Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
6 mei 2018, om 09:32 uur
Bekeken:
26 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Hoe christelijker een kunstenaar, des te slechter zijn werk!"


HOE CHRISTELIJKER EEN KUNSTENAAR, DES TE SLECHTER ZIJN WERK! 

 Hoe christelijker een kunstenaar, des te slechter zijn werk! (deel 2)

 Het hebben van een zuiver oordeel is dus niet gebonden aan enige scholing of kulturele bagage?

 Nee, hoor, vraag maar aan Tiny, maar als er tegenwoordig in een E.O. televisiepro gramma een man binnen komt, negen van de tien keer is ie aan de drugs, net uit de gevangenis of aan de drugs, van beroep pooier, inbreker, aidsofiele huurmoordenaar op christelijke grondslag die zijn kind en zijn wijf net heeft dood geslagen met een bijl en zegt; Hij heb, dan heeft die man automatisch gelijk in die kringen, begrijp je, want alles wat uit de goot komt of daar graag in vertoeft schijnt voor de E.O. programma makers iets heel bijzonders te zijn.

 En dat vind ik grote onzin. Een omroep die gedrogeerde sukkels die hun ontlasting niet kunnen op houden als Herman Brood bewierrookt, zouden van het scherm moet en verdwijnen Als iemand zo als ik op het Vossius gymnasium in Amsterdam heeft gezeten en Ateliers’63, toch wel het Bau haus van de zestiger jaren, moeiteloos volg de, daarnaast nog een reclame opleiding volgde en een copywritersdiploma ver wierf, dan telt zijn oordeel merkwaardig ge noeg niet mee bij die Friese salonkom mu nistiese artistieke haarboeren van de BBK of van Fria. Het stro komt ze van onder de bemoste pet vandaan en de koeienstront pekt nog aan hun onappetijtelijke zitvlak, waar de honden geen brood van lusten

 Dat is niet waar, het stikt bij de omroep en van de gemankeerde doktorandussen, die uit arbeiders kringen komen en regelmatig onder de douche gaan

 De dood aan de arbeiders, de dood aan de doktorandussen!

 Er is een trend in kunstenaarskringen en bewoners van de grachtengordel om maar vooral door de arbeider voor vol te worden aan gezien.”

 Werkvolk stinkt! Heb je er wel eens mee in de lift gestaan? Loodgieters en werk sters ruiken zo sterk, dat slaat op je keel, dat gaat van uche, uche, uche… je krijgt er een smaak van in je bek alsof je in de on gewassen derde oksel van een incontinent opoetje hebt gebeten en laat ik je vertellen; er zijn heel wat leukere dingen in het le ven. Ik heb niets op anaal of genitaal bef fen tegen, want de dames eisen me wat te genwoordig in het al gemeen gangbare seksjuwelen verkeer, laat de vrouwtjes maar schuiven, maar er zijn zelfs aan mijn tolerantie- en reuk vermogen grenzen ge steld door de Heere der Heirscharen!

 U heeft geen achting voor hoge funktionarissen die in het weekend met ontbloot bovenlijf de haag staan te snoeien?

 Wat moet je denken van een generaal die zijn uniform niet durft te dragen als hij off duty is? Daar kan ik geen respekt voor op brengen! Als ik of ficier was zou ik trots zijn op mijn uniform en intensief drie vechtsporten beoefenen om iedereen gelijk op zijn bek te slaan die een grote linkse muil durft open te trekken. Een stopkogel voor hun donder kunnen ze krijgen dat linkse tuig! Ik ben vierkant voor een kolo nelsbewind die het linkse schorum stevig aan pakt en op zijn plaats zet! Als ik dan die juffrouw van Groen Links persoonlijk weken lang intiem mag martelen met elec triciteit op d’r tepels en d’r tumtummetje hebben ze aan mij geen kind, daar geil ik helemaal bij weg! Bij de twee karate scho len waar ik tot 1995 vier maal per week trainde waren zwarte banden, zelfs een tweede dan die ik probleemloos uitschakel de. Daar kan ik dan alleen maar minach ting voor hebben. The survival of the fit test heb ik op mijn ballen getatoeëerd. Ik ben in mijn hele karate carrière als één van de weinigen nooit ook maar één maal knock down gegaan in een partijt je full contact karate ondanks tientallen flinke blessures die soms na zes maanden nog niet genezen waren. Mijn leraar, Hendry

 

Thamrin, zei tegen mij; omdat je niet knock down wilde gaan. Over mentaliteit gesproken! Full contact karate is de hard ste sport die ik op boksen en kontroeien na beoefend heb. Daarbij vergeleken is judo en jiu jitsu, waar ik in de sixties ook twee eerste kyu graden in behaalde, niet meer dan meisjesballet op spitzen in een rose tutu. Een sport voor mietjes, beeldende kunstenaars en gemankeerd onderwijsper soneel dat zich met liefde in zijn reet laat naaien! Nou; ik teken er voor, hoor!”.

 Waar beoordeelt Fred van der Wal de medemens nog meer op?

