

   ‘Gelukkig.’

   De drie Engelstaligen werd uitgelegd hoe het zat met de historische figuren Jeanne en Gilles en de fictieve figuren uit het bizarre SF–verhaal van Philip José Farmer. Rodney’s ogen begonnen te stralen en hij gaf op zijn beurt instructies aan Yuki over hoe hij het standbeeld waar ze voor stonden het beste kon tekenen. ‘As if it suddenly came alive,’ zei hij enthousiast.

   ‘Hmm… een standbeeld dat plotseling tot leven komt,’ mijmerde Herr Hermann. ‘Zoals het standbeeld in Mozarts Don Giovanni of in de Griekse mythe over Pygmalion.’

   Yuki tuurde met halfgesloten ogen omhoog alsof hij onder de kledij van de ruiter kon zien. Hij hield met één hand zijn schetsboek op borsthoogte en tekende met de andere in snelle krassende streken het paard met daarop de gedaante van een jonge vrouw. Met sissende geluiden liet hij de kop van de slang tevoorschijn schieten uit een vervaarlijk geopende en getande ruime spleet ergens diep in haar onderlijf. Het domineeszoontje Xavier, die pal naast hem stond en toekeek, schrok hevig van deze gifogige slangenkop die plots, nu niet als deus ex machina maar als diabolus ex vagina, als een duveltje uit de doos van Jeanne, de Maagd van Orléans, tevoorschijn schoot.

  

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.