Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
11 mei 2018, om 20:44 uur
Bekeken:
24 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Ik ben geen Vijftiger dichter met al die wartaal!"


Waar is dat dan waar U woont en werkt als genie uiteraard want voor minder gaatU niet?


Ja, zeg dat zal ik U gaan vertellen! Bejjebelazerd, zag! Dat weet ik eigenlijk ook zelf niet eens als genie dus zal ik U een beetje gaan voorlichten in mijnevan eenvouds verlichte waat’ren? Ik ben geen Vijftiger dichter met al die wartaal! Niks hoor! Eerst de centen op tafel en dan de kaarten!Om water uit te sparen als milieubewust medemens sta ik vaak in de tuin tepissen zodat de spoel bak niet hoeft worden door getrokken en dat nadruppelendoe ik wel in het aardbeien bed, dat ont smet.Ik had altijd een drie voor aardrijkskunde en biologie bij Wemermann!Begrijpt U nu waar ik heen wil?Ik niet!Ik zal even mijn TomTom instellen, dan kunnen we zien wat we zeggen! Ik weet hoeik van hier naar daar moet komen als er een GPS signaal is en weer terug, dat isnet genoeg, meer weet ik echt niet.Een overstapje op het Gare du Nord en binnen twee uur zijn we waar we willenwezen.En van welke kant bent U eigenlijk? Ik tolereer alleen pure , onversneden heteros en bisexuelen hier! Een bietje er extra bij, okee, maar dan houdt hetwel even op! Nee, geen artistieke voeder biet! Ik zie niet in waarom ik meer zoumoeten tolereren dan dat. Een kinderhand is gauw gevuld.U vraagt mij de landschappelijkheid in mijn eigenste woorden te beschrijven?Vooruit met de geit! Daar gaattie ie dan: pak ‘m beet, Stanzi!Links van mij een klaterende beek met kristalhelder water die uitmondt in eenwaterval waar een groot houten schoepenwiel voor de elektriciteit zorgt terwijlde herten en wilde zwijnen voort da veren van vroeg tot laat over het metnatuursteen belegde terras van een halve acre, zodat ze pijn in hun hoefjeshebben na afloop, rechts een aantal hete springbronnen waar wij op koken en dievoor het warme badwater zorgen.De waterleiding is hier nooit bevroren daar moet je voor bij de Turken zijn,daar is dat een soort watersport in die creativiteitscentra door o-zo-kunstzinnigeHollanders gedreven.Sommige erg artistieke vakantiegasten vinden dat enig als ze zich weken langniet kunnen wassen. Het avontuurlijke genre viespeuken waar ik niets mee temaken wil hebben. Het zullen wel weer tekenleraren met kunstenaarsambities zijnen een rugzak vol ingewikkelde kletskoek. Ik schijt daar zelfs op of water eveneen pot vol in hun Ibizalaarzen. Aan de andere kant hoef ik op reis ook nietaltijd in een Ibis of een van der Valk te overnachten.U kent het soort kunstartiesten wel dat in grotten huist in Verweggistan;vrouwtje heeft jaren lang van de BKR geprofiteerd op kosten van de staat enaldus haar gebrek aan talent uitgebaat voor een bijstandsuitkering, mannetjepingelt wat op een goedkope guitaar op straat met songs van Bob Dylan uit 1961en haalt zwart nog een grijpstuiver op.Ach, U denkt toch niet dat ik mij daar mee verontreinig in geestelijk opzicht?Oh, nee, hoor, daar ben ik veel te zuiver voor op de graat. Zou ik mij daarmeemoeten encanailleren dan zou de griezel me nog over de grazzel lopen als in eenhorror story.En dan sta ik hier met de hand boven de ogen tegen de felle zon op 235 hoogtemet vrij uitzicht tot aan de horizon en zucht eens diep! Welk een weelde mochtmij ten deel vallen van omhoog!En dat is mij dan al snel genoeg, dan laad ik wederom mijn dubbelloops met grovehagel, want zie ginds komt de postbode! We zitten op een berg op een hoogte dusoverzien het geheel en dat garandeert en prima schootsveld. Ze hoeven maar tebukken in het veld tussen de zonnebloemen of ik pomp hun reet vol met lood.Neen; er ontgaat mij niets. Toen wij hier aankwamen op die