Gegevens:

Categorie:
Horror
Geplaatst:
25 juni 2018, om 17:19 uur
Bekeken:
87 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
16 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Mister Rumpy Pumpy"


Conrectrix Carla, die kalm en waardig bij de grote trap met een stuk papier in de hand roerloos stond te wachten tot de groepjes leerlingen de hal door de voordeur van het schoolgebouw hadden verlaten, wenkte het drietal dat voor het prikbord stond naar zich toe. De lange jongen was een nieuweling die in de hoogste klas zat – hij was weggestuurd van een andere school en Carla had ervoor gezorgd dat hij op deze school met een schone lei – een tabula rasa – zijn schooljaar mocht afmaken. Mits hij zich verre hield van het onzalige plan om bij nacht en ontij een lijk op te graven op het kerkhof van Lage Vuursche, de reden voor zijn verwijdering van zijn vorige school. De twee andere jongens, Jeroen en Pepijn, zaten een klas lager.

   ‘Haha, Jeroen is de lul, Jeroen moet bij de directie komen,’ riep een scholier met een vrolijke stem in het voorbij gaan. Bijna gelijktijdig klonk het ‘Kijk uit, lul’ uit de keel van een jongen die zowat struikelde over de rugzak die Jeroen naast zijn voeten op de vloer had laten glijden. ‘De stillen worden op het matje geroepen,’ zei ook een meisje dat langs liep. De stillen, zo werd het groepje van drie aangeduid. Omdat ze eigenlijk nooit iets tegen anderen zeiden, alleen onder elkaar wisselden ze wat gesprekken uit. Ze sloten zich af voor hun omgeving.

   ‘Waarom? Wat hebben ze op hun kerfstok?’ vroeg een leerlinge, Rika Rijksema geheten, een stoer meisje dat gekleed ging in zwart, in Gothic kledij. Ze had onlangs haar hoofd geheel kaal laten scheren maar nu groeiden er al weer stoppeltjes op.

   ‘Vanwege dat kamelengedicht dat dat lulletje rozenwater jochie heeft geschreven denk ik,’ opperde een ander meisje.

   ‘Drie keer het l-woord achter elkaar binnen een minuut,’ merkte de conrectrix op toen het groepje stille jongens voor haar stond. ‘Tjongejonge, wat wordt het vaak gebezigd door scholieren. Zo weinig origineel, vinden jullie niet? Daar zijn toch wel alternatieven voor zou ik denken. Van het Reve had toch vele grappige benamingen voor het mannelijk geslachtsdeel. Ook Shakespeare had er wel 40 synoniemen voor, en dubbel zoveel voor het vrouwelijke equivalent. In de roman die ik nu aan het lezen ben kwam ik een zinnetje tegen waarin een man zijn piemel Mister Rumpy Pumpy noemt, dat vond ik wel grappig. Klinkt in ieder geval beter dan dat te vaak gebruikte schuttingwoord van zo-even. Jongens, komen jullie even mee naar m’n kantoor boven?’

   Ze liepen met z’n allen de trap op.

   ‘Mister Rumpy Pumpy,’ gniffelde Pepijn, ‘die moet ik onthouden. In welk boek stond dat?’

   ‘In The Nix, een roman die ik voor de leesclub aan het lezen ben. Maar ik denk niet dat ik het uit krijg, de passages over ziekte en ellende in een Indiase sloppenwijk waar de idealistische Amerikaanse hoofdpersoon mee geconfronteerd wordt zijn zo afschuwelijk dat het me het leesplezier ontneemt. Brrr. Ik werd er beroerd van.’

   Ze liepen de lange gang door. De hele bovenverdiepig was uitgestorven.

