Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
23 juni 2018, om 16:30 uur
Bekeken:
83 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
25 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"De paringsdans van het woord."


Vrijende vrouwen? Een projectie van de eigen onderdrukte homo sexualiteit of louter geilheid die voorkeur voor vrouwen die het met elkaar deden? Vrije vrouwen die van vrouwen houwen.

Auteur Adriaan Moriën had een voorliefde voor vrouwen die het met vrouwen deden. Misschien kon de bloemenman uit de tweede Nassaustraat uitkomst bieden. En anders de vragenrubriek van de Libelle.

 Hij zag aan haar elegante kleren en de grote fotomap dat ze waar schijnlijk net van een modellenburo terug kwam of er naar toe zou gaan.

Ze zag er te chique uit om kunstschilderes te zijn, want die kleed den zich meestal net als Mareike Geytebreier in eigele zeiljoppers, eskimomutsen, zelf gebreide truien en wollen maillots. Liepen rond op Donald Duck schoenen.

Zelf was hij ook enkele keren gevraagd voor fotomodellenwerk be  gin zestiger jaren en later door Beautifull People, Chrunch en Modified Modelplanning uit Amsterdam.

Hij had het afgewimpeld. Zijn beeldend werk vond hij belangrijker dan wekelijks zijn kop in de glossies. Misschien was hij ook te calvinisties voor het oppervlakkige modellenwereldje. Vijftien jaar later zou hij in dames-lingerie als een met kettingen of koorden gebon den S.M. travestiet/slaaf in gezelschap van een dominante man of vrouw poseren voor fotografen van exclusieve internationale SM pornobladen, maar zo ver was het nog niet.

Toen zij hem passeerde keken zij elkaar aan. Ze sloeg haar donkere ogen niet neer. Integendeel.

Hij keek over zijn schouder haar na en keerde zich om toen hij zag dat ze zijn blikken beantwoordde.

Ze bleef staan in een bevallige houding waarbij haar lichaams con touren perfect uit kwamen.

Ze was een professional wist hij. Een en al pose. Ze liepen naar elkaar toe en stonden stil voor de bloem enwinkel. Cat was hij al weer vergeten.

‘Ships that pass in the day of een plezierjacht?’ vroeg hij ironies.

‘Zou je denken, wise guy?’ pareerde zij.

Het eeuwig onveranderlijke hoffelijke verbale duel ter introductie was begonnen.

De paringsdans van het woord. Een en al clichés.

De liefde ging bij de vrouwen door het oor. Je moest uren lang praten als brugman voor je je zin kreeg bij de vrouwtjes. Waar waren de vrouwen met initiatieven?

Door de ruit keek de eigenaar van de bloemenzaak onbewogen toe met zijn bleke, pafferige kop.

Hij gaf geen blijk van herkenning zoals het hoort bij een gentle- mans agreement tussen klant en leverancier, maar nog waarschijn lijker was dat het hem niets kon schelen wat de kunstenaar in zijn eigen vrije tijd uithaalde met de dames. Het was letterlijk en figuur lijk een ver van zijn bed show.

 

‘Heb je zin een glas wiskey bij mij in mijn atelier?’

‘Lijkt me geen goed idee met mijn job, voor je het weet ben ik weer kilos aangekomen, maar een kop koffie zonder suiker en melk moet kunnen. Wiskey tikt gelijk zo aan. En ik drink uit voorzorg eigen-lijk nooit overdag. Voor je het weet is het eind en je slipje zoek!’

In zijn atelier liet ze haar leren jas op de witte kunststoffen design bank vallen die tegen een wit gestuukte muur stond.

Hij zette koffie, deed een paar rozen die hij had mee gepikt uit de bloemenzaak  in een Jugendstilvaas en zette die voor haar neer op de lage witte kunststoffen tafel.

‘Koffie voor de mooiste vrouw van de wereld op dit moment en zoals de bekende powete eens zei: a rose is a rose is a rose’.

Hij ging naast haar zitten. Ze lachte spontaan.

‘Waarom lach je?’

‘Nergens om. Of eigenlijk; het is zo voorspelbaar allemaal. De ho ning is weer spotgoedkoop. Het komt allemaal op hetzelfde neer bij jullie! Mannen, poeh. Vermoeiend hoor. Ik lach er om. Jullie kun nen niet zonder vrouwen, maar wij kunnen wel zonder mannen. Wij hebben aan ons zelf genoeg. Nou jij!’

‘Je kent de mannen en de dichters, hè!’



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.