Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
20 maart 2018, om 08:01 uur
Bekeken:
126 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
34 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Een groot schrijver en beeldend kunstenaar."


De schrijver/ beeldend kunstenaar Fred van der Wal  verkeert in uitermate gerieflijke financiële omstandigheden en zo hoort het ook. Nee, hij heeft niets te klagen en anders gaat hij wel naar de directie. Zelf is hij van nature een directeur en geen loonslaaf. Wat zullen we nu beleven?

Nimmer zat hij om stevige meningen verlegen, blijkt uit een en ander. De schrijver/ beeldend kunstenaar  voelt zich nog steeds vaak onbegrepen, noemt zichzelf cultuur anarchist, maar heeft vaak uiterst conservatieve politieke opvattingen. Aan recensenten had hij niet direct de pest: ‘Kunst aanschouwers zijn doorgaans randfiguren, nog niet eens de franje van het culturele tapijt. Aan interviews heeft hij geen hekel blijkt als  een HP redacteur in 2012 hem telefonisch in Frankrijk komt interviewen in verband met de commerciële schilder Henk Helmantel. Tijdens zijn deelname als vaste exposant bij Galerie Mokum (1967 - 1974)  te Amsterdam stuitte hij op geroddel van  galerie eigenaresse Dieuwke Bakker, de kunstverzamelaar S. Stigter, de galerie assistente  Janna van Zon die zo veel van paarden houdt dat zij schilderijen kan beoordelen, de echtgenote van de surrealistische schilder Chris van Geest en enkele ander schilders die zich in het Noorden des lands hadden gevestigd. Kwaliteit zal altijd op weerstand van de middelmaat en middenmoot stuiten, dat was hem vanaf het begin in 1965 al duidelijk.

Kunsthandelaren en uitgevers kwamen en gingen in het leven van  Fred van der Wal die zich niet liet onderschoffelen en met bijna iedereen in conflict raakte.

Fred van der Wal? Ja zeg, daar noem je ook eentje, de Godvers vliegen je om je oren als je zijn teksten leest, toen ik me vertelde dat hij zijn instemming had bereikt met het uitgeven van al weer een nieuw boek bij LuLu Com. Een moeilijke man? Welnee! Een groot schrijver en beeldend kunstenaar. De beste manier om tot deze erkenning te komen is: zijn avonturen in besloten kring voor te lezen met een schaal froe foetjes en tumtummetjes bij de thee, totdat u door de tranen in uw ogen helemaal niets meer ziet. U zult gewoon niet eens meer weten of het tranen van verdriet of plezier zijn. Ik twijfel dan ook nooit aan mijzelf of aan mijn scheppingen op papier en linnen. Integendeel. Ik vind het allemaal even prachtig. Ze zeggen dat de mens eenzaam is en het post coïtale dier treurig. Nooit iets van gemerkt. Nogal logisch. Je hebt een uitstralende personality of je hebt die niet. De meeste mensen vervullen mij van een groot medelijden, hetzij diepe minachting. Vroegr dacht ik dat domme menssen zich schaamden voor hun domheid en uit die hoofde een toontje llager zouden zingen in gezelschappen. Nou, het omgekeerde bleek het geval, daar was ik al gauw achter. De persoonlijke problemen die zij meenden te moeten aan roeren….schaamteloze exposés van onwil, onmacht, moedwil en misverstand. Hoe vaak gaat het niet over geloof of ongeloof en alles wat daarmee samen hangt. Stenen van Hurwenen, natte benen, lik mijn schenen en ook klankschaal therapie of een weekendje Xoelapepelen om helemaal weer in evenwicht te komen met je nieuwe neukie die helemaal veganistisch die Fair Trade rotsooi koopt en biologisch dynamisch onbespoten knollendie naar schimmel ruiken.

No kidding! Fred van der Wal wordt als persoon niet helemaal au serieux genomen door de dames en heren onder de in – en ingevoelige colllegaatjes. Men spreekt wel eens zijn ongenoegen uit over alle seksjuwelen scenes in zijn stories. De auteur rept van persiflages en pseudo literaire slapstick.Hij voelt niets voor de priet praat  zoals gangbaar in artistieke kringen. Hij zegt zelf loud and clear: Waarom zou je als kunstenaar ergernis verwekken bij de ander? Waarom?

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.