Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
20 april 2018, om 07:29 uur
Bekeken:
80 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
28 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Een goede les voor Nederlandse schilders"


Het merendeel van de werken en de gehele documentatie van Erf-mann werden door de directie met goedkeuring van directeur Mr. E. de Wilde voor het Stedelijk Museum op straat bij de vuilnis gezet. Enkele werken werden als troostprijs uitgekozen door het Stedelijk. De rest werd verdeeld over provinciale musea en de documentatie en meerdere werken verdwenen voor goed. Een goede les voor Nederlandse schilders die hun werk met een nobel gebaar in de ijdele hoop posthuum “beroemd te worden” aan het Stedelijk willen schenken om daar nog eens over na te denken. Kunstverzamelaar Sjouk Stigter kocht op het Waterlooplein enkele albums met fotos van Efrmann in travestie. De kleuren fotos in een A4 formaat waren niet van een optimale kwaliteit herinner ik mij. Enige tijd heb ik de albums in huis gehad en helaas verzuimd om de fotos te kopiëren.

Ik zag nooit veel in het werk van Erfmann dat schildertechnisch aan de magere kant bleef. Januari tot zomer 1968 hadden Podulke en Bakker waar ik bij was de mond vol van de mogelijkheid tot het verwerven van de erfrechten op het totale Erfmann oeuvre. Concurrent Galerie Siau wilde in zee gaan met Erfmann tot grote frustraties van het duo van Galerie Mokum. De schilder Erfmann die ik wel eens in Galerie Mokum tegen kwam was een lastig mens. In 1967 sprak ik hem eenmalig. Ik zie hem nog voor me in zijn plus four broek van zijn racefiets stappen.

Het volgende incident kenmerkt Erfmann.

Podulke had met zijn charme net een vrouwelijke klant in Galerie Mokum ingepalmd om een klein schilderij van zijn hand (Podulke) te verkopen voor f 800,-. Erfmann gaf commentaar: “Wat! Acht honderd gulden voor die postzegel? En mijn schilderijen die tien maal zo groot zijn brengen nog niet eens dat bedrag op! Schande!”

De verkoop van het Podulke schilderijtje ging niet door en de vrouw die het wilde kopen vluchtte in paniek de Galerie aan de Amstel 186 uit. Maanden lang spraken Podulke en Bakker niet alleen over Erfmann, ze poogden de schilder voor de zoveelste maal te bewegen tot overdragen van al zijn werken na zijn dood aan Galerie Mokum, hetgeen Erfmann weigerde. Bij een eerste expositie van het werk van Erfmann in Galerie Mokum verkocht hij acht schilderijen. Een golf van bewondering en afgunst ging door de artiesten bent van Arti et Amicitiae waar Erfmann nog nooit een schilderij had verkocht.

Zomer 1968 ging Erfmann op vakantie naar Sardinië. Podulke en Bakker reisde hem achterna om de schilder “toevallig” op het strand te treffen. Ik geloof in een set up. Een scenario waarbij het op ruzie uit draaide tussen Erfmann en het sinistere duo Podulke en Bakker is denkbaar. De schilder verdronk in zee, volgens geruchten aan een hartaanval. Hetgeen niet erg aannemelijk lijkt daar Erfmann kerngezond was, atletisch en geen alcoholist. Het amateuristische politie onderzoek op Sardinië wees niet uit dat het overlijden op een misdaad leek. Ik zie als mogelijkheid dat de fy-siek sterke Podulke de schilder Erfmann is achterna gezwommen en heeft verdronken. Als WO 2 veteraan zal het niet de eerste dode zijn geweest die op naam van Podulke stond. Het viel mij op dat Podulke en Bakker na de “werkvakantie” op Sardinië terug kwamen met een uiterst merkwaardig verhaal dat ze nerveus op disten. Ze ontkenden beiden mij net wat al te nadrukkelijk elke betrokkenheid bij de dood van Erfmann. Ik had gelijk mijn twijfels.

Het eerste schilders oeuvre dat Galerie Mokum verwierf was de verdienste van Podulke. De totale Sal Meijer collectie werd voor 20000 gulden gekocht van de erfgenamen waaronder tot Dieuwkes afschuw een Duitser toe behoorde en bracht een veelvoud op. Ongetwijfeld was het plan gerezen bij de Mokum galeriehouders een tweede slag te slaan met de Erfmannen.

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.