Gegevens:

Categorie:
Horror
Geplaatst:
5 juli 2018, om 18:33 uur
Bekeken:
278 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
130 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Tijdreizer Rodney "


Je kon Rodney ook van alles wijsmaken, concludeerde Jolien. Of liever gezegd, Rodney maakte zichzelf van alles en nog wat wijs. Zo geloofde hij in tijdreizen, nadat Karel had uitgelegd hoe het zat met de grootvaderparadox, naar aanleiding van de teenage cultfilm Back to the Future, waarin Marty McFly moet zorgen dat hij zijn vader en moeder aan elkaar koppelt, anders zou hij zelf nooit geboren kunnen worden. Volgens Rodney kon men onder de juiste omstandigheden tijdreizen. Het was een mentaal proces: je moest je hoofd geheel leegmaken en dan een woord of woordgroep in je hoofd laten rondzoemen, zoals boedisten dat doen met het geluid OM, waardoor ze in een soort trance geraken en in een ander soort leven terecht komen. Hij had er lang over nagedacht. Hijzelf zou de naam Yalla-Y-Poora gebruiken als mantra om te tijdreizen naar een ver verleden, naar de tijd van zijn grootmoeders grootmoeder. Want daar was alles al misgegaan, zo had hij van een oude pater gehoord. Hij legde het uit: hij was als zeventienjarige weggelopen uit het weeshuis en had zich als doel gesteld er achter te komen wie zijn ouders waren. Maar niemand kon of wilde hem helpen. Behalve iemand die vanwege een of ander schandaal was weggestuurd van school, een leraar. Die raadde hem aan een hoogbejaarde pater te raadplegen die nu in een rusthuis voor geestelijken verbleef, Father Gavin McAuliffe. Die zou het een en ander kunnen weten over zijn familie, volgens de ex-leraar.

   Rodney had een pak geleend van een jongen die zondags naar de kerk ging, had een doos prelines gejat  - Black Magic – in een snoepwinkel, en was op goed geluk naar het tehuis getogen. Hij verklaarde de roeping te voelen om ook priester te worden aan een kale man die hem met duidelijke tegenzin binnenliet. Maar eerst wilde hij zijn dank overbrengen aan Father Gavin McAuliffe nu dat nog kon.

   Ja, de stokoude geestelijke verkeerde in krakkemikkige staat, zat in een rolstoel in een schemerig zaaltje wat voor zich uit te staren.

   ‘He had this hangdog face,’ zei Rodney.

   ‘Ik zie de man voor me,’ knikte de leraar Engels, en hij citeerde uit een of andere war poem: ‘his hanging face like a devil’s sick of sin.’

   ‘Yeah, thats it.

   Rodney richtte zich tot Father Gavin McAuliffe, noemde zijn eigen naam, vertelde over het weeshuis en stelde zijn vooraf bedachte vragen. Maar veel kon hij niet uit de invalide man met zijn neerhangende mondhoek krijgen, behalve wat geprevel over dat het toen al mis was, ja, toen al, met Gladys die met Archie ging trouwen, maar eerst moest Archie nog een straf uitzitten wegens geweld en dronkenschap. Archie had het van tuchthuisboefje tot schapenscheerder gebracht en had Gladys, een jonge vrouw die als pantry maid werkte in het grote huis, ontmoet op het landgoed Yalla-Y-Poora. Dat was ergens in het begin van de oorlog of net ervoor. Hun namen? hun achternamen? drong Rodney aan. Kon de oude man zich die nog herinneren? Jazeker, de naam van Gladys was … net als van die zeep… Pears soap – ze was ook net zo clean als Pears soap. En van Archie? Archie heette Archie Wright. Ze zouden in het huwelijk treden, die twee. Direct na zijn vrijlating uit de gevangenis. Met Gladys. Maar het was uiteindelijk slecht met hem afgelopen, met die Archie Wright. Na vele jaren van een onstuimig leven was hij gestorven in het beruchte Ararat Lunatic Asylum. Meer kon de oude priester niet vertellen over Rodneys verre voorouders. En al helemaal niets over de volgende generaties van de Wright familie.

   Daar moest hij het dus mee doen, vertelde Rodney aan het groepje geboeid luisterende Romereizigers. A sad story, vonden ze.

