Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Humor
Geplaatst:
16 maart 2018, om 21:30 uur
Bekeken:
192 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
40 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Ma"


“Verdorie, ik ben al vijf minuten te laat! Ma zal wel woest zijn.” Ben draaide de parkeerplaats van het ziekenhuis op. Hij zag dat zijn moeder al op een bankje bij de hoofdingang zat. Zodra ze de knalgroene Skoda ziet pakt ze haar gele sporttas en staat op. Door haar eveneens gele jas en felrode sjaal lijkt ze van een afstandje op een vrolijk paaskuiken. Een paaskuiken dat straks helemaal uit haar stekker gaat. Als Ben stopt trekt zijn moeder het portier open. “Ben je daar eindelijk? Lekkere zoon ben jij, mij laten wachten bij het ziekenhuis! Je was ook al zo weinig langs geweest. Zet jij mijn tas even in de kofferbak?” “Dat is goed ma, fijn dat je weer naar huis mag.” “Ja ja Ben, pak die tas nou maar dan kunnen we er vandoor.” Ben legt de tas in de kofferbak en rijdt het terrein af. Onderweg naar huis probeert hij zoveel mogelijk zelf aan het woord te blijven. Als het aan zijn moeder zou liggen dan zou ze de hele weg klagen over de week die ze in het ziekenhuis heeft doorgebracht. Hij is blij dat ze weer naar huis mag maar de rust was ook lekker. Thuis aangekomen zet hij de gele sporttas in de slaapkamer. “Er zit nog een cadeau voor je in de tas Ben, ik heb het ingepakt in kranten want ik had niks anders bij me.” Ben rommelt wat in de tas en inderdaad, onderin ligt een pakketje rommelig gevouwen in kranten. “Ik heb het gevonden ma, ik neem het mee.” Ben is aangenaam verrast door dit gebaar van zijn moeder. Zelfs op zijn verjaardag heeft hij de afgelopen jaren nog geen kaart gekregen. “Dat had je niet hoeven doen.” “Pak het nou maar uit jongen voordat ik het weer van je afpak, je weet dat ik niet van dat sentimentele gezwets hou.” Ben maakt het pakketje open. “Een witte doktersjas?! Hoe ben je daar dan aangekomen?” “Die heb ik in het ziekenhuis gekocht natuurlijk. Hoe kom je anders aan een doktersjas?” “Dankjewel ma, hij is erg mooi.” Ben trekt de lange witte jas aan en bewondert zichzelf in de grote spiegel in de hal. In het borstzakje vindt hij een pasje van het ziekenhuis. “Ma, je hebt die jas gestolen! Er zit een pasje in van ene dokter De Groot.” Z’n moeder kijkt naar de jas. “Ach jongen toch. Ze hebben hartstikke veel van die jassen. Eentje missen ze echt niet.” “Het pasje van de dokter zit er nog in. We gaan die jas meteen terug brengen. Kom, we gaan.” Zijn moeder lijkt zowaar even van haar stuk gebracht door zijn felle reactie. “Kom Ben, til er niet zo zwaar aan, dat is toch zonde van die mooie jas.” Maar Ben is niet te vermurwen. Bij het ziekenhuis aangekomen stopt hij bij de hoofdingang.  “Alsjeblieft, de jas. Je mag hem zelf terugbrengen.” “Ben, je komt toch wel met je moeder mee?” “Nee ma, dit mag je zelf oplossen.” Hij kijkt zijn moeder na terwijl ze door de hoofdingang het gebouw in verdwijnt. Na twintig minuten is zijn moeder nog steeds niet terug. “Waar blijft dat mens toch? Kan het nou nooit eens normaal?” Ben stapt uit en gaat het ziekenhuis binnen. Het duurt niet lang voordat hij zijn moeder vindt. Ze staat krijsend tussen twee portiers bij de receptie achter de hoofdingang. “Ma, wat is er aan de hand?!” Zijn moeder is op slag stil. “Is dit uw moeder?” vraagt één van de portiers. “Ik ben bang van wel. Wat is er gebeurd?” “Ze liep met een doktersjas aan door het ziekenhuis en gaf mensen ongevraagd doktersadvies.” Ben moest er diep van zuchtten, had hij zijn moeder eindelijk een keer zover om zelf iets op te lossen en dan gebeurt dit. “Mag ik haar meenemen of krijgt dit nog een staartje?” “Neemt u haar maar mee, deze keer zien we het door de vingers.” Op weg naar huis kijkt zijn moeder Ben gelaten aan. “Oh ja Ben, voordat ik het vergeet. Volgende week zaterdag moet je me om vier uur ’s middags ophalen bij het dorpshuis. Dan is de bingo afgelopen.” Ben kijkt de andere kant op en glimlacht kort zodat zijn moeder het niet ziet. Wat zou hij dan weer gaan beleven?

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.