Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
18 juni 2018, om 22:23 uur
Bekeken:
27 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Een hopeloze romanticus in de swinging sixties"


Hij zou de lange wandeling in haar gezelschap met liefde vijfenveer tig jaar later over willen doen, maar dan heel langzaam.

Voetje voor voetje, om haar even zoveel vragen te stellen als de weg in het aantal voetstappen zou kunnen worden gemeten door een landmeter met een stopwatch.

De tandeloze tijd.

Alsof liefde geen vluchtig moment was dat niet herhaalbaar leek, maar iets van eeuwigheid in zich had.

Waarschijnlijk vergiste hij zich.

Een romantisch karakter paste niet in de silver sixties. Honderd jaar te laat geboren.

Een hopeloze romanticus in de swinging sixties.

Een displaced person.

Out of time. Verdwaasd verdwaald in de twintigste eeuw.

 

Zo nu en dan weg lopend van zijn werktafel in het atelier liep hij naar een van de ramen en keek naar de grauwe binnenplaats-vijftien meter lager- waar geen straaltje zon kwam en het gras tussen de be-moste schots en scheef liggende betontegels groeide. 

Geen andere kunstenaar zat er als het mooi weer was.

Hij begreep daar de reden niet van.

Wel was duidelijk dat niemand iets te maken wilde hebben met een ander in het hoofdstedelijke kunstenaarsplantsoen.

Trendgevoelig volkje.

Collegas! Angry young men op kosten van de subsdie verlener. Poseurs?

Aan de overkant van de tweede Nassaustraat een armoedige bloem-enwinkel, naast een zaak in broodjes en limonades, die voor geen meter liep. 

Aan de andere kant een fotozaak die ooit eens een zwart wit film van hem verknoeide door de ontwikkelaar en fixeer niet goed uit te spoelen.

Fotos van een vakantie in Zoersel. Hij had er niets van durven zeggen en nam zijn verlies.

Voortaan ging hij wel naar Capi Lux op de Stadhouderskade.

Wat liep wel in de Staatsliedenbuurt?

Armoe troef –hier verkoopt men toverballen- en schraalhans keukenmeester.

Op het trottoir stonden bloembakken die ’s avonds werden binnen gehaald.

Naast de bloemenzaak een timmermanswerkplaats waar hij soms latten en hardboard haalde om lijsten van te maken.

Honderd meter verder op een full contact kickbox school.

 

De stilte in het atelier irriteerde hem. Hij zette de Philips vier sporen bandrecorder aan met opnames van de Rolling Stones.

Het eerste nummer was het melancholieke ‘Ruby Tuesday’. Een paar jaar eerder in een Rotterdamse kroeg werd het gedraaid toen hij daar hand in hand zat met Aletta.

Het riep bij hem gevoel van het moment toen hij Cat voor de eerste keer voorzichtig en schuchter in zijn armen nam alsof zij breekbaar vaatwerk was en oneindig kostbaar.

Vrouwen waren cryptogrammen.

Kruiswoordpuzzles.

Gecodeerd. Encryptie. Onoplosbaar. Waar was de nieuw steen van Rosetti om haar geheim te ontsluieren?

De hele nacht had hij van ontroering niet geslapen toen zij naast hem lag.

Vierentwintig jaar oud en pas voor de tweede keer een hele nacht met een aantrekkelijke, ontwikkelde, intelligente, artistiek ogende, goed geklede en smaakvol in de make up gezette vrouw door ge- bracht. De eyeliner liet ze in de ooghoeken uitlopen in een krul waarmee ze suggereerde een Egyptische prinses te zijn.

Geen opzienbarende prestatie. Tientallen jaren later zou zij figure ren in het TV programma ‘Tussen Kunst en Kitsch’. Ze toonde een Jugendstil asbakje dat ze op een markt had gekocht.

Hij herkende haar aan haar stem. Ze droeg een vreemde, veel te grote hoed op haar pipse hoofd, geïnspireerd op Nefertiti. Haar olijfkleurige huid zag er bleek uit. Ze leek verschrompeld. Een laatbloeier.

Publiciteitsgeil.

Nog net geen droogbloeier.

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.