Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
28 mei 2018, om 20:47 uur
Bekeken:
51 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
28 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Om een uur of zeven liepen we naar de Nieuwe Spiegelstraat."


In 1971 of ’72 toen Dieuwke Bakker Galerie Mokum kocht aan de Nieuwe Zijds Voorburgwal , dankzij een tip van mij uit de Amster-damse antiquarenwereld dat boekhandelaar Pfann het pand ging verkopen voor ik meen f 135.000,- gulden (Uit erkentelijkheid voor de tip heb ik toen van Dieuwke twee lithos van Sal Meijer gekregen die ik een paar jaar later na de nodige problemen met Dieuwke heb ver kocht. Ik geloof niet dat Dieuwke het verder heeft verteld dat de tip van mij kwam). In elk geval zouden Cornelis en ik de buitenkant schilderen. Hetgeen geschiedde. In de oude witte volkswagen van Cornelis die zijn rij-bewijs in België had gekregen toen je nog geen rij examen daar hoefde af te leggen, hetgeen te merken was aan een ietwat schok-kerige rijstijl, gingen we op zoek naar een winkel in verf benodigd-heden. Of het schokkerige rijden aan de versnellingsbak lag of aan Cornelis zijn manier van de koppeling te weinig gebruiken zal wel altijd een raadsel blijven en ik heb er maar niet naar gevraagd daar ik zelf geen oto rijd. Voorzien van kwasten en blikken verf aan de slag. Ik had mijn gele zeiljopper in het gangetje gelegd van de trap naar boven in de verwachting dat hij daar veilig en droog zou liggen. Dat had ik nou net beter niet kunnen doen, want Cornelis had in zijn hoge nood in de opgang naar de eerste etage staan plassen. Juist! Goed geraden. Op mijn gele zeiljopper. Ik was meer ver-baasd dan kwaad en vroeg Cornelis waarom hij dat plasje niet in de gracht had gedaan. Hij had dat niet gedurfd voor de voorbijgangers, zei hij en voegde er aan toe: ”Vertel het maar niet aan Ina!”

Ik vroeg hem de reden daar van. Hij zei: “Anders is het een aap op mijn rug!”  Waar ik weer weinig van begreep, maar de uitdrukking wel origineel vond. Om een uur of zeven liepen we naar de Nieuwe Spiegelstraat. Het regende. Ik heb toch de zeiljopper maar aan gedaan. Collegas onder el kaar. Ook dit voorval blijft in de toenmalige Mokum familie. En natuurlijk het verhaal aan Ina gedaan toen Cornelis weg was.

 

Mokum anecdote 3,  Jimmy Macmillan

 

GeertJan Jansen en Chris kwamen zomer 1970 en de Jaguar  van Chris langs vragen of ik zin had mee te gaan met een toertje door het land o.a. ver-zamelaar Pijnenburg, de koek fabrikant, die Cobra verzamelde en een privé museum had. Diverse adressen werden verder bezocht en Jimmy zette het op een drinken en wilde mij graag grijpen achter op de autobank en begon al vast met verbaal avances te maken. Nou voelde ik daar niet zoveel voor want de man was ab-soluut mijn tiepe niet. Ik houd niet vanm oprdingerige tiepes die te heavy over komen. Zijn uitnodiging om mee te gaan naar zijn hotel heb ik beleefd doch dringend afgeslagen. Jimmy sprak mij aan met “Gorgeous” en omdat mijn Engels toen nog een stuk minder was vroeg ik aan GeertJan wat hij eigenlijk bedoelde. GeertJan grijnsde en zei met enig leedvermaak: “Dat betekent lekker stuk!” Ik reageerde er verder maar niet op, maar weigerde verder wel op de achterbank plaats te nemen.

Jimmy poogde mij er van te overtuigen dat het beter was om Galerie Mokum te verlaten en over te gaan naar een Galerie in Boston. Ik was scepties. Ik vertrouwde hem niet.

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.