   ‘Ik moest ineens weer denken aan een verhaal dat ik vroeger gehoord heb,’ vervolgde de docente. ‘Ik zal een jaar of dertien geweest zijn. Iemand, een collega van m’n vader vertelde wat hij gezien had toen hij in India was voor een conferentie. Aan de overkant van de weg, hij kon niet oversteken vanwege het drukke verkeer, zag hij een bedelaar, een mannetje zo mager dat je zijn ribben kon tellen, met blote voeten en knieën met zwerende wonden, slechts gekleed in een kort khaki broekje vol gaten en scheuren. De man zat tegen een lantaarnpaal en lag half voorovergebogen langs de weg vol fietsers, scooters, handkarren, en voetgangers. Met uitgestoken hand en met een onhoorbaar stemmetje bedelde hij om wat geld of eten. Niemand scheen hem op te merken, niemand gaf hem iets. Toen een zwerfhond verderop wat halfverteerde etensresten uitkotste, sleepte de man zich over de grond met zijn handen en onderarmen – de onderste helft van zijn lichaam was verlamd – naar de plek waar de hond had gekotst en plat op zijn buik liggend bracht hij met zijn hand het braaksel naar zijn mond. De getuige van het tafereeltje stond er machteloos naar te kijken, stond er als verlamd, wist niet hoe gauw hij moest terugkeren naar zijn redelijk luxe hotel. Hij heeft zich toen afgemeld bij de conferentie en is teruggevlogen naar Nederland.’

   Ze waren ondertussen in haar kamer aangekomen en ze gebaarde de jongens om de vergadertafel te gaan zitten. Zelf bleef ze even bij het raam staan om naar buiten te kijken.

   ‘Wat is daar aan de hand, daarginds bij het fietsenhok?’ vroeg ze zich hardop af. ‘Ik bespeur enige opwinding - Pepijn, weet jij waarom een stelletje klasgenoten van je zich daar verzameld heeft en zo’n drukte aan het maken zijn? Jij weet altijd alles.’

   ‘Het zal wel om Rika Rijksdaalder gaan en om Karel,’ zei Pepijn nuchter. ‘Daar is al een week ophef over. Rika Rijksema wordt al een tijdje Rika Rijksdaalder genoemd omdat ze bereid is iets voor Karel te doen als hij haar de zilveren rijksdaalder overhandigt die zij op haar beurt cadeau zal doen aan het chronisch zieke broertje van haar vriendin. Die jongen zit zielig thuis en vermaakt zich maar wat met een postzegel- en muntenverzameling. Het is erg lief van haar. En typisch Rika. Die kale kop van haar is uit solidariteit met weer iemand anders, een vrouw die een chemokuur voor kanker moet ondergaan en niet met een kaal hoofd buitenshuis durft te verschijnen. Nu Rika zich ook kaal heeft laten scheren doet ze dat wel.’

   Pepijn zweeg. Carla bleef hem verwachtingvol aankijken, ze eiste meer uitleg. ‘En verdient ze daarom die zilveren munt?’ vroeg ze.

   ‘Nee… Karel vroeg Rika of ze van onderen nu ook kaal was, net als bij een kankerpatient en ze antwoorde: dat is voor jou een vraag en voor mij een weet, en toen bood hij haar die rijksdaalder aan als hij bij haar mocht voelen hoe het bij haar zat, of het daar kaal of harig was. Hij had gehoord van die muntenverzamelaar, Rika had het in de klas verteld.’

   ‘En nu laat ze hem in het fietsenhok bij haar in haar broekje voelen? En wat doen al die andere jongens daar dan? Ik telde een stuk of vijf.’

   ‘Hij mag de rijksdaalder er bij haar van onderen instoppen. De anderen leggen de gebeurtenis vast met hun iPhone, en het komt waarschijnlijk op internet. Maar gezichten mogen niet herkenbaar zijn, dat is de afspraak.’

   ‘Tjongejonge,’ mompelde de docente. ‘Maar ik voel me niet geroepen om in te grijpen. Wat er buiten het schoolgebouw plaats vindt heeft niks met school te maken. Als zoiets nou in de klas gebeurt, of tijdens de les… dan is het wat anders. Ik vind het trouwens prijzenswaardig van haar dat ze zoiets voor die broer van haar vriendin over heeft. Het is algemeen bekend dat Rika op vrouwen en meisjes valt en eigenlijk geen seksuele belangstelling voor jongens of mannen heeft.’

  

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.