Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Overige
Geplaatst:
2 april 2018, om 07:34 uur
Bekeken:
277 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
66 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Jong geleerd"


Jacob deed het nachtlampje op de overloop uit. Zachtjes duwde hij de deur open van de slaapkamer van Lieke. Zijn achtjarige dochter lag rustig te slapen in haar roze prinsessenbed. Hij boog zich voorover en gaf haar een kus op haar voorhoofd. Inmiddels was dit een dagelijks ritueel geworden, één die hij nog lang hoopte vol te houden. Bij het naar buitengaan liep hij langs de poster van Dafne Schippers die een prominente plek aan Lieke haar muur had. Toen hij aan haar had gevraagd van wie ze een poster wilde voor op haar kamer had ze gelijk de beroemde hardloopster genoemd. Eerst had hem dit verbaasd maar achteraf gezien was het best logisch. Lieke wilde later een beroemde atlete worden, net als haar idool. Ieder weekend ging hij met haar naar de plaatselijke hardloopvereniging. Hij genoot ervan om te zien hoe ze met zoveel plezier haar sport beoefende. Ook zag hij dat ze motorisch minder sterk was dan haar leeftijdsgenootjes en steevast achteraan liep. Gistermiddag had ze vol trots een papier in zijn gezicht gedrukt. Daarop stond de aankondiging van een hardloopwedstrijd voor de jeugd van drie kilometer. Van het idee gingen zijn haren overeind staan. Zijn kleine meid die eenzaam en alleen rondloopt terwijl de rest al binnen is. Vandaag had ze over niets anders gepraat. Het leek erop alsof haar wereld alleen uit deze wedstrijd bestond. Jacob kreeg een knoop in zijn maag als hij eraan dacht. Hij hoopte voor Lieke dat ze als eerste over de finish zou komen maar hij wist dat dit niet zou gebeuren. Het liefst wilde hij zijn dochter deze teleurstelling besparen en haar behoeden om mee te doen. Maar ze was zo blij dat hij het niet over zijn hart kon verkrijgen om het te verbieden. “Hartstikke leuk meisje”, had hij gezegd. “Nu ben je echt net Dafne Schippers.” Hij kon zichzelf wel voor zijn hoofd slaan omdat hij dat had gezegd. Leg er nog maar wat extra druk op! In de daarop volgende week besloot Jacob om de koe bij de horens te vatten en zijn dochter te helpen om haar droom te verwezenlijken. Iedere avond voor het eten gingen ze samen een stuk hardlopen. “Waarom doen we dit papa?” “Zodat jij straks goed voorbereid bent voor de wedstrijd. Goed trainen is heel erg belangrijk.” “Denk je dat ik het goed ga doen pap?” “Natuurlijk lieverd, als je maar goed je best doet.” Op de dag van de wedstrijd gierden de zenuwen door zijn lijf. Het was een frisse dag, zes graden met een kille noordenwind. Hoe dichter ze bij de start kwamen hoe meer het erop leek alsof iemand zijn keel dichtdrukte. Om twee uur ’s middags zou het startschot klinken. Vijf minuten van tevoren gingen alle kinderen in het startvak staan. Lieke stond ertussen in haar zwarte legging en roze shirt. Ze drukte haar armen zo dicht mogelijk tegen haar lijf om zich warm te houden. Nog tien seconden voor de start, negen, acht, zeven, zes, vijf, vier, drie, twee, één. Het startschot klonk en weg waren ze. Lieke zwaaide nog één keer naar haar vader en liep toen achter de rest aan. Jacob stond te wachten, de wind leek alleen maar toe te nemen. Voor zijn gevoel daalde de temperatuur met een paar graden. Zijn gedachten dwaalden continu af naar Lieke. Hij hoopte dat de extra trainingen hun vruchten hadden afgeworpen en dat ze in ieder geval niet laatste zou worden. Eindelijk klonk er in de verte een fluitje, de eerste kinderen kwamen er aan. Het parcours werd vrijgemaakt zodat ze ruim baan zouden hebben. Jacob keek gespannen toe en applaudisseerde gelaten toen de eerste deelnemer over de finish kwam. Al snel volgden meer kinderen maar geen spoor van Lieke. De stroom met finishende kinderen droogde op. Jacob voelde hoe het gespannen gevoel hem misselijk maakte en onbewust begon hij in de richting te lopen vanwaar Lieke aan zou moeten komen. In de verte klonk weer een fluitje. Jacob hield zijn pas in en tuurde in de verte. Daar zag hij een zwart met roze stip aankomen die steeds groter werd. Hij voelde dat de zenuwachtige spanning plaatsmaakte voor een opgewonden spanning. Lieke was nu nog maar honderd meter van de finish verwijderd. Hij wilde haar wel over de meet schreeuwen. Met een rood aangelopen hoofd rende ze haar vader voorbij onder luid applaus van het publiek. De zenuwachtige spanning kwam weer terug. Had hij teleurstelling gezien op haar gezicht? Huilde ze? Hij wist het niet. Hij zocht naar de juiste troostende woorden terwijl hij haar kant op liep. Daar kwam ze op hem afgelopen. Jacob spreidde zijn armen om haar op te vangen. “Leuk hè?” zei ze. “Iedereen klapte voor mij net als bij Dafne.” Er was geen spoortje teleurstelling of verdriet te bespeuren. “Ja meisje, iedereen is trots op je. Vond je het leuk?” “Ja, de volgende keer doe ik weer mee. En dan gaan we ook weer samen hardlopen want dat vind ik gezellig.” Jacob voelde een mengeling van blijdschap en schaamte. Zijn dochter kon hem nog een hoop leren.



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.