Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
8 april 2018, om 08:20 uur
Bekeken:
117 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
31 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Kunstenaar Michael Podulke onderschat en onderbelicht"


fred van der wal, galerie mokum, Michael Podulke, REALISME

Amerikaanse Kunstschilder/Galeriehouder Michael Podulke onderschat en onderbelicht.
mei 21, 2014

Amerikaanse Kunstschilder/Galeriehouder Michael Podulke onderschat en onderbelicht.

Begin 1967 kwam ik in contact met Michael Podulke, firmant van Galerie Mokum. Ik liet hem mijn werk zien, tekeningen en hij wilde mij als vaste exposant van de Nieuwe realisten van Galerie Mokum. Zijn mede firmante Dieuwke Bakker was fel tegen mijn werk en haar opvolgers Joop Venekamp, Janna van Zon en Rutger Brandt eveneens. Zomer 1967 exposeerde ik mijn werk voor het eerst op een groepstentoonstelling georganiseerd door Galerie Mokum in het Anne Frank huis. Ik was mei 1967 weer terug naar Amsterdam verhuisd na in Haarlem te zijn afgewezen door kunstenaars commissies van kunstenaars verenigingen en de BKR.

Al snel was mij duidelijk dat ik in Dieuwke Bakker van Galerie Mokum met (zoals Geert Jan Jansen eens zei) een kip zonder kop te maken had. Ik heb Dieuwke nog nooit één ver standige zin over de beeldende kunst die zij exposeerde hoorde debiteren. Dieuwke kon alleen maar schreeuwend als een SS-er debatteren over kunst. Een onmogelijk mens.

Fred van der Wal: Rond 1963 richtte Dieuwke Bakker de Galerie Mokum op in Amster dam. Na een jaar verzamelde zich onder auspiciën van Michael Podulke, firmant Galerie Mokum, een aantal realistische schilders rond de galerie, een groep die de Nieuwe Figuratieven werden genoemd.
De groep kreeg de algemeen toenmalig gangbare hoon over zich heen van doorgaans talentloze, nu al lang vergeten abstracte contraprestatie schilders van andere galerieën en aandacht aan het werk van de Galerie Mokum realisten werd door de pers nauwelijks besteed.
Het was voor realisten in de zestiger jaren heel moeilijk lid te worden van kunstenaars verenigingen of in de BKR te komen, reisbeurzen en stipendia verwerven was onmogelijk en lidmaatschap van de BBK op voorhand al geblokkeerd. Aangekocht worden tijdens de jaarlijkse “Amsterdam koopt kunst” rondes uitgesloten.
De galeries die de modieuze stromingen van die tijd exposeerden zoals Galerie Swart, Galerie 20, Galerie Krikhaar en Galerie de Eend zijn al lang van het toneel verdwenen.

In 1967 trad ik met aanbeveling van Michael Podulke toen toe als vaste exposant bij de galerie en de groep Nieuwe Figuratieven, onder protest van Dieuwke Bakker en schilders als Teun Nijkamp, Clary Mastenbroek, Sjoerd Bakker en Wout Muller.
Helmantel moest toen nog zijn eerste penseeltje kopen en was akademieleerling.
In 1969 vond de gedenkwaardige tentoonstelling in het Arnhems Gemeentemuseum plaats van jonge Nederlandse jonge realisten van galerie Mokum. Het werd een doorbraak voor de toenmalige realistische schilders.
Ik exposeerde op de tentoonstelling in het Arnhems museum een paar dozijn tekeningen tot grote woede van mede exposant Teun Nijkamp, die protest aan tekende bij de directie van het museum omdat ik een betere plaats kreeg toe gewezen.

