Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
17 juni 2018, om 17:29 uur
Bekeken:
80 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
33 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"De stilte in het atelier irriteerde hem"


De stilte in het atelier irriteerde hem. Hij zette de Philips vier sporen bandrecorder aan met opnames van de Rolling Stones.

Het eerste nummer was het melancholieke ‘Ruby Tuesday’. Een paar jaar eerder in een Rotterdamse kroeg werd het gedraaid toen hij daar hand in hand zat met Aletta.

Het riep bij hem gevoel van het moment toen hij Cat voor de eerste keer voorzichtig en schuchter in zijn armen nam alsof zij breekbaar vaatwerk was en oneindig kostbaar.

Vrouwen waren cryptogrammen.

Kruiswoordpuzzles.

Gecodeerd. Encryptie. Onoplosbaar. Waar was de nieuw steen van Rosetti om haar geheim te ontsluieren?

De hele nacht had hij van ontroering niet geslapen toen zij naast hem lag.

Vierentwintig jaar oud en pas voor de tweede keer een hele nacht met een aantrekkelijke, ontwikkelde, intelligente, artistiek ogende, goed geklede en smaakvol in de make up gezette vrouw door ge- bracht. De eyeliner liet ze in de ooghoeken uitlopen in een krul waarmee ze suggereerde een Egyptische prinses te zijn.

Geen opzienbarende prestatie. Tientallen jaren later zou zij figure ren in het TV programma ‘Tussen Kunst en Kitsch’. Ze toonde een Jugendstil asbakje dat ze op een markt had gekocht.

Hij herkende haar aan haar stem. Ze droeg een vreemde, veel te grote hoed op haar pipse hoofd, geïnspireerd op Nefertiti. Haar olijfkleurige huid zag er bleek uit. Ze leek verschrompeld. Een laatbloeier.

Publiciteitsgeil.

Nog net geen droogbloeier.

 

Zijn verlegenheid was een drempel die bijna niet te nemen was.

Niet lang daarna vertelde zij dat ze nog een minnaar had.

Een gehuwde student medicijnen.

Hij deed al meer dan tien jaar over zijn studie op kosten van paps.

Om indruk te maken op de dames, gezeten op Amsterdamse ter rassen,  bereed hij een Harley Davidson omdat de Harley in het boek ‘Ik Jan Cremer ’een rol speelde.

De vrouwelijke bevolking van het halve Leidseplein  had hij in bed getrokken in zijn vrije tijd om de vrouwelijke anatomie beter onder de knie te krijgen.

Veld ervaring op doen.

Hij wilde zich in gynaekologie gaan specialiseren. Voorlopig was zijn voornaamste studiegebied de praktisch klinische anatomie van het borst-buik-bekken gebied van de jonge, uitgaande, eigentijdse vrouw.

Zijn kennis van de snijkunde beperkte zich tot een bepaalde snee.

Zijn professor snijkunde had hem een vette knipoog gegeven en gezegd: ‘Wel lekker, hè, die gynaekologie, de hele dag kuttenkijken en er nog voor betaald krijgen ook! Zorg maar eerst dat je de prak-tijk onder de knie krijgt, dan praten we verder!’

De leergierige student  had flauw geglimlacht. Hij was niet van zijn plan af te brengen.

 

The first cut is the deepest. De tweede al minder en bij de derde ben je immuun.

Ze vond het heel normaal dat die student medicijnen alles pakte wat los en vast zat.

Soms mocht ze achterop de Harley.

Een motor was alleen voor de non-conformisten onder de studenten geschikt, beweerde ze.

Vooral als ze een rijke pappie hadden die regelmatig af schoof, concludeerde hij.

Ze leefde in de twintigste eeuw, niet in de middeleeuwen, had ze gezegd en daarom viel ze ook als toetje na de hetero hoofdmaaltijd op vrouwen met grote borsten.

Als tweede keuze.

Hij begreep niet helemaal het historiese verband met de twintigste eeuw en haar conclusie, maar vond bisexuele vrouwen wel span- nend.

Lipstick lesbos bij voorkeur en geen kortgeknipte lesbische lokloe-ders op Donald Duck schoenen in zelf gebrejen grove truien die als vulliszakken om het lijf hingen of tuinpakken uit jeans stof  met

schouderbanden.

Bisexuele licht ontvlambare meisjes en vrouwen. Het intrigeerde hem mateloos. Zoals de meeste mannen.

Een non was ze bepaald niet. Volgens haar eigen zeggen.

‘Wat betekent promiscuïteit in vergelijking met de moord op zes miljoen joden?’ vroeg ze hem geamuseerd toen hij bezwaar maakte tegen haar lichtzinnige opvattingen.

Hij dacht er anders over.

‘Je noemt twee grootheden die niet in relatie tot elkaar staan. Je bent in moreel opzicht een relativistische denkster’ zei hij.

Ze was het vanzelfsprekend niet met hem eens.

Vergelijk je geen zaken met elkaar die geen enkel logisch verband hebben? Zo kun je alles goed praten!’ zei hij.

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.