Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
11 mei 2018, om 20:52 uur
Bekeken:
34 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

" Welk een weelde mocht mij ten deel vallen van omhoog!"


Sommige erg artistieke vakantiegasten vinden dat enig als ze zich weken lang niet kunnen wassen. Het avontuurlijke genre viespeuken waar ik niets mee temaken wil hebben. Het zullen wel weer tekenleraren met kunstenaarsambities zijn en een rugzak vol ingewikkelde kletskoek. Ik schijt daar zelfs op of water eveneen pot vol in hun Ibizalaarzen. Aan de andere kant hoef ik op reis ook niet altijd in een Ibis of een van der Valk te overnachten. U kent het soort kunstartiesten wel dat in grotten huist in Verweggistan;vrouwtje heeft jaren lang van de BKR geprofiteerd op kosten van de staat en aldus haar gebrek aan talent uitgebaat voor een bijstandsuitkering, mannetjepingelt wat op een goedkope guitaar op straat met songs van Bob Dylan uit 1961en haalt zwart nog een grijpstuiver op. Ach, U denkt toch niet dat ik mij daar mee verontreinig in geestelijk opzicht?

Oh, nee, hoor, daar ben ik veel te zuiver voor op de graat. Zou ik mij daarmee moeten encanailleren dan zou de griezel me nog over de grazzel lopen als in een horror story. En dan sta ik hier met de hand boven de ogen tegen de felle zon op 235 hoogte met vrij uitzicht tot aan de horizon en zucht eens diep! Welk een weelde mocht mij ten deel vallen van omhoog! En dat is mij dan al snel genoeg, dan laad ik wederom mijn dubbelloops met grove hagel, want zie ginds komt de postbode! We zitten op een berg op een hoogte dus overzien het geheel en dat garandeert en prima schootsveld. Ze hoeven maar te bukken in het veld tussen de zonnebloemen of ik pomp hun reet vol met lood.Neen; er ontgaat mij niets. Toen wij hier aankwamen op die zonnige herfstmiddagna in de auto via de GSM op de rondweg bij Parijs te zijn opgebeld door mijn gepassioneerde ex-hartsvriendin uit Leeuwarden, een lichtelijk beschonkenHanneke Springfontein, een zuid Afrikaanse, griffermeerde, kort geknipte vrouwuit Chefpotstroom, waarmee ik nog heel vaak Me Sarie Mareis stond te bok ken op het ijs heb gezongen op de blokfluit, die mij het ene na het andere verwijt maakte als of ik haar ex was en vreemd gegaan met haar beste vriendin, ja, toen had ik het wel gehad met Holland en toen wij arriveerden werden wij door de dorpelingen natuurlijk met gepaste minachting en ach terdocht bejegend en dat is goed want dan weet je weer dat je leeft en have en goed zal moeten verdedigen tegen het autochtone plebs, maar ook tegen en handvol Hollandsche plebejers enproleten met artistieke neigingen hier in de buurt op loop afstand.Want daar kwamen wij als vreemde Hollandse mensen, die vol gevreten Giganten uithet Noorden met hunne dikke bankrekeningen, marmeren pied de stals en metershoge statues, beeldhouwwerk en, bronzen beelden, honderden boeken, leukeschemerlampen, witte, gehaakte beddenspreien en zelf gehaakte anti makassars,kristallen messenleggers, zulveren servet ringen van Gero, dure grafiek en schilderachtige tableaux alsof zij miljonairs waren, wat dachten ze wel die etrangers, terwijl in hun schamele Franse huizen slechts een met vliegenpoepbesmeurd 15 watt gloeipeertje aan het plafond hing en de condooms voor hergebruik de vaatwasser in gingen en aan de waslijn in de zon te drogen hingentot ze bruin, schilferig en verschrompeld waren zodat moeder de vrouw al weermet een dikke pens rond liep dankzij de verkeerd gebruikte anti conceptie, hetgeen meneer de pas toor in vreugde een rondedans deed maken op de salontafelen daarna ongevraagd nog even een sirtaki met mij wilde doen, maar daar heb ikvoor bedankt omdat ik anti Papist ben dus ook geen kuitenflikkers sla in mijnmaillot.Ik loop toch ook niet de hele dag in een Tutu rond? Waarom mag een pastoor dan wel in een jurk en lullen ze over mij achter mijn rug als ik nylons ,jarretelgordel, tangaslipje, beha en leuke onderjurk aan trek? Laat ik het niet te veel over mij zelf en mijn aberraties hebben! Waarom zou ik? Ze lullen er nu al over in het kunstakademie milieu in Arnhem rond die kunstkliek van Ullie enBullie Starrenkoeker en Beer Flodder.Binnen enkele weken hebben wij indertijd de harten gewonnen van de autoch-tonendoor de voor vijf gulden van Klaas de Jong van de Van Sminiawei te Oldeboorngekochte pikhouweel zelf regel matig ter hand te nemen en de keiharde rotsgrondte gaan ontginnen die rond ons long house ligt, want bepaald kinderachtig zijn wij nooit geweest. En dat is allemaal géén gering karwei, dat zie ik zo eenverwekelijkt lidmaat van de E.O., van nature zwemmend in een zee van zelfbeklaggemixed met en doordesemd van de overbekende, softe lulligheid van een evangeliese sekte of pinkster gemeente mij nog niet een-twee-drie nadoen. En toen?ja, toen had ik direkt een relatie met ze en kreeg mijn echtgenote eenparaplu van een van de monteurs en dat heeft een diepe, symbolische betekenis,want wie de plu krijgt mag um houden zegt het spreekwoord en steekt um op ofvouwt um dicht al naar gelang het weer. Freud zou er een hele kluif aan hebben.Een oud Bourgondisch vruchtbaarheidsritueel uit de tijd dat in Nederland deBatavieren met een vaatje bier op de klanken van het Cocktail trio de Rijn nogmoesten afzakken en ik trok uit louter feestvreugde voor de brons kleurigeverwarmde spiegel mijn nieuw gekochte Pastunette Behahaha aan en mijzelfvervolgens woest af, want ik wil ook wel eens wat. De perfekte opmaat voor hetaanstaande cross your heart festival. Het paste net! Pastunette!En toen sloeg ik een kuitenflikker en barstte me toch in een puur satanisch hoongelach uit, dat wilt U niet weten!



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.