Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
21 juni 2018, om 12:00 uur
Bekeken:
36 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"De columniste was tonnen kwijt geraakt aan een malafide belegger"


De columniste was tonnen kwijt geraakt aan een malafide belegger. Ze rekende er op dat haar tijdelijke minnaar, de uitgever, haar schadeloos zou stellen.

Het bleek een vergissing.

De tweede ex van de directeur van de niet nader te noemen uitge verij was er flink op vooruit gegaan en woonde na de boedelschei ding in een grote villa in Bloemendaal op een duintop aan een laan.

Veel omhanden had zij niet.

Ze gooide zich op de asielzoekers industrie en kookte een maal in de week in het plaatselijke asiel zoekerscentrum Hollandse pot bij wijze van inburgeringscursus voor de cous cous snorren en agres sieve, raaskallende fundamentalistische moslims met rollende ogen en schuim op de bek, die ons land in burnoes en boerkas overstroomden.

Héérlijke types die asylanten, zei ze. Zo heel anders dan die be krompen Hollanders.

Vreemde culturen hadden haar zo veel te leren. Fluwelen boys die natuurmensen.

Ze hadden de hele dag niets omhanden.

Ja, dan wil je wel.

De vertegenwoordigers van de multi culti stroming kenden nog ech te romantiek als ze zich verloor in de donkere ogen van de nieuw komers.

Sprookjes van de duizend en een nacht.

Ali Baba en de zeven rovers. De geest was uit de fles. Het was nog maar het begin.

 

Haar villa stond in dezelfde laan waar auteur dezes en hoofd per soon van dit verhaal jaren geleden elke dag met zijn grote liefde Alice in de middagpauze tussen de school uren van de Da Costa kweekschool wandelde in woordeloze eensgezindheid zoals het jonge geliefden in de onschuldige jaren zestig betaamde naar men zegt. Een harmonieuze relatie.  Voor zo lang als het duurde.

Drie idyllische jaren en dat zou hij met haar vele opvolgsters nooit meer zo mee maken, maar dat wist hij toen in zijn optimisme ten aan zien van de vrouwelijke soort nog niet.

Vrouwen waren allemaal hetzelfde. Twee tieten en een k...t en that’s all, beweerde zeefdrukker H. J. cru.

Een nuchtere constatering. Helemaal ongelijk had hij in biologisch opzicht niet.

Het geheel was alleen meer dan de som der delen.

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.