   En nu had Rodney dus het plan opgevat om een tijdreis te ondernemen door zich te concentreren op de namen van deze voorouders en de mantra Yalla-Y-Poora. Hoe hij dat wou doen? Door zich op te laten sluiten in de provisiekast in de keuken van het hotelletje, zijn hoofd leeg maken van de warrige warboel van gedachten en Yalla-Y-Poora voor zichzelf te blijven uitspreken net zo lang tot hij naar dat landgoed was getransponeerd. Het was een zaak van mind over matter, verklaarde hij.

   De anderen stonden er hoofdschuddend bij.

   ‘Never mind,’ zuchtte Gansje.

   ‘It doesn’t matter,’ mompelde Wanda.

   ‘Het is te proberen,’ zei Karel met een scheef lachje. ‘And when you find your grandma’s grandmother Gladys? Then what?’

Dan zou Rodney haar proberen te bezwangeren. Ze was immers een jonge vrouw. Dan zou niet Archie een kind bij haar verwekken maar hij, Rodney. Voordat Archie vrijgelaten werd uit de gevangenis moest hij Gladys up the duff zien te krijgen, dat was zijn missie.

   ‘Mission impossible,’ mompelde Arie.  

Dan zou alles goedkomen met de familielijn, volgens Rodney. Zoals Karel dat had uitgelegd met zijn grootmoedersparadox. In de animatiefilmpje op YouTube Futurama gaat de hoofdfiguur Philip J. Fry ook terug naar het verleden en heeft seks met zijn grootmoeder Mildred Fry waardoor hij zijn eigen vader verwekt.

   ‘Is dat niet een beetje…incest?’ vroeg Wanda zich af.

   ‘Wat is er mis met een beetje incest?’ antwoordde Karel.

   ‘That would make you not just an ordinary motherfucker but a grannyshagger,’ zei Dave.

   ‘Maar Rodney zei dat hij in de provisiekast in de keuken wou plaatsnemen,’ merkte Jolien op. ‘Waarom nu juist in die kast? Meestal komt een jongen uit de kast, hij wil er juist in.’

   Rodney legde uit dat hij zich een kinderboek herinnerde dat hij op twaalfjarige leeftijd op school had gelezen. Het ging over kinderen die vanwege de Duitse bombardementen op Engelse steden in 1940 naar het platteland werden gestuurd, waar ze door in een landhuis in een kleerkast te stappen in een heel andere omgeving en andere tijd terecht kwamen.

   ‘De kronieken van Narnia,’ zei Wanda. ‘Ik heb dat ook gelezen. En Kruistocht in spijkerbroek. Allemaal tijdreis-boeken.’

   ‘Goed, dat moet te doen zijn,’ stelde Karel vast. ‘Vanuit de provisiekast in de keuken van dit hotel dus, Hotel Catalonia, naar…?

   ‘Welcome to Hotel Catalonia,’ zong Arie met een hoog zeurderig stemmetje . ‘You can check out any time you please but you can never leave…

   Ze liepen naar de keuken en openeden de kastdeuren. Er zouden wat planken vol schotels en borden weggehaald moeten worden. De keukenhulp, een donkerkijkende vrouw die Dave had laten kokkerellen in haar keuken, protesteerde tegen deze invasie van haar domein en liep weg om de hoteleigenaar er bij te roepen. Dave zwaaide met een bundeltje biljetten. Sancho Panza legde breed grijnzend uit aan de Spanjaarden wat de bedoeling was en de twee overlegden onderling in hun merkwaardige taaltje. De man met het gegroefde doorleefde gelaat, die de reizigers inmiddels de naam Don Pedro Strappado gegeven, bromde de vrouw wat toe en ze begon de planken te ontruimen.

   Karel kon het weer niet laten: ‘Achter mij hoorde ik een dromedaris rochelend hoesten,’ zei hij, ‘maar toen ik omkeek zag ik dat het een Catalaan was die sprak.’

De kopjes, borden en schalen werden uit de kast gehaald en op de grote keukentafel in het midden van de keuken geplaatst. Rodney klom in de kast en ging voorovergebogen met zijn knieën tegen de zijwand zitten. De kastdeur werd gesloten.

   ‘Bon voyage,’ riep Marianne. Men hoorde hem met gedempte eentonige stem zijn mantra aanvangen: Yalla-Y-Poora Yalla-Y-Poora Yalla-Y-Poora.

   ‘In die verkrampte houding houdt hij geen tien minuten vol, hoe zou hij ooit in die korte spanne tijd zijn overgrootmoeder kunnen bezwangeren?’ vroeg Jolien.

   ‘Vergeet niet dat tien minuten voor ons misschien wel tien weken kunnen zijn voor de ware tijdreiziger,’ zei Karel.

  

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.