Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
28 mei 2018, om 20:43 uur
Bekeken:
37 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
16 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Vrouwen zijn veel aardiger in het leven "


Door de Leidsestraat lopen we naar het adres van Chris van Geest. De deur van zijn atelier staat open. We maken kennis met een vriend van Chris, psycholoog Wim, waarmee het vanaf het begin lachen mee is geblazen.

Chris komt van uit het belendende perceel net binnen lopen. Er wordt koffie gezet. Annet, Chris zoveelste verloofde komt binnen. Ze lijkt sprekend op een jongere,kwijnende uitvoering van Melina Mercouri in haar beste dagen. Ik val niet op blond. We vernemen dat ze anderhalf jaar lang op Ibiza woonde en een hartstochtelijke affaire had met een boetiekeigenares in Ibizastad. Ze blijkt dus biseksueel.

De nieuwe trend.”Waar hebben jullie elkaar ontmoet?” vraag ik.

”Bij café Dikker en Thijs in de Leidsestraat,” zegt Chris. Annet blijkt wel meer dan een biertje te lusten.

We stellen Reynders of Eylders voor. Het wordt de laatste namaak kulturele studentenkroeg, waar ik bijna twintig jaar geleden met Ca-tharina S. zat.De geschiedenis herhaalt zich?Of toch niet?Het verschil is dat ik toen geen cent te makke had en nu kan bestellen wat ik wil, wanneer ik maar wil en hoeveel ik wil.Ik drink achter elkaar Tripel omdat er geen Trappist dubbel is. Niet zo lekker als Leffe, maar ander Belgies bier hebben ze niet.

Al gauw gaan de gesprekken over allerlei intieme zaken,zoals gewoonlijk. De kosmiese orgasmes vliegen je om de oren alsof het kometen regent in het najaar.

Daar had Ella H. het ook altijd over. Kosmies klaarkomen! Een ritje rond de maan. Rimmen. Als ik iets leuk vind!

Verdere gesprekken gaan over kontaktadvertenties, waar Wim gere-geld op in gaat, geslachtsziektes in heden, verleden en toekomst, lesbisme door de eeuwen heen, verboden drugs, de legendariese ex-paracommando, annex kunsthandelaar en kunstschilder-grafikus Amerikaan Michael Podulke, die weer in Amsterdam is en bij de Bols Taveerne tentoonstelt. Ex-kunsthandelaar Geertjan Jansen blijkt al jaren in de bijstand te zitten en poogt schilderijen te fabriceren in de stijl van Karel Appel, die hij voor echt blijkt te verkopen.

We vragen aan Chris of we de Sonia Delaunay prenten in onze gale-rie kunnen exposeren, alhoewel ik zo mijn twijfels heb over de echt-heid, want Chris zit wel erg dicht bij GeertJan, letterlijk en figuurlijk.

We maken een kontraktje op met Chris en nemen al vast twee pren-ten mee.

Twee heel mooie lesbiennes lopen voorbij het café ineengestrengeld en kijken uitdagend naar Ina en flirten openlijk met haar waar ik bij zit. Ik glimlach. Het is weer het oude liedje. It’s party time. Ik vind het amusant. Ina vindt het wel lekker als ze zo kijken.

”Waarom begin je niet een serieuze intieme relatie met een mooie vrouw?” daag ik haar uit.

”Misschien doe ik dat nog wel eens,” zegt ze ontspannen terug en glimlacht.

”Vrouwen zijn veel aardiger in het leven en stukken beter in bed dan mannen,”zegt Annet, die het weten kan. Een aanmoediging. Dat pleit dus weer niet voor de erotiese vaardigheden van Chris. Veel moderne vrouwen zijn bisexueel en staan snel in vuur en vlam, dat pleit voor ze.

”En ze weten natuurlijk de juiste plekjes overal, omdat ze die zelf ook hebben,” zeg ik.

”Ontdek je plekje,” zegt Chris spottend.

”Bukowski zegt dat de gemiddelde Amerikaanse man meer van de clignoteur van zijn auto dan van de clitoris van zijn vrouw afweet,” voer ik als inleidende gespreksstof aan om de dames op te hitsen tot ongekende hoogte.

”Dan hoeven wij geen Amerikaanse man,” proesten Annet en Ina het uit.

Annet pakt Ina liefdevol bij haar hand en zegt: ”Kom, laten we even samen naar het toilet gaan!”

Ik wacht nieuwsgierig Inas reaktie op dit voorstel van deze doorge-winterde, lichtelijk gestoorde biseksuele dame af. Ina laat zich mee voeren naar onbekende horizonten in het sexuele veld. Ik herinner me de mooie vriendin van D., het oogverblindende meisje Hamel dat met Lila op een gegeven ogenblik naar het toilet ging toen we in een restaurant zaten en lang weg bleef. Ze kwamen terug met verwarde haren en hoogrode konen, de lipstick uitgesmeerd en de mascara uitgelopen.

Nooit hebben ze willen vertellen wat zich toen heeft afgespeeld.

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.