Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
10 mei 2018, om 11:15 uur
Bekeken:
56 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
14 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Bij de dood van Bob Tenge"


mei 10, 2018

(Bob Tenge) Bohemien die het kunstonderwijs opschudde (?)

 

Fragmenten uit Volskrant artikel bij de dood van Bob tenge door Peter de Waard 7 mei 2018, 0:11 beccommetarieerd door Fred van der Wal

 
Peter de Waard : Hij droomde al jong van het schilders-bestaan, maar dat bracht geen brood op de plank. Dus werd de flamboyante Bob Tenge (1934-2018) docent.

 
Fred van der Wal: Dat is wel erg kort door de bocht. Fllamboyant? Tenge rook je al op een afstand van 100 meter. Opgedroogde pis en petroleum. Deze kunstenaar was niet sterk, maar rook sterk. Peter de Waard suggereert dat Tenge geen inkomen had. Tenge had een marktkraam op het Waterlooplein waar hij oude rommel verkocht. Ik 1967 bood hij zijn middelmatige schilderijtjes bij Galerie Mokum aan en werd aangenomen als exposant. Hij bracht zijn werk te laat voor de najaarstentoonstelling Nieuwe Mokum Figuratieven waar Fred van der Wal deel aan nam. Hij werd door galerie eigenaresse Dieuwke Bakker om die reden weg gestuurd. Herfst 1968 zag ik tenge in de rij staan bij het loket van de gemeentegiro Amsterdam aan de Singel. Mogelijk zat hij toen in de contraprestatie en haalde zijn weekgeldje op.

 
Peter de Waard: In 1969 werd Bob Tenge lector op de Academie voor Beeldende Kunst in Amsterdam.
Ferry B., (…)  was toen een van de leerlingen. ‘Wat opviel, was zijn onconventionele manier van lesgeven. Hij was een echte bohemien. Rebels. (…) Voor hem was schilderen het aanleren van bepaalde trucjes. Meestal stonden er naakte modellen voor een straalkacheltje en een bruin gordijn die je met houtskool moest natekenen. (…)

 
Peter de Waard: Tenge toonde zijn leerlingen ook het echte (?) kunstenaarsleven – een soort mengeling van Pieter Bruegel en Jan Steen. ‘Hij bivakkeerde op een woonboot aan de Amstel, vlak bij Zorgvlied. Het was een bonk roest (…). Op zijn boot zat iedereen te knagen aan een halfverbrand beest, dat met jenever werd weggespoeld.’

 
Fred van der Wal: In de jaren zestig was het in de Amsterdamse kunst sien mode om de sukkelige, gedrogeerde, ongewassen artistiek stinkende asociaal uit te hangen die eeuwig en altijd in de rotsooi zat.

 
Peter de Waard: Tenge was zelf een flinke innemer, ‘van jonge jenever tot rode wijn’, zegt B

 
Fred van der Wal: Spuiten, slikken, hasj roken en zuipen behoorde tot de Amsterdamse artistieke kliek bij het kunstenaarsbestaan. Kwaliteit maken niet.

 
Peter de Waard : Zelf schilderde hij (Bob tenge) figuratief en realistisch. Vaak wordt zijn werk ingedeeld bij dat van magisch realisten als Pyke Koch en Carel Willink, al werd hij niet zo beroemd als zij.

 
Fred van der Wal: Zoals met de meeste akademie leraren. Zodra ze hun vet betaalde baantje hadden daalde hun artistieke peil en geloofden ze het wel. Het werk van Tenge heeft niets te maken met de magisch realisten.

 
Peter de Waard : Hij woonde enige tijd in Vlaanderen – in een boerendorpje bij Gent waar zijn kinderen in het hooi van de stal sliepen.

 
Fred van der Wal: Kunstenaars pathetiek. Het van Gogh syndroom. Ondanks het torenhoge salaris van docenten aan de Rijks akademie sliepen de kinderen in het hooi.

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.