 Als het vrouwen betreft moeten ze sowie so donker zijn en lang haar, amandel vormige ogen, hoge juk beenderen, minimaal 1.75 lang en variërend van cup A tot en met cup D en buiten gewoon sexueel ervaren zijn, goed ingenaaid dus, goud op snee, niet gebonden en toch gezond in d’r tum tummetje. Liefst bisexueel, vooral niet mo nogaam en lichtelijk aan de perverse kant, dus bij voorkeur goed doorknede S.M. fa nates met lange benen, spannende lingerie en een ruime collectie aan zwepen en an der foltermateriaal in bezit. Wat mannen betreft; bi- of homo sexueel, liefst atle thisch bergbeklimmers tiepe of aan de ste vige kant, niet te klein, minimaal 1.80, manlijk en dominant ingesteld, initiatief rijk, ook in de liefde, een aardig partijtje actief kunnen neuken, ook als ze travestiet of sadomasochist zijn, je niet gelijk bij je tepels of recht op de bek pakken en vooral van een behoorlijk nivo, liefst hbo of aka demies geschoold. Zijn ze daarentegen uit sluitend heterosexueel, dan maakt het mij allemaal niets meer uit, dan heb ik geen verdere interesse, daar valt toch niets mee te beginnen, die gaan uitsluitend voor een broodje lekkend kutspek en een paar op geblazen siliconen ballonnen”.

 Sexy Maxy in de city of wel Fred van der Wal’s autobiografische verhalen in “De Stalen Jezus Van Zwiggelte”

 Na zijn debuut in Galerie Mokum te Amsterdam zomer 1967 zwoer Fred van der Wal (geboren onder het door sex geobsedeerde astrologische teken van de Scorpio) zijn decadente, immorele leven waar maar weinigen weet van hebben, niet bepaald af. Integendeel. Maar zijn nieuwe, nog niet uit gegeven boek gaat al weer terug naar het leven in de city, nu naar het Leeuwarden van 1978 en 2002, waar hij maar liefst acht tien buitenechtelijke affaires beleefde met mannen en vrouwen en tot drie maal toe in de tachtiger jaren landelijke publiciteit kreeg vanwege zijn acties op beeldend ge bied. Hij leefde zijn geheime leven temid den van drugsdealers, travestieten, trans sexuelen, sadomasochisten, bi- en homo sexuelen aan coke verslaafde hoerenjong ens en meisjes van plezier. Op zondag zat hij met een uitgestreken gezicht in een pinkstergemeente handenklappend mee te zingen met de sentimentele opwekkings liedjes. Ging om met portiers van borde len, maar ook met criminelen die meer dan één moord op hun geweten hadden en was er bij toen een psychopatische killer een po ny opblies nadat hij een staaf met vaseline in gesmeerde dynamiet in de reet van de vier voeter had gestoken.

Hinneken geblazen!

Jaren lang was Fred bevriend met de beruchte Hilversumse crimineel Bertje P en zijn vrouw Ellen, die hij uit een Amsterdamse bar had geplukt. De relaties die de auteur met de onder wereld heeft lopen voornamelijk via Horeca gelegenheden in Frankrijk en Nederland. Zijn jarenlange verhouding als vierentwintig jarige jonge man met een vijfenveertigjarige geschei den vrouw uit Hilversum met een hobby voor sexy lingerie en een voorkeur voor S.M. speeltjes beschrijft hij in het verhaal “Spiegelbeeld je doet mij kotsen als ik in de ongewassen derde oksel van m’n opoe bijt” en “Daglicht stomp mij in mijn got vergeten smoel als ik de luxaflex open of ik doe je wat…” alsmede het aangrijpende “De dood van mijn vader was niet meer dan een koude hamburger”. Verder dan Fred van der Wal tot over zijn nek in de goot is afgedaald kan een normaal mens niet gaan. Niet veel mannen zullen ruiter lijk erkennen met liefde de anus van hun geliefde te likken of met de tong te pene treren, noch de bizarre sexuele techniek van het face sitting te beoefenen hetzij ge nietend in de touwen te hangen bij S.M. Meester Tom, Meester Ger of Meesteres Jacqueline tijdens een urenlange S.M. ses sie. “Leeuwarden is misschien een achter lijk provinciestadje vergeleken bij Amster dam en Groningen en die Friezen zijn ook niet de slimste, maar je hebt er wel tien spe ciale gelegenheden voor homosexue len, bisex uelen, clubs, discotheken, dark rooms, S.M. Meesters en Meesteressen. Door die overmaat aan koeien en schapen zijn Friezen bloedgeil! Ze stoppen hun lul zelfs in een geit als ze midden in het land staan en een goesting dat ze hebben, die boertjes! Ik heb het zelf gezien!” Met zijn nieuwe boek is Fred van der Wal een regel rechte opvolger van de omstreden Ameri kaanse auteur Charles Bukowski. Dat wil zeggen; veel geweld, karate gevechten, plastisch beschreven banale sex, drugs, geslachtsziekten, afrekeningen in het criminele circuit, mensenoffers en pikzwarte magie in de Satanskerk, drank en kinky sex, geconsumeerd door de hoofdpersoon en zijn companen, waar onder een langha rige gedrogeerde beeldend kunstenaar die totaal de weg kwijt is en alles en iedereen neer maait die op zijn weg komt met zijn op een Brocante markt gekochte Parabel lum met uitgevijlde loop zodat de trekken en velden verdwenen zijn en het wapen niet langer geïdentificeerd kan worden. De dum dum munitie krijgt hij clandestien van een horecabaas uit zuid Frankrijk met con necties bij de Ghanese wit- was maffia.

 

 


 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.