Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
21 juni 2018, om 17:00 uur
Bekeken:
40 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Waarom hadden gereformeerden en EO kikkers altijd..."


Waarom hadden gereformeerden en EO kikkers altijd van die grote maat schoenen? Om beter om zich heen te kunnen trappen, dacht hij. En dikke lippen? Om beter te kunnen slijmen.Een vette reet? Om urenlange kerkdiensten uit te zitten. Meneer de dominee hield er van  de gelovigen rechtstandig de grond in te heien met banvloeken en oordelen. De  kerk? Het terreurorgaan vaan de geest.

Hij was zo gedeprimeerd na de breuk met Alice dat hij helemaal niets meer vond van wat dan ook.

Het grote schilderij van zijn hand dat ze op  aanraden van haar nieuwe vriend weg gooide kon hem niet veel schelen want het behoorde tot een dozijn abstracte schilderijen- weggevertjes- die hij in het begin van zijn kunstenaarschap had geschilderd voor hij over ging op surrealisme en realisme.

Slechts een schakel in een lange keten van kunstwerken. Hij was het al weer vergeten.

Jaren later gaven vriendinnen uit de zestiger jaren hem zo nu en dan schilderijen terug die ze hadden gekregen in ruil voor openbaar toegang tot het mooiste en sappigste dat in ze was.De schaamte die ook wel lustgrot genoemd werd door kenners uit het vrolijke seksjuwelen spring in het veld plantsoen.

Hij glimlachte bij de herinnering hoe Alice haar vrouwelijke geslachtsdeel haar ‘mooiste plekje’ noemde.

Ze korte het af met MP-tje, hetgeen bij hem associaties opriep met de afkoring van Militaire Politie. Mooie uniformen met witte tressen hadden die boys.

 

Die wintermaanden na de breuk liep hij blind van verdriet schichtig langs de grauwe gevels van de huizen in Haarlem en Amsterdam. Heel langzaam herstelde hij de daarop volgende zomer.

Haar kost je was gekocht tot aan haar ambtenaren pensioen, had Alice door de telefoon triomfantelijk gezegd, toen zij maanden later nog een keer opbelde om haar vaste aanstelling als onderwijzeres aan te kondigen.

‘Je hebt me gebruikt als een wegwerp artikel, een tijdelijke voor ziening, een noodmaatregel!’ had hij gezegd.

‘Dat is niet waar en dat weet je heel goed! De Here heeft mij ge zegd dat wij niet bij elkaar passen en ik moet de Here volgen! Wie niet in de Here is gaat naar de hel. Dat is jouw bestemming. Nooit zullen wij in de eeuwigheid elkaar meer zien en dat is maar goed ook, want wat heeft licht met donker te maken! Ga jij maar lekker

schilderen want jij hebt niks over voor je naaste!’ was haar ant woord.

Zelden dacht hij nog aan haar.

Wat geweest was dat was geweest. Een incident van drie jaar.

Zij was het niet waard om herinneringen aan haar te bewaren. Haar toekomst was het uitdelen van onvoldoendes met rode inkt uit een literfles waar een doorsnee schoolmeester tot aan zijn pen sioen mee aan toe kon als hij of zij niet vergat de afgebrokkelde kurk regelmatig na gebruik op de fles te doen.

Haar grootste vreugde werd het geven van strafwerk, het organise ren van ouderavonden, Sinterklaas- en kerstfeesten, schoolreisjes en organiseren van collectes voor inwoners uit warme landen. Zilverpapier en melkdoppen verzamelen.

Kinderpostzegels mee rond leuren.

Een psalm blokfluiten bij de kerkdienst.

Elk jaar in de zomervakantie als leidster naar een zomerkamp van de ‘Kale Bieten’, een vereniging voor kinderen van minvermogen de leden van de gereformeerde kerken vrijgemaakt, die ergens op een zompig waddeneiland een verregende week in een kinder kolonie mochten door brengen waar een streng regime heerste om de bleekneusjes in toom te houden en jaren later, toen liefdadigheid ten opzichte van het voormalige Oost blok in de mode kwam, ging zij met haar echtgenoot, de zwaar brillende school meester met flap oren en een martiale knevel, twee weken per busi nessclass naar Roemenië of de Oekraïne om eens ‘stevig de handen uit de mouwen te steken’ en aldus de charme van vreem de culturen heel even te proeven en vast te leggen op de digitale video camera.

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.