Biografie: Michael Podulke

Michael Podulke , 4 oct. 1922 Mazeppa (gestorven 20 dec. 1988 te Norden, Duitsland) bracht zijn jeugd door in het kleine Amerikaanse stadje Mazeppa, Minnesota.
De vader was een geëmigreerde Pool, de moeder was van Noorse afkomst en eveneens een immigrant naar de VS.
De vader van Michael was smid van beroep en overleed, heel vroeg, nog in Podulkes kinder tijd.
De moederbleef alleen achter. Michael had vier broers en zussen.
Hij maakte de middelbare school en werd in de Tweede Wereldoorlog Paratrooper van 1 January 1943 tot 26 Januari 1946.
Hij was een soldaat in de Stille Oceaan o.a op de Filipijnen en Nieuw Guinea . Hier werd hij blootgesteld aan grote ontberingen.
Hij overleefde 47 dagen alleen in de Jungle nadat hij was aangeschoten. Het litteken van de wond heb ik zelf gezien (bron: Fred van der Wal) . Hij verliet de militaire dienst gedecoreerd.
Michael Podulke studeerde 1946 tot 1948 en 1949 tot 1950 op de Universiteit van Chicago en Universiteit van Minnesota.
Hij volgde cursussen voornamelijk op het gebied Kunstgeschiedenis (Kunstgeschiedenis) en Kunstonderwijs (Art Onderwijs).
Michael beweerde ook chemie te hebben gestudeerd en enige tijd voor de maffia te hebben gewerkt.
Na in kunstboeken kennis te hebben gemaakt met het werk van Rembrandt wilde hij naar Nederland reizen om de door hem veronderstelde erfenis van Rembrandt te bestuderen. Tot zijn ontzetting was daar heel weinig van te vinden onder de schilders van de vijftiger jaren die doorgaans Karel Appels abstract expressionisme volgden uit gemakzucht.
Najaar 1950 ging hij naar Europa en vestigde zich in Amsterdam omlaag. Hier zette hij zijn studie van de kunstgeschiedenis sinds augustus 1952 voort aan de Universiteit van Amsterdam. Hij neemt o.a. lessen van Max Beckmann en Oskar Kokoschka.
1963 Michael Podulke was als lid van de werkgroep betrokken bij de oprichting van Internationaal Kunsthuis. 1 januari 1965 verlaat Podulke de werkgroep Kunsthuis. Het plan Kunsthuis zal nooit werkelijkheid worden
Het Kunsthuis is ontstaan naar een plan van Dr Louis Gans, voormalig conservator van het Stedelijk Museum in Amsterdam.
Het Kunsthuis moest hedendaagse kunst bevroderen en een grotere markt bereiken.
Michael Podulke zocht naar nieuwe werkterreinen en nam deel in het midden van de jaren zestig aan de in 1962 opgerichte Galerie Mokum aan de Amstel.
Hij was betrokken tot medio 1969 bij de richting van de galerie en het opzetten van de groep vaste realistische schilders.
De galerie bleek de enige galerie voor Nederlandse figuratieve kunst en stelde verschillende vormen van realisme, zoals Nieuw Realisme, Naïef realisme en Magisch Realisme.
De Mokum kunstenaars waren Ferdinand Erfmann, Sal Meijer, en Cornelis Doolaard Teunn. Later gevolgd door Dick Pieters, Wout Muller, Clary Mastenbroek, Fred van der Wal, Jasper van Putten, Kik Zeiler ea
De Galerie Mokum wilde een tegenwicht bewust te maken van de gevestigde musea en galerieën, de imitatie Amerikaanse Stedelijk Museum richting die met nadruk op de abstracte kunst het beleid bepaalde.
In 1969 stelde directeur Edy de Wilde voor om een grote realisten tentoonstelling in het Stedelijk Musuem te houden. Podulke was afwijzend en aarzelend.
Ik stelde voor dat het toenmalige prentenkabinet een uitstekende plaats was voor de Mokum kunstenaars. Podule en Dieuwke Bakker gingen in overleg met de directie en eisten dat zij de zeggenschap over de deelnemende kunstenaars zouden krijgen.
Terecht wees directeur de Wilde dat af. Een gemiste kans door Podulke en Bakker.
In 1971 bepaalde de vereniging van kunsthistorici en directeuren van musea de musuem politiek voor de komende jaren. Gekozen werd voor geometrische abstractie, abstract expressionisme, conceptuele kunst en arte povera. De realisten zouden geen rol van enige belang spelen. (Bron: drs. Jan van Geest).
Ik zag Podulke afglijden naar het gezelschap van kroegtijgers, kleine oplichters, criminelen en kunstvervalsers. Aug 1969 nam ik afcheid van Podulke. Ik had niet voor de kunst gekozen om in de kleine criminaliteit te belanden.
(wordt vervolgd)

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.