zonnige herfstmiddagna in de auto via de GSM op de rondweg bij Parijs te zijn opgebeld door mijngepassioneerde ex-hartsvriendin uit Leeuwarden, een lichtelijk beschonkenHanneke Springfontein, een zuid Afrikaanse, griffermeerde, kort geknipte vrouwuit Chefpotstroom, waarmee ik nog heel vaak “Me Sarie Mareis stond te bok ken ophet ijs” heb gezongen op de blokfluit, die mij het ene na het andere verwijtmaakte als of ik haar ex was en vreemd gegaan met haar beste vriendin, ja, toenhad ik het wel gehad met Holland en toen wij arriveerden werden wij door dedorpelingen natuurlijk met gepaste minachting en ach terdocht bejegend en dat isgoed want dan weet je weer dat je leeft en have en goed zal moeten verdedigentegen het autochtone plebs, maar ook tegen en handvol Hollandsche plebejers enproleten met artistieke neigingen hier in de buurt op loop afstand.Want daar kwamen wij als vreemde Hollandse mensen, die vol gevreten Giganten uithet Noorden met hunne dikke bank rekeningen, marmeren pied de stals en metershoge statues, beeldhouw werken, bronzen beelden, honderden boeken, leuke schemerlampen, witte, gehaakte beddenspreien en zelf gehaakte anti makassars,kristallen messenleggers, zulveren servet ringen van Gero, dure gra fiek enschilderachtige tableaux alsof zij miljonairs waren, wat dachten ze wel dieétrangers, terwijl in hun schamele Franse huizen slechts een met vliegenpoepbesmeurd 15 watt gloeipeertje aan het plafond hing en de condooms voorhergebruik de vaatwasser in gingen en aan de waslijn in de zon te drogen hingentot ze bruin, schilferig en verschrompeld waren zodat moeder de vrouw al weermet een dikke pens rond liep dankzij de verkeerd gebruikte anti conceptie,hetgeen meneer de pas toor in vreugde een rondedans deed maken op de salontafelen daarna ongevraagd nog even een sirtaki met mij wilde doen, maar daar heb ikvoor bedankt omdat ik anti Papist ben dus ook geen kuitenflikkers sla in mijnmaillot.Ik loop toch ook niet de hele dag in een Tutu rond? Waarom mag een pastoor danwel in een jurk en lullen ze over mij achter mijn rug als ik nylons,jarretelgordel, tangaslipje, beha en leuke onderj urk aan trek? Laat ik het niette veel over mij zelf en mijn aberraties hebben! Waarom zou ik? Ze lullen er nual over in het kunstakademie milieu in Arnhem rond die kunstkliek van Ullie enBullie Starrenkoeker en Beer Flodder.Binnen enkele weken hebben wij indertijd de harten gewonnen van de autochtonendoor de voor vijf gulden van Klaas de Jong van de Van Sminiawei te Oldeboorngekochte pikhouweel zelf regel matig ter hand te nemen en de keiharde rotsgrondte gaan ontginnen die rond ons long house ligt, want bepaald kinderachtig zijnwij nooit geweest. En dat is allemaal géén gering karwei, dat zie ik zo?nverwekelijkt lidmaat van de E.O., van nature zwemmend in een zee van zelfbeklaggemixed met en doordesemd van de overbekende, softe lulligheid van eenevangeliese sekte of pinkster gemeente mij nog niet één-twee-drie nadoen. Entoen?ja, toen had ik direkt een relatie met ze en kreeg mijn echtgenote eenparaplu van een van de monteurs en dat heeft een diepe, symbolische betekenis,want wie de plu krijgt mag ?m houden zegt het spreekwoord en steekt ?m op ofvouwt ?m dicht al naar gelang het weer. Freud zou er een hele kluif aan hebben.Een oud Bourgondisch vruchtbaarheidsritueel uit de tijd dat in Nederland deBatavieren met een vaatje bier op de klanken van het Cocktail trio de Rijn nogmoesten afzakken en ik trok uit louter feestvreugde voor de brons kleurigeverwarmde spiegel mijn nieuw gekochte Pastunette Behahaha aan en mijzelfvervolgens woest af, want ik wil ook wel eens wat. De perfekte opmaat voor hetaanstaande cross your heart festival. Het paste net! Pastunette!

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.